Hoog lied

Wanneer je de zin der taal niet verstaat, dan ben je een barbaar voor iemand die met je spreekt en hij voor jou....

Eigenlijk wilde ik het over de taal hebben, maar het ging over de liefde. Ik dacht dat de liefde zich alleen in een jong hart kon nestelen, waar de spieren die buitengewone bewegingen kunnen doorstaan. Maar dat is gelukkig niet zo. De liefde kan je altijd verrassen.

Wanneer was het dat ik die oude David met zijn geliefde ontmoette?

Ergens, in de tijd dat ik de taal nog niet goed kende, kwam er een oude man, David, op mij af. Hij begon in een bijbelse taal, waarvan ik niets begreep, met mij te praten. Vreemd, nu ik over hem schrijf, herinner ik me zijn woorden. Hij had het over de taal en ging meteen over op de liefde, en over zijn oude hart.

In zijn huis opende hij een oude bijbel op tafel. Lees dit citaat: Uwe twee borften zijn gelijck twee welpen, tweelingen van een rhee die onder de lelien weyden.

Ik las en hij corrigeerde me.

De Hollandse woorden moet je uit de mond van Agnes horen, zei hij vaak.

En als hij het altijd over Agnes heeft, moet hij haar ook eens een keer laten zien.

Een taxi stopte achter het raam. Agnes komt, zei David opgetogen.

Een mooie dame kwam binnen.

'O, is hij de man die de taal wil leren?', zei ze.

Ik zei niets, ik deed niets, maar ik las ineens jaloezie in Davids ogen.

'Ja, hij is de man, maar hij praat nog kaal en krom.' Zo drukte hij me weg.

Aan tafel hadden we het over Ispahan en over De tuinman en de dood.

'Ik verbaas me, wat praat je goed', zei Agnes. 'Je kunt best een keertje bij mij langskomen, als je me ergens voor nodig hebt.'

En de dag kwam waarop ik naar haar toe moest. Tegen zijn zin legde David me uit hoe ik haar huis kon vinden.

Ze maakte de deur open, de geur van verse koffie en brood kwam me tegemoet.

'Welkom, ga zitten'

Ik zat nog niet of er werd al haastig geklopt. David.

'Neem me niet kwalijk! Dat was niet de bedoeling, maar ik meen het echt, als hij de taal wil leren, moet hij meteen met de bijbel beginnen', zei hij terwijl hij een bijbel uit zijn binnenzak haalde. 'Hier, lees maar voor! Luister je Agnes?'

En ik las: Uwe lippen, o Bruyt, druppen van honighzeem, honigh ende melck is onder uwe tonge, ende de reucke uwer kleederen is als de reucke van Libanon. Komt, mijn lieffte, laett ons uytgaen in het velt, laet ons vernachten op de dorpen.

Nu het licht niet meer in Davids kamer brandt, leg ik zijn liefde met die oude bijbelse woorden in dit hoekje van deze krant vast.

Kader Abdolah

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden