Hotels met een tic

Gewoon een hotelletje boeken voor een weekendtrip is iets uit de vorige eeuw. Het hotel is inmiddels zelf een bestemming geworden. De golf van nieuwe boutique- en designhotels in de jaren negentig kreeg navolging in het betaalbare deel van de hotelsector. De laatste trend: hoe gekker, hoe beter. Een kleine selectie.

PARIJS

Voor wie niet per se met een gouden lepel in de mond geboren is, en zich dus een suite in Royal Monceau of Hôtel Costes niet kan permitteren, is Hôtel Amour aan de Rue de Navarin het toppunt van bijdetijdsigheid in Parijs. Daar zijn alle deskundigen het over eens. Met als gevolg dat er pas over drie weken een kamer beschikbaar is, en wel op een dinsdagavond.


Drie weken later dus steekt een medewerkster van Les Trois Roses twee duimen omhoog als je passeert. Ook Le Jet d'Eau, L'Exhib en de Gay Sex Club, laatste strohalmen van de zieltogende sexindustrie van Pigalle, zijn hier vlakbij. Maar voor de dames die zich 's avonds bij Hôtel Amour melden om aan te schuiven voor het diner op de binnenplaats, zijn dat lichtjaren. Ze zijn vrijwel zonder uitzondering blond - een wonder in Parijs - en ongetwijfeld in de stad vanwege de Fashion Week.


Het eerste waar je oog op valt bij de hotelbalie is een zo zwaargeschapen Mickey Mouse dat je aan diens roede wel vijf colberts zou kunnen hangen. De toon is gezet, zou je denken. Zeker als de balieman je het bos in stuurt naar kamer 203. De kamernummers blijken verdekt opgesteld, pas bij de derde deur glijdt de sleutel in het slot.


Toch, Amour maakt het leven ook gemakkelijker. Geen tv op de kamer, dus geen aandrang CNN op te zetten ('Wie naar Parijs komt om tv te kijken, mankeert wat', zal de eigenaar later uitleggen'). Geen hangkast, zodat je je schone overhemd niet kunt vergeten. Wel een wekkerradio die 12:38 aangeeft, een kinky badkamer met doorkijkraam naar het grote bed en een boekenplankje met jaargangen van het vakblad Photo uit de jaren 1984 tot 1989 (de glorietijd van Helmut Newton). Het typeert de stijl van Amour: erotisch, maar alles in het nette.


Vijf jaar geleden nog was dit een verloederd rendez-vous huis. Emmanuel Delavenne veranderde met twee bevriende ondernemers de lobby in een restaurant, vroeg vijf kunstenaars de kamers in te richten en maakte van de binnenplaats een miniatuur lustoord met klimop, fonteintje en feestverlichting.


Daar verzamelt zich intussen de interplanetaire beau monde voor een hamburger, bordje inktvis of toch maar gewoon een entrecote. Het is afgeladen, de strakgerokte serveersters wringen zich met moeite tussen de tafeltjes door. Cyprianos, een Griek die zich even verderop samen met zijn schoonouders de saucisses goed laat smaken, legt het nog eens uit: 'Vroeger zat ik vijf sterren in Paris. Maar kom op, 't is crisis.'


Slapen lukt hier merkwaardig goed, onder het dikke dekbed. En als de baliedame de volgende ochtend wat andere kamers laat zien, zodat we beseffen wat we in ons jongenskamertje gemist hebben - ligbad met designkranen, discolampen aan het plafond (kamer 401), teksten van The New Yorker tekenaar Pierre Le Tan op de muren (kamer 202)- zijn we overtuigd: l'Amour pour toujours. En eerlijk gezegd zijn de prijzen - van 105 euro voor mijn optrekje tot 285 euro voor een feestelijk ingerichte suite - niet buitensporig.


Ook de ligging is prettig. De rue de Navarin ligt in SoPi: zuidelijk van Pigalle, een niet ten onrechte populair buurtje halverwege Pigalle en het wat deftiger Saint-Georges. Filmer François Truffaut woonde hier, het huis van Serge Gainsbourg is een paar straten verderop.


Als we vertrekken geeft de wekkerradio 12:38 uur aan. Op Amour heeft de tijd geen vat.


www.hotelamourparis.fr, vanaf 105 euro pp.


Londen

Twee baarzen op sterk water kijken me aan. Elders aan de muur hangen geweien, wapenschilden en een portret van Lord Byron. Het beddengoed, het tapijt en de gordijnen hebben de tartan-kleuren van de Murray of Atholl-clan. Welkom in de Highland Fling Room van het Londense Pavilion Hotel, een bohemiaans rariteitenkabinet met bedden.


De dertig kamers in het vroegvictoriaanse gebouw aan de hotelboulevard Sussex Gardens hebben geen nummers maar namen. Er is onder meer een War and Peace Room, een Indian Summer Room, een Flower Power Room en de ondeugende Three's Company Room. Op de satelliettelevisie na is alles retro in het 'funky' hotel. De Bengaalse receptionist werkt nog met pen en papier. Naast hem staat een draaitelefoon.


Vijftien jaar geleden kocht Noshi Karne het hotel met haar zusje en broer, nazaten van Indiase landeigenaren. 'Destijds was het een vervallen arbeidershotel,' herinnert de 37-jarige interieur-ontwerper zich, 'en kamer voor kamer veranderen we het in een themahotel.' Het concept doet denken aan de excentrieke gewoonte van Britse aristocraten om de kamers van hun kastelen namen te geven en vol te proppen met souvenirs, variërend van Chinese vazen en Victoriaanse ruggenkrabbers tot Hollandse meesters.


Niet alleen de kamers veranderden. Op de patio kwam een waterval, in het trappenhuis werden glas-in-loodramen gezet en de receptie kwam vol te hangen met schilderijen, pentekeningen uit Victoriaans Londen en een bagagerek uit de Oriënt Express, compleet met reiskoffer. Langzaam veranderde de cliëntèle. 'Dat veroorzaakte in het begin onwennige situaties waarbij bouwvakkers en stratenmakers de eetruimte deelden met modellen. Soms kregen we telefoontjes van bezorgde modellenbureaus', zegt Karne.


Veel bekendheden hebben het hotel bezocht, niet zozeer om te overnachten, als wel om interviews te geven of voor foto-opnamen. Zo poseerde een schaarsgeklede Naomi Campbell met twee naakte blondines in de Enter The Dragon Room, terwijl actrice Kelly Brook lingerie showde in de Better Dead Than Red Room en Bryan Ferry zich in de Honky Tonk Afro Room met drie jongedames liet fotograferen door Mark Testino.


Slapen kan er ook, met uitzicht op fresco's. Net als ten tijde van de bouwvakkers is het nog altijd een betaalbaar hotel waar de kleinste kamer, de Monochrome Marilyn Room, 66 euro per nacht kost. Er komen vooral gasten die nog niet de leeftijd hebben bereikt dat ze gaan klagen over de zachte douchestraal of het magere ontbijt dat rond zeven uur voor de deur wordt neergezet. De plek heeft iets romantisch, of, zoals een bezoeker zei: 'Het is een plek waar je eerder je geliefde dan je vrouw mee naartoe neemt.'


www.pavilionhoteluk.com, vanaf 60 pond (68,55 euro) per kamer.


Brussel

Het toiletpapier is felgeel. De douchegel is roze en de shampoo groen. De koffiekopjes zijn geel, blauw en paars. Zelfs de suiker voor in de koffie is paars, blauw, groen, roze en oranje.


Van kleuren kunnen ze niet genoeg krijgen in Hotel Pantone, een Brussels hotel geïnspireerd op het Amerikaanse bedrijf Pantone, dat in de jaren zestig alle kleuren een code gaf. Tegenwoordig worden die kleurcodes wereldwijd gebruikt voor auto's, kleding, plastic, inkt en verf. En voor dit hotel, waar alles in het teken van kleur staat.


Zo'n concept zou tot een visuele kakofonie kunnen leiden, maar niets is minder waar. De interieurarchitecten hebben de kleuren prachtig met elkaar gecombineerd. De lobby is hip als een Deens designmerk en vrolijk als een speeltuin: op een zwart tapijt staan bolle zitbankjes in alle kleuren van de regenboog, eromheen hangen plastic bellen met Pantone-gadgets, en de grote ramen en muren zitten vol gekleurde bollen en strepen. Je waant je in een animatiefilm.


De bedoeling is dat je bij het inchecken een kamer kiest in de kleur die best bij je stemming past. De eerste, blauwe etage is voor rustige gasten, de tweede, mintgroene voor werklustige types. Vandaar gaat het naar paars (plechtig), geel (vrolijk), oranje (nog vrolijker), enzovoort, tot de achtste etage. Maar als we zaterdagavond om 19 uur inchecken, is er voor ons geen keuze meer.


Integendeel, de receptionist deelt ons mee dat gereserveerde kamers hier slechts tot 18 uur worden voorbehouden, en dat onze kamer al aan iemand anders is weggegeven. Bovendien zit het hotel helemaal vol. Geen probleem, bezweert hij ons: we mogen voor dezelfde prijs in hotel Arcade logeren, het muisgrijze viersterrenhotel om de hoek.


Eh... nee, wij zijn niet in een grijze stemming, dus dringen we nog wat aan. De receptionist regelt toch nog een kamer, op de zesde etage: rood. 'Elegant, verfijnd, rijp, luxueus', luidt de beschrijving in het kleurenoverzicht van Pantone. Daar kunnen we wel mee leven.


Op het eerste gezicht is de kamer wat teleurstellend. Boven het bed hangt een gigantische rode foto, erop ligt een rode sprei, maar verder is dit een standaard hotelkamer. De verwondering komt pas als ik 's avonds laat het leeslampje wil aansteken. De rode foto licht op, werpt een warme gloed in de kamer en komt tot leven. Nu merk ik ook dat kleuren echt een invloed hebben op mijn stemming. Ik leg mijn boek weg, en val in een diepe, rode slaap.


www.pantonehotel.com, van 69 tot 399 euro per kamer.


Berlijn

Het enige dat ontbreekt zijn de vogeltjes. Verder is alles er: je eigen campingtafeltje naast een boom, een imposant gevulde boekenkast midden op de campingplaats, een ruimhartig snurkende mede-campinggast en het zacht gegiechel van een paartje dat het toch niet laten kan.


Wie kamperen wil, doet dat meestal zo ver mogelijk van de stad met zijn industrie vandaan. In de Berlijnse wijk Neukölln is het in korte tijd juist populair geworden om in caravans te slapen, die midden in een voormalige stofzuigerfabriek staan opgesteld.


Het Hüttenpalast - huttenpaleis - heet dit initiatief van twee Berlijnse vrouwen van in de dertig, dat volledig past in de dynamiek van deze buurt. De straat was drie jaar geleden nog een wat troosteloze volksbuurt. Inmiddels is dit gebied tussen Kreuzberg en Neukölln een van de levendigste van de stad. Volgens de bedenksters miste alleen nog de juiste overnachtingsplek erbij.


Het Hüttenpalast is opgericht in een van die typische Berlijnse binnenhofjes, die een wereld op zich vormen. Van buiten is het een gewone Altbau-woning, maar als je de grote voorpoort door gaat, is pas de oude 19de-eeuwse fabrieksbouw te zien. Een deur leidt naar de oude fabriekshal, waar drie caravans zijn neergezet en drie houten hutten. In een andere ruimte zijn ook gewone hotelkamers te huur.


Ieder slaapplek heet anders, en heeft een ander verhaal. De caravans 'Heartbreaker' (een kleine metallickleurige) en 'die kleine Schwester' stammen nog uit de voormalige DDR. De mooie antieke hut 'het oude paleis' is de voormalig ontvangstruimte van een meubelfabriek.


Of het lekker ligt? Voor luxe en privacy ga je niet naar de camping, en ook een nacht voor 60 euro in 'die kleine Schwester' heeft die twee eigenschappen niet. Het tweepersoonsbed beslaat de gehele binnenruimte, en de kunstig versierde luchtgaten in het dak hebben als nadeel dat intieme gesprekken al snel door de hal galmen.


Rust is er 's nachts uiteindelijk wel, en dankzij het binnenhofje lijkt zelfs het stadsleven ver weg. 's Ochtends hangt een tasje met een croissant aan je boom, in het café aan de voorkant kun je uitgebreid ontbijten. De binnenplaats is met planten is begroeid. Er zijn tuintafeltjes neergezet, en in een oude Britse telefooncel wil men nog een sauna bouwen.


www.huettenpalast.de, vanaf 40 euro pp.


Ook in Frankrijk

Hôtel Hospitel, Parijs


Overnachten in een ziekenhuis op het Île de France.


www.hotel-hospitel.com


Le motel de l'Utopia, Raon-L'Etape


Slapen in je eigen smurfenbubbel op een eiland in de natuur van de Vogezen.


www.museumotel.com


Château de Bagnols, Bagnols


Kasteel uit de 13de eeuw. Met precisie teruggerestaureerd tot zijn Middeleeuwse uiterlijk. Ook de kamers, al hebben ze wel moderne voorzieningen en 21ste eeuwse prijzen.


www.chateadebagnols.co.uk


Ook in Engeland

Crazy Bear, Oxford


Extravaganza en een beer in de bar.


www.crazybeargroup.co.uk


The Chocolat Boutique Hotel, Bournemouth


Alles in het teken van chocolade. Goed voor gebroken harten.


www.thechocolateboutiquehotel.co.uk


The Old Railway Station, Petworth


Pullmannwagons op hun eindstation.


www.old-station.co.uk


Ook in België

Martin's Patershof, Brussel


Overnachten in een19de eeuwse kerk tussen zuilen en glas-in-loodramen. De grootste suite heeft een altaar. www.martins-hotels.com/nl/hotel/martins-patershof


La Balade des Gnomes, Durbuy


Elke kamer is een nabootsing van een onwerkelijke plek. Je kunt slapen in een houten paard van Troje of op de maan.


www.labaladedesgnomes.be


Hotel Welcome, Brussel


Reis hier naar Japan, China, Thailand of Kenya.


Elke kamer heeft de stijl van een ander, exotisch land, meestal aan de andere kant van de wereld.


www.hotelwelcome.com


Ook in Duitsland

Propeller Island City Lodge, Berlijn


Een bewoonbaar kunstwerk waar je kunt slapen in een grafkist, een zwevend of een 'kleurtherapeutisch' bed. De kunstenaar Lars Stroschen heeft vijf jaar gebouwd aan zijn 32 kamers, die allemaal anders zijn.


www.propeller-island.de


Kulturinsel Einsiedel, Zentendorf


Niet voor slaapwandelaars: een boomhuthotel op tien meter boven de grond, in een vakantiepark. www.kulturinsel.de


Rast im Knast, Petershagen


In een voormalige gevangenis wordt boevenkleding voor de nacht bijgeleverd. Je slaapt in oude gevangenisbedden. Water en brood van het huis.


www.rast-im-knast.eu


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden