Column

Huis kopen voor vluchteling waardeert niet iedereen

Drie zussen kopen een huis voor een vluchteling.

De zussen Saskia, Linda en Nicolette Knobbe (v.l.n.r.).Beeld .

De zusjes Knobbe schreven zelf naar de krant: ze hebben een huis voor een vluchtelingengezin gekocht. 'Voor hen is het woonruimteprobleem dan opgelost, voor een ander gezin komt er in het azc weer een plekje vrij.'

Nuchtere taal met een nieuwsgierig makend fotootje: drie vrolijke vrouwen van het ondernemerstype, cocktailjurkjes en een wijnglas, ergens op een tuinfeest. Niet echt de ambiance om te tobben over een tekort aan sociale huurwoningen, laat staan voor vluchtelingen.

We spreken bij Nicolette Knobbe (50) thuis af. Nicolette runt een bedrijf dat licenties regelt op het werk van Rien Poortvliet en Anton Pieck. Ze woont in een doorsnee nieuwbouwhuis aan een woonerf in Zoetermeer. Linda (47) is uit Vlaardingen gekomen, waar ze haar man assisteert in zijn makelaarskantoor. En Saskia (44) heeft een groothandel in wenskaarten en kalenders in Gouda.

Nicolette: 'We waren eigenlijk van plan een organisatie in het leven te roepen die huizen koopt voor vluchtelingen. Via een soort crowdfundingsysteem voor mensen die wat spaargeld op hun rekening hebben.'

Saskia: 'Voor gemeenten is dat ook fijn. Die kunnen dan mensen van de wachtlijst afstrepen. Wij zagen alleen maar winnaars.'

Nicolette: 'Maar het duurde zo lang om dat allemaal uit te werken dat we dachten: We beginnen vast zelf.'

Het ging om het gezin van Aamir Rana: journalist, mensenrechtenactivist en atheïst uit Pakistan, die na een ernstige bedreiging vorig jaar halsoverkop vluchtte met zijn jonge kinderen. Zijn vrouw voltooide op dat moment een master gender- en conflictstudies aan de Rotterdamse Erasmus Universiteit. Het gezin kreeg snel een vluchtelingenstatus. Zij wil niet herkenbaar in de krant, want bijna niemand aan de universiteit weet dat ze intussen officieel vluchteling is ('en dus minderwaardig') en met haar gezin een jaar bivakkeerde op één kamer in het azc, bij gebrek aan woonruimte. De universiteit is de laatste plek waar ze zichzelf kan zijn, zegt ze, als ik hen in de nieuwe woning opzoek. Ze schudde al twee keer de hand van Máxima: in Pakistan deed ze met Aamir veel aan microkredieten om mensen vooruit te helpen.

De zussen raakten met hen bevriend via hun moeder, vrijwilligster in het azc. Ze haalden ieder 20 duizend euro van hun spaarrekening en vroegen hun vader van 71 om 100 duizend euro te leen. Daarmee konden ze een rijtjeshuis kopen.

Maar wat als de vriendschap zou verbleken? Nicolette: 'Dan is dit gewoon een zakelijke overeenkomst.' Ze hebben snel een website gemaakt om het uit te leggen: www.ourhouseinthemiddleofthestreet.nl. ('Sorry!', grijnst Linda, 'die naam moet echt anders.') De zussen hopen dat er nu een ondernemer opstaat die hier een serieus crowdfundingproject voor andere vluchtelingen van wil maken.

Nicolette: 'Voor 80 duizend kun je ook een appartement kopen, hoor. Je hoeft echt niet heel rijk te zijn om dit crowdfundend te doen.'

Aamir vond werk bij Burger King. Hij betaalt per maand 625 euro huur aan de zussen: hoog genoeg om quitte te spelen, laag genoeg voor huursubsidie.

Linda: 'Op de Facebookpagina van Hart van Nederland kregen we behalve tweeduizend likes een enorme lijst comments, waarvan driekwart negatief. Ik kan me ook wel voorstellen dat mensen denken: moeten die zussen zo nodig met hun hoofd in beeld. Maar wij willen alleen laten zien dat dit kán.'

Saskia: 'Ze schrijven: de zusjes Knobbe moeten dood en genomen worden. En dat we landverraders zijn, tsja.'

De anderen in koor: 'Jóh! Dat ga je toch niet allemaal lézen!?'

Beeld .

Saskia: 'Ach nou ja. Het raakt me eigenlijk minder dan ik had verwacht.'

Nicolette: 'Ik begrijp die reacties heel goed. Als je al gefrustreerd bent omdat je zelf allerlei dingen niet hebt.'

Ook in hun eigen vriendenkring is er discussie. Nicolette: 'Er zijn er veel die dit niet zo top vinden. Vrienden die zeggen: ik zou dit zelf nooit doen, en ook vrienden die helemaal geen voorstander zijn van de komst van vluchtelingen hoor, want die heb je intussen overal.'

Saskia: 'Waarom pomp je hier nu 160 duizend euro in, is de gedachte, en niet in 'de Nederlander'.'

Nicolette: 'Maar voor 'de Nederlander' komt nu een plekje op de wachtlijst vrij. Het is win-win.'

Saskia: 'Maar op Facebook willen ze dat we ons geld aan de voedselbank geven.'

Linda: 'Of desnoods aan 'de dieren'.'

Aamir Rana met zoon Ammar en dochter Aleesha.Beeld .
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden