Hoofdzaken

Vorige week schreef ik dat de crisis in de strafrechtpleging niet te wijten is aan een explosieve groei van de criminaliteit in de afgelopen twintig jaar, maar aan bestuurlijk falen....

Marcel van Dam

Sinds het in Nederland als vooruitgang geldt om mensen die bol staan van vooroordeel en haat, uitgebreid in de media aan het woord te laten, wordt de crisis in de strafrechtpleging steeds vaker toegeschreven aan allochtonen. Zij zouden de straat onveilig maken, zij zijn de oorzaak van de verloedering in de grote steden. Het is waar: er zijn groepen allochtonen die de straat onveilig maken en die bijdragen aan de verloedering van de grote steden. Het is ook waar dat ze dat meer dan evenredig doen. Maar dat is geen enkele reden om de criminaliteit of de verloedering van de steden tot een allochtonenprobleem te benoemen. Want de oorzaken zijn politiek/bestuurlijk van aard.

In Amerika nemen de gekleurde Amerikanen meer dan 90 procent van de criminaliteit voor hun rekening. Toch moet niemand het daar in zijn hoofd halen om het over die kutnegers te hebben. Een politicus die zich dat zou laten ontvallen, kan zijn biezen pakken. Dat is niet zo omdat men het in Amerika niet zo nauw neemt met de vrijheid van meningsuiting. Daar kunnen wij nog wat van leren. Maar in Amerika zijn ze er door schade en schande achter gekomen hoe verwoestend vooroordelen tegen etnische groepen kunnen uitpakken.

De laatste tijd hoor je bij ons steeds vaker het sprookje dat criminele allochtonen niet werden vervolgd omdat de politie bang was van discriminatie te worden beschuldigd. Dat is een makkelijk te weerleggen leugen. Ik heb nog nooit gehoord dat een allochtone straatrover niet net zo moet worden aangepakt als een autochtone straatrover.

Helaas is het wel waar dat straatrovers lange tijd niet of nauwelijks zijn vervolgd. Dat was al zo toen het junkie-dom nog uitsluitend uit autochtonen bestond. En vormen van criminaliteit die niet of nauwelijks worden vervolgd, oefenen nu eenmaal een grote aantrekkingskracht uit. Dat geldt voor allochtonen en autochtonen. Kijk naar de criminaliteit op veel woonwagenkampen. Kijk naar de bouwfraude. Geen allochtoon in de buurt. Maar door gebrek aan overheidsoptreden en door een geperverteerde omgeving floreert de ondeugd. Naarmate een land corrupter is, wordt het moeilijker niet corrupt te zijn.

Omgevingsfactoren zijn ook van grote invloed op de integratie. Naarmate de concentratie van allochtonen groter is en die concentratie samengaat met een opeenhoping van maatschappelijke problemen zoals lage opleiding, lage inkomens, hoge werkloosheid en hoge criminaliteit, zal de integratie in de Nederlandse samenleving trager verlopen of zelfs helemaal niet plaats vinden. En alle beleid dat alleen gericht is op symptoombestrijding en de oorzaak, de concentratie, niet aanpakt, is tot mislukken gedoemd.

Sinds halverwege de jaren tachtig is de woonruimteverdeling steeds meer aan de markt overgelaten en sindsdien is de segregatie van allochtonen en autochtonen in volle gang. In sommige steden is er sprake van gettovorming.

Het concentratieprobleem is alleen op te lossen met een volkshuisvestingsbeleid dat is gericht op het spreiden van de allochtonen. De spreiding moet mogelijk worden door nieuwbouw, vernieuwbouw en woonruimteverdeling er op te richten. Zo'n spreidingsbeleid is per definitie een zaak van lange adem. Het vereist strakke leiding van de centrale overheid en over een langere periode een inzet van tientallen miljarden euro's. Etnische afkomst moet een criterium worden voor de woonruimteverdeling, zoals inkomen en sociale gebondenheid jarenlang zijn geweest en soms nog zijn.

Ik maak me geen enkele illusie dat zulk beleid van de grond komt. Omdat men het geld er niet voor vrijmaakt, en men het niet aandurft de bevolking te confronteren met de gevolgen van spreidingsbeleid. Het zal er immers toe leiden dat iedereen allochtonen in de buurt krijgt. Anders gezegd: het Nederlandse volk zal tot de ontdekking komen wat het betekent allochtonen te laten integreren. En de conclusie zal zijn: dan maar niet.

En zo is de cirkel rond. Integreren is een zaak van allochtonen. Dat moeten ze doen in hun eigen wijken, op hun eigen scholen, op eigen kracht, onder leiding van hun eigen geestelijke leiders. Kortom, ze moeten bij ons uit de buurt blijven. Maar ze moeten het wel doen op onze manier. Ze moeten hun godsdienst net zo weinig serieus nemen als wij dat doen. Ze moeten van elkaar het Nederlands leren en ze moeten zich gaan gedragen zoals wij. En bovenal moeten ze dankbaar en trots zijn dat ze Nederlander mochten worden. Veel trotser dan wij zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden