Hoog niveau, maar weinig blikvangers in Venetië

De jury van het 69ste Venetië Film Festival eert The Master van Paul Thomas Anderson, maar geeft de hoofdprijs aan Pieta, van de Zuid-Koreaanse filmer Kim Ki-duk.

Een comeback, zo mag de toekenning van de Gouden Leeuw worden genoemd. Kim Ki-duk (51), de Zuid-Koreaan die zaterdag de hoofdprijs van het filmfestival van Venetië won voor zijn wraakfilm Pieta, worstelde de laatste jaren met een depressie.


De regisseur, van wie in Nederland onder meer Spring, Summer, Fall, Winter...and Spring (2003) en Bin-jip (2004) in de bioscoop werden uitgebracht, behoort tot de voorhoede van de generatie Koreaanse filmers die eind jaren negentig internationaal doorbrak met stilistisch gedurfde, vaak donker getinte films. Na een ongeluk op zijn filmset, waarbij een actrice bijna het leven liet, raakte Kim Ki-duk gedesillusioneerd door het filmwereldje. Hij bleef filmen, maar de sjeu leek eraf.


Met Pieta (zijn 18de speelfilm) hervond hij zijn vorm: een wraakfilm over een geld-inner voor de maffia. Een wrede eenling die zijn solitaire bestaan opgeschud ziet als zijn moeder zich aan zijn deur meldt, vol schuldgevoel omdat ze hem na de geboorte in de steek had gelaten.


Aanvankelijk tracht de moordenaar haar met grof geweld en seks af te schrikken, maar gaandeweg ontwikkelt hij onvermoede familiaire gevoelens, waarna Kim Ki-duk zijn film een alles ontregelende wending geeft. Pieta, vol verwijzingen naar het christendom, is bedoeld als een analogie van het falen van het economische systeem, legde de regisseur eerder bij de première uit.


Kim Ki-duk, die zijn films graag bevolkt met zwijgzame helden, sprak op het afsluitende gala van het tiendaagse festival geen dankwoord uit, maar zong slechts een oud Koreaans volksliedje.


De jury, dit jaar onder leiding van de Amerikaanse regisseur Michael Mann (Heat), zette alle middelen in om duidelijk te maken dat het The Master- voor velen de favoriet - niet minder waardeerde. Het drama van Paul Thomas Anderson, over een oorlogsveteraan die zich midden jaren vijftig aansluit bij een Scientology-achtige beweging, werd bekroond met de Zilveren Leeuw (voor beste regisseur) en de prijs voor beste acteur, die bij wijze van uitzondering werd opgesplitst, en toegekend aan beide hoofdrolspelers; Philip Seymour Hoffman en Joaquin Phoenix. Volgens het Amerikaanse filmblad The Hollywood Reporter worstelde de jury dit jaar zeer met de festivalhuisregel die voorschrijft dat de film die de Gouden Leeuw wint, geen andere prijzen mag winnen.


De prijs voor beste actrice ging naar debutante Hadas Yaron, voor haar rol als (uit) te huwelijken meisje in het Israëlische drama Fill the Void, dat een blik biedt in de strenggelovige chassidische gemeenschap. De Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl won de speciale juryprijs voor het tweede deel uit zijn Paradies-trilogie, waarin een vrouw op onorthodoxe getuigt van haar liefde voor Jezus.


De prijs voor het beste scenario werd gewonnen door de Fransman Oliver Assayas, die voor Après Mai zijn eigen zoekende jeugd als revolutionair en beginnend kunstenaar tot film verwerkte.


Herintredend festivaldirecteur Alberto Barbera stelde voor de 69ste festivaleditie een ietwat afgeslankt doch zeer gevarieerd programma samen, waarbij opviel dat veel van de getoonde films over religie handelden.


Het gemiddelde niveau van de achttien films tellende competitie was hoog, maar het filmfestival kende iets te weinig blikvangers voor de mondiale filmpers, die dit jaar in minder groten getale naar Venetië was afgereisd.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden