Hostels die voelen als huiskamer

De hostels van Stayokay ondergaan een make-over. Weg met de slaapzaal.

De stad is rood-oranje, het bos is groen, het water is blauw. Zo eenvoudig is het eigenlijk. Het is de driedeling die interieurontwerper Edward van Vliet bedacht voor de hostels van Stayokay. In de stad neigt het naar rood, in de bossen kun je bomenprints op de muur aantreffen, en aan zee zijn de poefs licht- en donkerblauw.


Noem het verhipping, noem het modernisering - in het concept van Stayokay kan niemand verdwalen. Maar, zegt Van Vliet, die ook het interieur bedacht van hotel Derlon in Maastricht en hotel Blooming in Bergen: het is slechts de basis. 'Het is geen truukje. Elk hostel moet zijn eigenheid hebben.'


Acht van de 27 Stayokays hebben tot nu toe de make-over van Van Vliet gekregen. Ook de twee grondig verbouwde hostels die onlangs zijn heropend passen in het concept. 'Soest', in het bos en naast de Soester Duinen, is dus groenig. Egmond, aan de kust, is blauwig. Zoek de overeenkomsten: de retrolamp, de boomstam als kruk, de parketvloer in de eetzaal, het bureautje in de kamer.


Zelfde look and feel - en toch anders. Het hostel in Egmond aan Zee (188 bedden, 44 kamers) huist in een relatief nieuw pand uit de jaren zestig, dat onder handen is genomen door architect Ronno Honingh. Het hostel in Soest (150 bedden, 34 kamers) heeft een langer verleden van zich af geslagen: het bureau Personal Architecture begon met een gebouw dat een eeuw geleden begon als een lagere school. Tot 1924 zat in dit pand de Engendaalschool, daarna werd het jeugdherberg De Heidebloem.


De geest van dat jeugdhotel heeft hier lang rondgewaard, zegt manager Anne Breemer. Tot voor de grote verbouwing nog. 'Alles was donker. Veel bruin. Allemaal heel gedateerd.' Alles eruit. Nu is het licht en open. Waar ooit klaslokalen zaten, zit nu een ruime entree met de receptie en een bar. Het huis van de bovenmeester is ook bij de Stayokay getrokken en herbergt nu vergaderzalen met wifi en beamer.


Ook dit past in het concept van Stayokay, dat al in 2003 de grote modernisering inzette en de naam Nederlandse Jeugdherberg Centrale ten grave droeg (en zichzelf een knaloranje beeldmerk toedacht). Breemer kan Artsen zonder Grenzen, Greenpeace en het Rode Kruis tot zijn 'serieuze klanten' rekenen, maar ook diverse banken. 'Het is crisis, en die hoeven nu geen luxe voor hun vergaderingen.'


Stayokay is allang geen jeugdherberg meer. De backpacker komt nog wel, maar voornamelijk in de drie vestigingen in Amsterdam. In Soest viert een oma haar 80ste verjaardag ('ze wil thuis dat gedoe niet'), komen hele klassen op schoolreisje ('die zitten 's avonds gezellig bij het kampvuur'), en veel gezinnen komen voor een weekendje of een midweek. Als iedereen maar weet: 'We hebben geen recreatieteam dat 's ochtends begint met zumbadansen. En we hebben geen midgetgolf of ballenbak.'


De hostelorganisatie, die jaarlijks zo'n 825 duizend overnachtingen boekt, mikt meer en meer op gezinnen. Daarom ook, zegt directeur Marijke Schreiner, moeten de hostels 'betaalbare luxe' uitstralen. Geen minibar of flatscreen. Wel comfortabele eenvoud. Dat was de opdracht voor de architecten en de interieurontwerper. 'We willen een huiskamergevoel. Daarom zie je nu banken met mooie stoffen. Of hout in plaats van steen. Dat is wat gezinnen prettig vinden.'


Het is nog steeds lastig van het oude slaapzalenimago af te komen, aldus Schreiner. Alleen in Amsterdam zijn nog een paar echte 'dorms', voor de rest zijn de kamers tweetjes, viertjes, zesjes en soms achtjes - allemaal met eigen douche en toilet. Ideale privé-familiekamers vanaf 18,50 euro per persoon per nacht, luidt de reclame. 'Daar kunnen hotels niet tegenop', zegt Schreiner. Ze ziet een groei in deze groep gasten, 'ondanks of dankzij de crisis, vul zelf maar in'.


Voor iedereen geldt: de kamer is en blijft functioneel ('daar gooi je enkel je tas neer'), de gemeenschappelijke ruimte moet het verschil maken. Bij Stayokay gaat het om andere mensen ontmoeten. In het restaurant staan lange tafels: iedereen schuift gewoon aan. Er zijn een kast met spellen en een leestafel.


Aan die houten tafel zit vanmiddag de 64-jarige Jac Sengers uit Purmerend de krant te lezen. Het is nog lekker rustig - de bus met leerlinghoveniers uit Zwitersland komt waarschijnlijk pas tegen het avondeten terug. Sengers, die al in jeugdherbergen sliep toen je daar om 12 uur 's avonds nog allemaal stil moest zijn, is twee nachten in Soest met zijn vrouw. Ze zijn hier om te fietsen, 'een beetje om het paleis heen'. Zijn bondige recensie: 'De kamers zijn basic maar prima voor zo'n tussendoortje. Gisteren hadden we een varkenshaasje en mihoen. Lekker hoor. En het toetje was ook goed. Misschien moet ik hier nog eens naar toe met de kleinkinderen.'


Van kasteel tot grachtenpand

Stayokay heeft 27 hostels. Een groot deel daarvan huist in bijzondere/historische panden. Een kleine greep.


Rotterdam - In Kubuswoningen van architect Piet Blom.


Heemskerk - 13de-eeuws Slot Assumburg.


Bunnik - Twee gebouwen uit 1830, waaronder landhuis De Ridderhofstad.


Den Haag - Gerenoveerd pand in de stijl van de Amsterdamse school.


Gorssel - Noors jachthuis De Kleine Haar.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden