Terugblik 2013

Hoogtepunten: 'De man verantwoordelijk voor de helft van het geld'

2014 is in zicht, Volkskrant.nl kijkt nog één keer achterom. Elke dag tot aan oudjaar doen de politiek redacteuren van de Volkskrant verslag van een persoonlijk hoogtepunt of memorabel moment uit het politieke jaar 2013. Robert Giebels verwonderde zich afgelopen jaar over de Limburger in het kabinet: staatssecretaris Frans Weekers van Financiën.

Staatssecretaris van Financiën Frans Weekers.Beeld ANP

Uiteindelijk draait politiek om geld. Linksom of rechtsom komt wat in Den Haag gebeurt terecht bij Financiën, bij onze Haagse redactie om de hoek aan het Korte Voorhout. De journalist die dat ministerie volgt, springt van hoogtepunt naar hoogtepunt: al die bezuinigingsplannen, akkoorden die worden herzien als de CPB-cijfers tegenvallen, tegenvallende CPB-cijfers - een perpetuum mobile van overheidsgeld.

Kan een hoogtepunt ook een persoon zijn? Dan is dat de man verantwoordelijk voor de helft van dat geld: Frans Weekers van de VVD. Hij heeft zijn volgers een onvergetelijk jaar bezorgd met een daverend slotakkoord in de nacht van 17 op 18 december.

Elk jaar haalt Weekers een miljardje of 240 op. Vreemd genoeg is hij slechts staatssecretaris en heeft hij geen vaste stoel in de Trêveszaal. Hij doet deze monsterklus al sinds oktober 2010 en ondervindt daarbij veel politieke weerstand.

Eigenlijk begon het hoogtepunt op 20 december vorig jaar - de laatste dag voor een groot reces waarbij altijd wel eens een staatssecretaris onverwacht kan sneuvelen. De flexibele Limburger manoeuvreerde zich echter uit de Paal van Van Rey-affaire. Zijn politieke talent gaf hem in dat de Kamer genoegen zou nemen met excuses en dus bood de altijd vriendelijke Weekers zijn verontschuldigingen ergens voor aan.

Houdini-act
Op 15 mei deed de overgekwalificeerde Mr. Drs. (Economie) zijn Houdini-act nog eens dunnetjes over. Weekers werd verweten onvoldoende op frauderende Bulgaren te hebben gezeten. Oost-Europeanen zorgden ervoor dat er 0,002 procent minder bij de Belastingdienst binnenkwam. Na Weekers succesrecept - eerst media de schuld geven, beschuldiging bagatelliseren, dan nuanceren, dan gegrond verklaren en tenslotte beloven de stinkende best te blijven doen voor de Nederlandse belastingbetaler - werd een motie van wantrouwen tegen hem verworpen. Met een ruime meerderheid van 87 zetels, waar 76 volstonden.

Weekers tijdens het debat over het belastingplan.Beeld ANP

Na een laffe aanval te hebben afgeslagen van protesterende, hoogopgeleide ambtenaren van zijn ministerie, volgde op 8 oktober het Grote Pensioendebat in de Eerste Kamer. Vooraf leverden senatoren kritiek op de plannen die Weekers zou gaan presenteren. Zonder blikken of blozen legde de staatssecretaris de oudere heren en dames uit hoe zijn pensioenplan in elkaar zat en 3 miljard euro zou opleveren. Weekers vertrok geen spier toen senatoren opmerkten dat zijn woorden een belediging voor hun intelligentie vormden. Handig loodste hij het voorstel terug naar het kabinet, voordat senatoren er ook maar één enkel gat in hadden kunnen schieten.

Nacht van Duivesteijn
In diezelfde senaatszaal - collega Martin Sommer noemde het al terecht de Tweede Kamer, die Eerste Kamer - beleefde Weekers het laatste hoogtepunt van het jaar. Dat gebeurde ook nog eens in het belangrijkste debat van het jaar, over de verhuurdersheffing. Zeg maar: die Nacht van Duivesteijn die geen Nacht van Duivesteijn werd.

Samen met nog een andere bewindsman wiens naam in de plooien van de parlementaire geschiedenis zal vallen, loodste de staatssecretaris van Financiën de verhuurdersheffing à 1,7 miljard euro koelbloedig langs de rand van de afgrond en strak in veilige haven met één stem verschil. Zijn collega's in het kabinet zouden later zeggen dat als het anders was gelopen, het kabinet was gevallen. Maar het liep niet anders, want Weekers maakte geen enkele fout in het debat dat duurde van drie uur 's middags tot en met de stemming om vijf over één 's nachts. Tien uur foutloos debatteren, Weekers wist precies hoe hij dat voor elkaar zou krijgen: door geen enkel woord te spreken.

Robert Giebels is politiek verslaggever van de Volkskrant, hij schrijft in het bijzonder over overheidsfinanciën.

Staatssecretaris Weekers in de senaat met links van hem minister Blok van Wonen.Beeld ANP
Weekers moet zich in de Tweede Kamer verantwoorden voor de Bulgaarse fraude met belastingtoeslagen.Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden