Hotel in Haïti: onderdak, service en volharding

Onwillekeurig heb ik de afgelopen dagen in Port-au-Prince vaak aan Paul Rusesabagina moeten denken. Aan de beroemde manager van het Sabena Hôtel des Mille Collines in Kigali, wiens heldengedrag tijdens de Rwandese Genocide van 1994 zo prachtig is vastgelegd in de speelfilm Hotel Rwanda....

Herhaaldelijk schoten mij de beelden door het hoofd waarin Rusesabagina en zijn echtgenote Tatiana vanaf april 1994 met geld en flessen drank de bloeddorstige Hutu’s van de Interahamwe-milities omkochten, zodat die met hun woede en dodelijke machetes niet voorbij de hotelpoort kwamen. Ik zag hoe Rusesabagina in de 112 kamers en de vele gangen van het viersterrenhotel ruim 1.200 Tutsi-vluchtelingen onderdak bood en zo goed en zo kwaad als het ging eten en drinken gaf. Maar vooral hoe Rusesabagina, ondanks de chaos en ellende om hem heen, wekenlang krampachtig probeerde vast te houden aan zijn menselijke waardigheid en zijn rol als hotelmanager.

Waarom ik aan Rusesabagina heb moeten denken? Vanwege Melissa Padberg, mede-eigenaar van Hotel Villa Creole. Geen idee of ze ooit Hotel Rwanda heeft gezien. Of ze überhaupt van Rusesabagina heeft gehoord. Maar wie Padberg bezig ziet in haar hotel, in de heuvels van het zo zwaar getroffen Port-au-Prince, ziet dezelfde volharding als de Rwandese hotelmanager destijds wist op te brengen. Niet alleen om zich af te sluiten van de bittere werkelijkheid, maar ook om het dagelijks leven van vóór de ramp zo waardig mogelijk voort te zetten.

Zowaar geen gemakkelijke opdracht. Het imposante dak van het restaurant van Hotel Villa Creole is tijdens de verschrikkelijke aardbeving van 12 januari ingestort. Een groot deel van de hotelkamers is onbruikbaar geworden vanwege scheuren en verzakkingen. En wie het elegante hotel nadert, ziet eerst tientallen dakloze Haïtiaanse gezinnen die op de parkeerplaats bivakkeren, en treft vervolgens in de hotellobby een kleine kliniek aan die er is ingericht voor slachtoffers van de aardbeving.

Maar Melissa Padberg, een kleindochter van de oprichters van Hotel Villa Creole, heeft nooit overwogen de hoteldeuren te sluiten. Volgens haar hebben de klanten gewoon recht op gastvrijheid en discrete bediening. Ook zegt ze te hopen met haar hotelpersoneel ‘een kleine bijdrage te kunnen leveren aan het lenigen van de noden van anderen’.

En dat zijn vooral de buitenlandse journalisten. Hotel Villa Creole is echt een verzamelplek geworden voor tientallen internationale verslaggevers in Port-au-Prince. Op zoek naar een redelijk veilige slaapplaats of een min of meer betrouwbare internetverbinding om hun hartverscheurende verhalen uit de Haïtiaanse hoofdstad de wereld in te kunnen sturen.

De meesten slapen niet in een hotelkamer of op een bed. Maar in de openlucht, op het grasveldje rond het hotelzwembad. Padberg zorgt elke dag weer voor schone lakens, tegen de avondkou. En tweemaal per dag voor een klein bord met warm eten.

Hoe Padberg het doet, geen idee. Maar geregeld kunnen de buitenlandse journalisten ook een biertje of een wijntje drinken. Dan delen ze met elkaar de gruwelijkheden die ze die dag weer hebben meegemaakt: de aanblik van rottende lijken op straat, de zwaargewonden in de veldhospitalen of de hongerende ontheemden in de tentenkampen. Soms wordt er gehuild, meestal bevrijdend gelachen.

Even lijkt de hel van Haïti dan een plek als elke andere. Ondanks de schotenwisselingen die elke avond buiten op straat herhaaldelijk klinken en die alle gesprekken even doen verstommen. Ondanks de door paniek ingegeven holpartijen naar het hotelzwembad, als de Haïtiaanse aarde weer eens onverwachts begint te schudden.

Paul Rusesabagina redde met zijn houding destijds levens in Rwanda. Melissa Padberg (mijn) levensvreugde in Port-au-Prince.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden