Hoofdredacteur Dagelijkse Standaard: 'Mensen hebben het gehad met de Volkskrant, wen er maar aan'

Verslaggeverscolumn

De hoofdredacteur van De Dagelijkse Standaard, Michael van der Galiën, noemt mij een 'lid van het mediakartel' dat 'eigen feiten verzint en dan eist dat wij erin meegaan'. Eerder beschreef hij me als 'huilende mainstream-journalist', een 'linkse propagandist' met een 'enorm jankverhaal', bekend vanwege mijn 'wangedrag'.

Op het computerscherm verschijnt een aardige dertiger in een werkkamer.

Als ik hem vraag of we het daar eens over kunnen hebben is zijn antwoord: 'Yes, zeker, dat is prima.'

Michael woont grotendeels in de Turkse badplaats Izmir, met zijn Turkse vrouw, dus we skypen. Vanuit zijn appartement bij de zee bestiert hij een van de invloedrijkste rechtse blogs van Nederland, dat groeit op de golven van het populisme en op zijn werkdrift - Michaels tempo is hoog, hij smijt van vroeg tot laat met rechtse wereldbeelden. Dat leerde hij van zijn mentor Andrew Breitbart, de Amerikaanse conservatief en grondlegger van het Breitbart News Network waarvan de baas, Steve Bannon, nu de belangrijkste strateeg is van president Trump.

De beuk erin en iedereen met een andere mening moet stuk - maar op het computerscherm verschijnt een aardige dertiger in een werkkamer. We hebben dezelfde boekenkasten. Hij noemt zich rechtsliberaal, 'maar jij gaat me vast als een rechtsextremist neerzetten'. Nuance en interesse in de ander, daar doen ze bij De Dagelijkse Standaard niet aan, en Michael denkt dat het omgekeerd ook zo werkt.

Steve Bannon Beeld ap

'Het is oorlog', zal hij een paar keer zeggen, 'de linkse mediakliek moet opgedoekt.' Is dat niet jammer, vraag ik, dat denken in vijandschap. 'Het is vooral jammer dat wij ons genoodzaakt voelen zo te denken en te handelen. Het vertrouwen is zo ver weg dat wij Toine Heijmans niet meer zien als een best wel aardig individu. Wij zien de Volkskrant en dat is oppassen. Dat kan voor jou vervelend zijn. Maar het is zo.'

Met grote woorden en harde taal, zeg ik, gooi je alle deuren dicht.

'Ik wil niet dat de deuren geopend worden. Andrew Breitbart zei altijd: I want to destroy the mainstream media. Hij had helemaal gelijk. Ik wil de deur op slot en alles afbranden.'

Als middelbare scholier uit het Friese dorp Mantgum begon Michael te schrijven voor rechtse Amerikaanse blogs, en dat doet hij nog steeds. Steve Bannon ('een moeilijk mens maar met een enorme kennis en een krankzinnige energie') vroeg hem in vaste dienst bij Breitbart, maar nu hij De Dagelijkse Standaard in eigendom heeft is dat zijn fort. Het gaat een groot mediabedrijf worden, zegt Michael, met internettelevisie, radio, 'eigen journalisten overal' - de Nederlandse pendant van Breitbart. De site heeft nu twee miljoen unieke bezoekers per maand, zegt hij, 'allemaal mensen die het gehad hebben met het establishment. Met de Volkskrant. Met jou. Wen er maar aan.'

Verder is het een gezellig gesprek. We zouden, zegt Michael, best samen bier kunnen drinken en praten en lachen over dingen - 'in de Eerste Wereldoorlog vierden Duitsers en Fransen gewoon samen een paar dagen Kerst en daarna schoten ze elkaar weer dood'.

Screenshot van De Dagelijkse Standaard.

Door het beeld schuift Esma, zijn vrouw, ze is vijftien weken zwanger, 'een kleine Nederlandse Turk erbij'. Michael heeft veel Turks-Nederlandse vrienden, het ergste wat je hem kunt zeggen is dat hij een racist is. Hij bekeerde zich negen jaar geleden tot de islam, 'het soefisme is echt heel mooi', maar sinds kort is hij weer moslim af. 'Ik werd gewoon moe van al die aanslagen.' Het is ook ingewikkeld, moslim zijn in de hardrechtse kerk. Maar Michael zal dus nooit Geert Wilders stemmen. 'Moskeeën sluiten, de koran verbieden, dat is mensonterend. Dat is hartstikke gek.'

Daar gloort iets van nuance. Maar dan laat hij het achtergrondscherm zien van zijn telefoon: een foto van een honey badger, een honingdas, het roofdier waarmee hij en zijn Amerikaanse vrienden zichzelf vergelijken. 'Honey badgers don't give a shit. Die pakken alles en iedereen wat ze dwars zit. Ook al is de tegenstander gemener en gevaarlijker, maakt niet uit.'

Dat slaat de discussie dood, zeg ik. De nuance dood, de ironie dood - hoe kun je dan nog samen tot iets komen?

'Ik geloof niet dat dat kan.'

Dat is toch triest?

'Ik ga niet huilen om dingen die ik niet kan veranderen. Er is geen gemeenschappelijke grond. Ik zie dat jij iemand bent met interesse. Maar ik geloof niet dat het nut heeft om met linkse journalisten te discussiëren. Jullie staan toch niet open voor wat ik zeg en denk.'

Het toekomstbeeld van Michael: 'We gaan een gepolariseerde samenleving krijgen vergelijkbaar met Amerika, waarin je twee bevolkingsgroepen hebt met hun eigen nieuwskanalen.'

Dat kun je een rechts jankverhaal noemen, maar ik doe het niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.