Hotel Perdu, Ik ben een goochelaar, De Mannen van Minsk

Musici tillen met wisselend succes een voorstelling op, door met instrumenten grappige bijrolletjes te spelen en sfeerbepalende, emotionele accenten te zetten in het verhaal.

JEUGDTHEATER


Hotel Perdu van Het Houten Huis (****), De Mannen van Minsk door Oorkaan & Matangi Quartet (**), Ik ben een goochelaar van MaxTak (***) Vanaf 5 of 6 jaar. Tournee t/m begin januari.


Livemuziek tilt voorstellingen voor jong publiek op. Maar het moet niet nodeloos ingewikkeld worden.


Gelukkig, ondanks de bezuinigingen kan het nog: livemuziek bij voorstellingen voor een jong publiek vanaf een jaar of 6. Zelfs door een (kostbaar) kwartet zoals bij De Mannen van Minsk van Oorkaan & het Matangi Quartet en Ik ben een goochelaar van Theaterorkest MaxTak.


Musici tillen een voorstelling op, door met instrumentarium grappige bijrolletjes te spelen en sfeerbepalende, emotionele accenten te zetten in het verhaal.


Het mooist is echter geluidskunstenaar Martin Franke in Hotel Perdu van Het Houten Huis. Als de geduldige en gastvrije portier van een hotel voor 'verloren mensen en verweesde objecten' bezorgt hij dolende creaturen een verkwikkende nacht én onttrekt hij een magisch geluidsdecor aan nostalgische bureauspullen, zoals een niet- en typmachine, een datumstempel en een wachtbelletje. Af en toe haalt hij onder de balie een zingende zaag en een theremin tevoorschijn om de eenzaamheid van de binnenvallende hotelgasten vrolijk jankend te onderstrepen.


Ogenschijnlijk bestaat Hotel Perdu uit een rij gekke gasten, die zwijgend aankomen en vertrekken over de hotelloper tussen ingang en liftdeur. Allemaal uitgespuugd door een haastige maatschappij: een uitgelubberde kriebeltrui (een mimespeler verstopt in een megabreisel), drie in capuchon weggedoken overvallers op zoek naar Kluis (blijkt een verloren teddybeer) en een dementerende dame (een mooi lichte rol van de 80-jarige mimespeelster Nora Kretz). Na de ontroerende en heilzame aandacht van Franke kunnen ze er weer tegenaan. Hotel Perdu lijkt op een frisse, jeugdige variant van Carvers roemruchte mimevoorstelling Café Lehmitz.


Theaterorkest MaxTak bewerkt opnieuw een boek van Ted van Lieshout - Ik ben een goochelaar - tot grappig muziektheater, al mag de zang van acteurs Siem van Leeuwen en Kim van Zeben minder schreeuwerig en vals. Als geoefende komieken weten ze wel raad met de mislopende goochelacts tussen vader en kind in de oubollige huiskamer, waar achter schrootjes alerte muzikanten zitten. Soms verraden de acteurs de trucage door kleine foutjes in timing. Met wat puntjes op de i wint Ik ben een goochelaar aan magie.


Bij De Mannen van Minsk van Oorkaan & het Matangi Quartet experimenteert iedereen helaas zo wild dat er een vage jeugdopera overblijft, ondanks deelname van grote namen. Het duo Erik Bindervoet & Robbert-Jan Henkes tekent voor een warrig libretto rond Russische spookverschijningen die een piepjonge broer en zus 's nachts angst aanjagen (wel mooi uitgebracht in een boek).


Sopraan Marieke Steenhoek en bariton Wiebe-Pier Cnossen zijn slechts deels te volgen in hun operatesk gezongen dubbelrollen. En de kinderpoppen hebben chagrijnige koppen. Het is bewonderenswaardig dat de vier musici als Minskmannen (een soort Russische ouderlingen) niet verdwalen in het woud van weinig uitnodigende composities. Zij zorgen gelukkig nog voor vaart in deze kafkaëske voorstelling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.