Howard Levy bezweert publiek met mondharp

Als een rattenvanger van Hamelen had Howard Levy geen gek figuur geslagen. Zijn slungelige gestalte, slome motoriek en onbenullige instrument – de diatonische mondharmonica – verraden niets van de toverkracht waarover deze muzikant beschikt....

In eerste instantie overheerst de verbazing, vanwege de chromatische toonladders die hij aan het instrument weet te ontlokken. Het is een combinatie van adem-, handen tongtechniek die hij zelf heeft ontwikkeld. Vrijwel ongemerkt begint daarna de bezwering. Kalm lokt Levy het publiek binnen in zijn muzikale universum.

De rolverdeling tussen hem en pianist Molinaro is bedrieglijk. De spannende polyritmiek tussen diens patroonvaste linker-en dartelende rechterhand maakt van Molinaro veel meer dan een begeleider. Hij is een meesterlijk arrangeur. Om van het afgekloven Summertime nog iets verrassends te maken zonder de intentie van de componist geweld aan te doen, is geen sinecure.

Twee creatieve geesten, aan elkaar gewaagd en voortdurend met elkaar stoeiend. Een geintje in de kleedkamer tijdens de pauze – 'laten we dít eens proberen' – mondt aan het begin van de tweede set uit in een vrijmoedige Blackbird-interpretatie die staat als een huis, van hetzelfde kaliber als de stukken waarmee de heren al geruime tijd op tournee zijn.

Bijzonder is het vermogen van het duo om ironie te laten overvloeien in pure, hartstochtelijke schoonheid. Een vrije improvisatie op Miles Davis'S olar wordt daardoor een enerverende trip.

Aan einde van de voorstelling gaan alle trossen los voor een speciale behandeling van Am a z i n g Grace. Bijna vijf minuten lang soleert Levy als een bezetene. Kwarttonen, dissonanten, toonclusters en glissandi buitelen over elkaar heen.

Alom verbijstering als plotseling echte meerstemmigheid uit de mondharmonica opstijgt – melodie èn tegenmelodie. En passant vlecht Levy er ook wat flarden fuga volgens Bach doorheen, om weids en statig te eindigen op de Schotse hooglanden, met de kenmerkende bourdon van de lokaal bekende doedelzak .

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden