Hoogopgeleide allochtone ouders, zet uw kind op een zwarte school

De brieven van 30 mei

De ingezonden brieven van zaterdag 30 mei.

Beeld anp

Hup allochtone ouders

De kinderen van twee zwarte basisscholen in Amsterdam gingen in het wit gekleed (alsof ze dus niet 'zwart' maar 'wit' waren) bij de buren langs om witte leerlingen voor hun school te werven. In de buurt van de school wonen wel autochtonen, maar zij sturen hun kinderen liever niet naar scholen met veel allochtonen. Omdat de schoolprestaties op die scholen minder zijn.

Onderwijssegregatie bestrijden, het doel van deze actie, kan maar op drie manieren.

De eerste is vrije schoolkeuze afschaffen. Ondenkbaar en onwenselijk. De tweede is dat witte autochtone ouders uit zichzelf hun kinderen naar een zwarte school sturen. Daar zijn enkele mooie voorbeelden van, maar verwacht niet dat dat op grote schaal zal gebeuren. De derde dat allochtone ouders bewust hun kinderen naar witte scholen sturen. De eerste optie lijkt uitgesloten, de tweede kansloos en de derde moeilijk. Ik heb daarom mijn hoop op iets anders gevestigd. Dat hogeropgeleide allochtone ouders nou juist datgene gaan doen wat autochtone ouders grotendeels hebben nagelaten, namelijk hun kinderen bewust naar een zwarte school sturen - ook al had een witte school gekund. Om vanuit verantwoordelijkheidsbesef samen met de andere ouders te werken aan een inclusieve toekomst voor alle kinderen.

Want, als zelfs zíj dat niet doen, wie dan wel? Zij moeten laten zien dat niet alles draait om kansen benutten, maar juist ook om kansen gunnen. Zelfs als dat een beetje ten koste gaat van schoolprestaties.

Güngör Uslu, Rotterdam

Dit zijn de overige brieven van vandaag:

Brief van de dag: waarom zo krenterig?

De Europese Commissie wil dat Nederland 2.047 bootvluchtelingen uit Zuid-Europa opneemt, maar de coalitie wil zich daar nog niet aan committeren. Is die terughoudendheid terecht? Is die krenterige opstelling terecht, luidt de vraag.

Hier in Molyvos een stadje aan de noordkant van het eiland Lesbos, waar wij wonen, was dat aantal in de afgelopen drie dagen al gehaald. Voor het stadje een groot probleem, de vluchtelingen kunnen hier niet blijven, geen plek, maar ook het vervoer naar Mytilini, de hoofdstad van het eiland, werd te duur.

Dus reden er geen bussen meer van hier naar Mytilini. Met als resultaat, allemaal wandelende mensen en kinderen over het eiland voor een afstand door de bergen van zo'n 50 kilometer.

Gisteren kwamen er relatief veel gezinnen aan met kleine kinderen, dus liet men de bus toch maar weer rijden.

Maar bij het busstation staat ook de lagere school en omdat de vluchtelingen gebruikmaken van de toiletten in die school en rondom de school liggen te slapen, hebben de lokale ouders besloten de kinderen niet meer naar school te sturen, min of meer uit wanhoop over de situatie.

Het aantal vluchtelingen dat Nederland wil opnemen, staat wel in erg schril contrast met de aantallen die wij hier dagelijks zien.

Jan Foppes, Molyvos, Lesbos, Griekenland

Dit zijn de overige brieven van vandaag:

Plaatsmaken, Blatter

Zelden een baas van een bedrijf waar miljarden in omgaan, zo'n bord voor zijn kop zien hebben. Alsof een dansje door brave vrijwilligers bij de opening de zware beschuldigingen van malversaties en corruptie weg kunnen werken. Plaatsmaken zou ik zeggen voor een spelverdeler. Wisselen dus!

Faffie Melief, Diepenheim

Kies zelf maar

Drie opties:
a. Blatter wist van de corruptie binnen de FIFA en deed daar aan mee.
b. Hij wist er wel van af, maar deed er niet aan mee.
c. Hij wist er helemaal niet van af.
Zie ik een optie over het hoofd?
Zo niet, dan is hij volgens mij niet geschikt voor zijn functie.

Willem de Graaf, Anna Paulowna

Leve de burgers

De regering wil ABN Amro al weer verrassend snel naar de beurs brengen, desnoods met verlies. Tot nu toe komen er twee opties naar voren in de discussie. De bank naar de beurs brengen of deze nog als eigendom van de staat aanhouden. Maar er is ook een andere mogelijkheid.

Geef de Nederlanders een gelijk aandeel in de bank in de vorm van een aandeel. Bij een geschatte huidige verkoopwaarde van 17 miljard euro betekent dat duizend euro per inwoner. Laat vervolgens de eigenaar beslissen wat er verder met het eigen aandeel gaat gebeuren. Hij of zij kan het aandeel vasthouden, het meteen verpatsen, zich organiseren in een club die zich tot doel stelt de bank in een nutsbank te transformeren of te verkopen aan de meestbiedende enzovoorts.

Laat de markt zijn werk doen, laat de democratie bloeien.

A. van Dijk, Maarssen

Tuindouche? Vies

In Sir Edmund van 23 mei stond een artikel over de klimaatneutrale tuindouche, een mooi voorbeeld hoe creatieve mensen met weinig middelen de wereld een stukje duurzamer maken. In dit geval schuilt in deze leuke creatieve oplossing echter ook een potentieel risico.

Deze klimaatneutrale tuindouche creëert namelijk een ideaal milieu voor de vermeerdering van Legionella pneumophila, het micro-organisme waar in Nederland jaarlijks een aantal mensen aan sterven en enkele honderden ziek van worden. Wetenschappelijk onderzoek heeft laten zien dat het materiaal waar tuinslang van is gemaakt de groei van legionellabacteriën sterk bevordert wanneer de slang met water is gevuld.

Daarbij komt dat wanneer de temperatuur van het water in de tuinslang boven de 30°C komt, de gevaarlijke variant van de legionellabacterie zich in een tuinslang gaat ontwikkelen. Het inademen van waternevel met deze gevaarlijke legionellavariant onder de tuindouche kan vervolgens leiden tot een ernstige ziekte. Maar de creatieve denkers en doeners onder ons kunnen vast iets in elkaar knutselen om ook dit risico op te lossen.

Paul van der Wielen, onderzoeker microbiologie KWR Watercycle Research Institute, Nieuwegein

Examens anders nakijken

In Ten eerste van 27 mei wordt een aantal bezwaren genoemd tegen het omkeren van de correctievolgorde van de examens. Een voordeel van de bestaande situatie zou zijn dat de eigen docent bij onduidelijke antwoorden kan inschatten of een leerling de stof wel of niet begrepen heeft. Het staat er echt!

Aan het huidige systeem blijkt inderdaad een aantal nadelen te kleven, met name het feit dat de eigen docent gemiddeld een hoger cijfer geeft dan andere correctoren. Dit probleem en de weerstand tegen het omgooien van het huidige systeem kunnen makkelijk vermeden worden door de examens slechts één keer te corrigeren.

Dit is met enkele eenvoudige aanpassingen zo geregeld; de examens worden anoniem, met een niet tot de school herleidbaar examennummer op neutraal papier gemaakt. Vervolgens worden de examens voor correctie onder de docenten van de examenklassen of andere bevoegde correctoren verspreid. Met een goed correctieschema is het geen probleem om in één keer tot een objectief resultaat te komen. Bovendien leidt de afschaffing van de tweede correctie tot vermindering van de werkdruk bij docenten. Wie kan daar tegen zijn?

Frank van 't Hoog, Voorburg

Zoek de verschillen

Vijftig miljoen voor heel Afrika (Ploumen) en zestig miljoen voor het opknappen van een paleisje?

Wine Baljet, Almere

Luister even naar die fagot

Nog even een aanvulling op het interessante profiel van de fagot en onder andere zijn toepassing in de popmuziek. Het duo dat dit instrument bij mijn weten voor het eerst onder de aandacht van een jong popminnend publiek bracht: Sonny & Cher, met I Got You Babe.

Dat was in 1965, twee jaar eerder dan de in het artikel genoemde Sandie Shaw en de Mama's and Papa's. De Nederlandse groep Les Baroques was er ook al vroeg bij met Such A Cad (1966). De meerwaarde van de fagot in diezelfde periode blijkt overigens ook in het prachtige nummer I Can't Let Maggie Go van The Honeybus.

Tom Frohwein, 's-Gravenzande

Deftig links

Wouter Bos schaart D66 in zijn column 'Ruimte op links?' onder 'deftig links'. Het zal grappig bedoeld zijn. D66 vindt de vakbond achterhaald, wil de AOW ongeveer beperken tot het laatste levensjaar, denkt dat een ieder een onzekere zelfstandige wil zijn en heeft verder geen interesse voor mensen die nog op vakantie gaan in eigen land.

Op dat laatste na, zijn het standpunten waarvoor een aanhanger van de grootste regeringspartij zich niet zou hoeven te schamen. En het onderwijsstandpunt van D66 dan?

Dat is toch progressief te noemen! Tsja. Maar er is geen enkele politieke partij, rechts of links, die niet staat voor goed onderwijs. Ik denk dat Wouter Bos bij D66 nog een kleine reminiscentie heeft aan de kreukelige regenjas van Hans van Mierlo.

Maar het zijn de driedelige maatpakken van Thom de Graaf en Alexander Pechtold die de kleur van de partij bepalen.

Herman Dekker, Bennebroek

Schoonheidsidealen

Louise van der Vlugt beweert dat het dragen van hoge hakken gedwongen is om te voldoen aan het mannelijk schoonheidsideaal!

Waar baseert zij dat op? En wat is het mannelijk schoonheidsideaal?

En stropdassen worden gedragen om te voldoen aan het vrouwelijk schoonheidsideaal?

A.P. Bakker, Laren

Ha, een navordering

Binnenkort wekken ruim een half miljoen Nederlandse huishoudens hun eigen elektriciteit op, voorspelt Peter Desmet, voorzitter van de stichting Zonne-energie Ondernemers Nederland. Reserve-elektriciteit opslaan in accu's is echter nog volop in ontwikkeling, voorlopig zeer kostbaar, en kost zeeën van ruimte. Dus als de kleine stroomproducent zijn teveel aan elektriciteit noodgedwongen terug levert aan het energiebedrijf, staat de fiscus al ongeduldig en blij te zwaaien met een navordering omzetbelasting en energieheffing, want die dienst ziet de duurzame inspanningen louter en alleen als handel. Een onwaarachtig scenario? Lach niet.

Van een overheid met daarin een staatssecretaris die noodlijdende AOW'ers ooit aanraadde het schrale leven en dito voedselaanbod te compenseren middels de oogst van een volkstuin, valt alles te verwachten. Je betaalt toch ook geen btw over de aardbeien uit je moestuin? Wél als je ermee op de markt gaat staan en ze doorverkoopt! Een sterk teruglopende opbrengst energiebelasting wordt niet gewenst, vandaar dat een nieuwe belasting over zelf opgewekte energie via zonnepanelen, eigen windmolentjes of bio-vergassertjes niet denkbeeldig is.

Ruud van Ling, Heerhugowaard

Steun in de rug

Dank voor uw artikel met het interview met Leo Gualthérie van Weezel. Had ik dit stuk maar jaren geleden in de krant gelezen. Het zou een steun in de rug zijn geweest op mijn terugweg van diagnose en behandelingen naar het werk.

Ik zou het hebben laten zien aan de bedrijfsarts die tegen mij zei, negen maanden na de laatste behandeling: 'Je kunt nu best weer voor 100 procent werken, de statistieken zeggen dat andere mensen dat ook doen.' Zonder naar mij te luisteren over hoe het met mij was.

Ik zou het hebben laten zien aan de interimmer die een jaar later tegen mij zei: 'Ik weet wel dat je ziek bent geweest, maar dat moesten we maar eens achter ons laten.'

Of aan de personeelsman die zei: 'Als jij zo nodig je eigen baan terug wil (en niet de lagere functie die wij voor je op het oog hebben) dan gaan we je na een jaar beoordelen zonder er rekening mee te houden dat je kanker hebt gehad.' En ook aan de leidinggevende die zei: 'Je bent bang dat de kanker terugkomt? Maar ik kan ook kanker krijgen.'

Na zoveel jaren ben ik meerdere slaapcursussen verder en vele ruzies thuis, omdat ik de ellende van kantoor mee naar huis nam. Uiteindelijk ben ik met hulp er weer bovenop gekrabbeld. Daar was wel specialistische hulp uit de geestelijke gezondheidszorg voor nodig. Maar zelfs vandaag nog doet het mij goed de uitspraken van Gualthérie van Weezel te lezen. Terwijl ik sterk was tijdens mijn behandelingen, stond in de periode erna mijn leven op zijn grondvesten te schudden. Ik lees hier dat het bij meer mensen gebeurt.

Irma Vogels-Bode, Arnhem

Even een gedachtenoefening

Arno Bakker voelt de behoefte in een brief uiteen te zetten dat behalve scooterrijders ook fietsers heus irritant (rij)gedrag vertonen. Om de discussie 'de berijder van welke tweewieler vertoont het irritantste rijgedrag in de stad Amsterdam?' eens te kantelen, stel ik voor het volgende gedachtenoefeningetje te doen: hoe leefbaar zou de stad zijn als alle 800 duizend fietsen scooters zouden zijn?

En hoe leefbaar als alle 70 duizend scooters in de stad fietsen zouden zijn?

Gert Klein, Amsterdam

Onze koning met plutonium

Plutonium is het meest toxische element op aarde. Twee kilo plutonium is al genoeg voor een kernwapen. Toch hoop ik dat onze koning, die nu op staatsbezoek in Canada is, plutonium in zijn koffer heeft.

Kernreactoren zijn de belangrijkste bron van plutonium. De kerncentrale Borssele produceert ongeveer 130 kilo plutonium per jaar en heeft in zijn lange leven al meer dan vierduizend kilo plutonium gemaakt. De halveringstijd van plutonium is 24.400 jaar, niemand kan zolang de veiligheid garanderen. Het zit in de afgewerkte splijtstof die voor opwerking naar Frankrijk gaat.

Door recycling van splijtstof komt het plutonium voor hergebruik beschikbaar. Borssele heeft inmiddels een vergunning om dit plutonium op te branden in de eigen reactor. Dat klinkt goed, want plutonium is levensgevaarlijk en wat in Nederland geproduceerd is, blijft van ons, ook al staat het voorlopig in Frankrijk.

Er zit echter een flinke adder onder het gras. Wanneer je plutonium bestraalt in het type kernreactor als in Borssele dan splijt je het plutonium maar gedeeltelijk en er ontstaan ook andere sterk stralende splijtingsproducten.

In Canada is een heel ander type kernreactoren ontwikkeld. Toen ik in 1972 na mijn promotie bij Jaap Kistemaker als postdoc ging werken op de Chalk River Nuclear Labs werd ik bij de grote baas W.B. Lewis uitgenodigd. Ik vertelde trots dat ik van de uitvinder van de ultracentrifuge kwam. Tot mijn verbazing zei Lewis: 'Die ultracentrifuge hebben we helemaal niet nodig, de CANDU-reactor werkt met natuurlijk uraan en in het bestraalde splijtstof uit de CANDU zit minder splijtbaar materiaal dan in de uitlaat van de Kistemakers centrifuge.'

Dus als we ons plutonium uit handen van terroristen willen houden, kunnen we het beter op laten branden in Canada dan in Borssele.

Maar om de Canadezen zover te krijgen dat zij zich ontfermen over ons plutonium, daarvoor is wel enige diplomatie nodig.

Daarom hoop ik dat de koning plutonium in zijn koffer heeft.

Frans W. Saris, Zeist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.