Hou het maar gewoon bij een rij fysieke deurbellen

Hoe moeilijk kan het zijn?

Denkfouten in hedendaags ontwerp gefileerd door innovatie-expert (en cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: de intercom

Foto thinkstock

Intercoms bij appartementen- en kantoorcomplexen. Er was een tijd dat die redelijk rechttoe rechtaan waren: een groot bord met deurbellen en namen. Maar ja, dat neemt veel ruimte in én het is onnodig duur. Want honderd appartementen of kantoorunits betekent honderd keer een knopje. Honderd naambordjes. En dat 'facility management' bij elke nieuwe bewoner het bordje moet laten vervangen.

Daarom wordt steeds vaker gekozen voor een digitale intercom met een menu of cijfertoetsen. Goedkoper, want minder knopjes en je kunt nieuwe bewoners op afstand digitaal een nieuw naambordje geven.

Alleen zijn die digitale interfaces niet per se makkelijker of sneller. Vooral de exemplaren waarbij je het huisnummer moet invoeren zijn voor mij dodelijk. Noem mij ouderwets, maar ik onthoud mensen meestal aan de hand van hun naam, niet op basis van hun huisnummer. Met een beetje mazzel staat de naam op een bord naast de intercom en met een beetje pech moet je je telefoon in duiken.

En dan heb je nog de intercoms waar je de bewoners moet zien te vinden via een menuutje. Het display is zo klein dat je maar één naam tegelijk kunt lezen en je moet dus eindeloos klikken om alle namen langs te gaan, terwijl een ouderwets bellenbord alle opties tegelijk laat zien.

Af en toe worden dergelijke interfaces ook geïnstalleerd op plekken waar ze minder tot hun recht komen. Ik kwam er onlangs een tegen bij het parkeerterreintje voor artiesten bij een theater. Ik kon kiezen uit receptie en kantoor. Oftewel: een schermpje, twee pijltjestoetsen, een terug-toets en een bevestigingstoets om te kiezen uit twee opties. Dan waren twee knopjes met een bordje ernaast wellicht makkelijker geweest.

Dus, mensen van facility management, hou het maar gewoon bij een rij fysieke deurbellen. En doe daar dan voor jullie gemak naambordjes bij met een e-ink display (zoals in e-book readers), zodat de namen op afstand aan te passen zijn.

En anders bellen wij bij aankomst gewoon even op: 'We zijn er!' Om dan de geruststellende woorden te horen: 'Leuk! Ik kom even naar beneden, want we zijn er nog niet achter hoe je de deur van hierboven opent.'

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Meer over