Hoogtepunten van de dag: oogverblindend Duitsland en het drama van Messi

Een wereldgoal, opmerkelijke actie of mooie overwinning. Elke sportzomer-dag kent zijn momenten die we nog even oprakelen. Gisteren zagen we een flitsende Eden Hazard de Belgen bij de hand nemen, oogverblindend combinatievoetbal van Duitsland en Het Verdriet van Argentinië.

Eden Hazard viert zijn goal Beeld anp

Duitsland soms oogverblindend

'Duitsland moet doodsaai EK redden', staat vandaag op de voorpagina van de Volkskrant. Wij hebben het op deze plek ook al een aantal keer opgeschreven: val aan, maak goals. Want dat slaapverwekkende verdedigen, daar zetten we de tv niet voor aan. En toen waren daar gisteren Duitsland en België die respectievelijk met 3-0 en 4-0 wonnen.

EK gered? Nee. Ons weekend gered? Dat toch zeker wel. Laten we beginnen met de Duitsers. En wie kunnen we dan beter citeren dan onze Willem Vissers, die in het stadion zat: 'Stressloos, soms oogverblindend combinatievoetbal. Rustgevend voetbal, uitgevoerd door atleten die vrij van geest zijn, ontspannen, begaafd en sportief.'

Dirigent Kroos op het middenveld, onvermoeibare jongens als Draxler en Kimmich achterin, de klasse van Özil en Khedira op het middenveld. Laat de Duitsers de finale maar halen.

Eden Hazard on fire

Eden Hazard, fantastische voetballer. Maar het moet er wel uitkomen op zo'n toernooi. Gisteren werd het zijn wedstrijd. De eerste helft kwam de meeste dreiging van hem, als hij de bal kreeg aan de linkerkant. Topsnelheid met bal aan de voet: 30 kilometer per uur. Dat is rap.

België is tegen Hongarije veel beter, maar in de slotfase van de wedstrijd wordt het toch nog spannend. Slechts 1-0 voor en de Hongaren beginnen aan te dringen. Tot dat passje van Hazard op zichzelf in 78ste minuut. Buitenspelval ontweken, voorzet op Batshuayi, die - eerste balcontact - de bevrijdende 2-0 maakt.

Twee minuten later. Hazard aan de bal, knappe passeerbeweging op de rand zestien en boem: 3-0, wedstrijd beslist en het verdiende doelpunt voor de uitblinker, die al zeven wedstrijden wachtte op een goal.

Het verdriet van Argentinië

Het is inderdaad cru om hier de teleurstelling van Messi als hoogtepunt op te voeren. Euforie is prachtig om te zien. Maar drama in de sport is vaak ook zo mooi. De pijn. Het verdriet. De frustratie. Zoals we dat zagen vannacht bij Messi. Weer lukt het niet met Argentinië. 'Dit is al mijn vierde verloren finale', aldus Messi. 'Het is wat ik het liefst wilde, een prijs winnen met Argentinië. Helaas is het me niet gelukt. Het mocht niet zo zijn. Dit doet heel veel pijn.'

Wat hadden we graag een camera gehad in de kleedkamer op het moment dat Messi besloot dat het genoeg was geweest met de nationale ploeg. 'Ik kwam de kleedkamer binnen lopen en wist dat het wel genoeg was voor me. De nationale ploeg is kennelijk niets voor mij.'

Dit leed, dit drama viel allemaal samen in de gemiste penalty.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.