Horen casinoclaims op de beursvloer thuis?

De kwestie

Het is het lucratieve speeltje van de advocatuur: een claimbedrijf. Klanten genoeg. Wie zich in het pak genaaid voelt, kan zo de frustratie van zich afschreeuwen.

Zo heeft Dirk Scheringa zijn DS Claim die compensatie van de staat en De Nederlandsche Bank eist omdat ze in zijn ogen bewust zijn bank ten onder hebben laten gaan. Dankzij de financiële hulp van zijn twaalf apostelen (vermogende vrienden door dik en dun) heeft hij de middelen een hoorzitting te houden waarbij zijn raadsman Geert-Jan Knoops enkele hotemetoten van De Nederlandsche Bank het vuur na aan de schenen zal mogen leggen.

Frederick F.C. Matthaei heeft van claimen zijn favoriete hobby gemaakt. De Nederbelg liet woensdag in de Volkskrant weten zijn nieuwe claimbedrijf Litigation Investments via een omgekeerde beursgang - reverse listing - aan een notering op Euronext te willen helpen. Litigation heeft een claim op de Staatsloterij die jarenlang nepnieuws over de kans op de hoofdprijs produceerde.

Vijf jaar geleden richtte diezelfde Matthaei Horecaclaim Nederland op, die de schade van de kleine horeca door het rookverbod op de staat wilde verhalen. Horecaclaim Nederland lijkt te zijn doodgebloed, net zoals zijn Euro Valuta Claim en Pensioenfondsclaim Nederland.

Zonder de twaalf apostelen van Scheringa valt het niet mee een proces tegen de staat in gang te zetten en een advocaat te betalen die zoveel statuur heeft dat hij via Jinek de claim kracht kan bijzetten.

Matthaei woont in de Belgische belastingvluchtelingenkolonie Brasschaat, waar ook voormalig bedrijvendokter Joep van den Nieuwenhuyzen domicilie had. Die bracht in 1997 al een claimbedrijf naar de beurs, nadat hij jarenlang op verdenking van misbruik van voorwetenschap door de juridische mangel was gehaald. Met hulp van de eminente jurist professor mr. Peter Schilfgaarde tuigde hij het beursfonds Begaclaim op waar een vordering van destijds 1,2 miljard gulden op de staat werd ondergebracht.

Dankzij de vele publiciteit en het idee dat bij een gunstige uitspraak ieder aandeel 81 gulden waard zou zijn, doken goklustige beleggers op het aandeel als vliegen op de stroop. In 2004 wees de rechtbank de claim af. Hoger beroep kwam er niet meer omdat Van den Nieuwenhuyzen al snel wegens andere misdrijven werd vervolgd zoals faillissementsfraude, omkoping en valsheid in geschrifte en hij dit keer wel werd veroordeeld.

Hoe kansrijk Litigation is, valt niet te beoordelen. Als het lukt een lege beurshuls te vinden - het in Alkmaar gevestigde Lavide, waar ook Scheringa eerder mee flirtte, is beschikbaar - dan is het nog gek om een fonds op het koersenbord te hebben waarmee gespeculeerd wordt op de ongewisse uitkomst van een rechtszaak.

Als Euronext geen Wilde Westen wil worden, moeten die fondsen worden geweerd. Laat Matthaei ook maar twaalf apostelen gaan zoeken.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl