Honkballers slagen er niet in EK-titel te heroveren

Nederland verliest de EK-finale in eigen land van Italië (8-3). Het toernooi leefde nauwelijks en trok weinig toeschouwers.

ROTTERDAM - Het Nederlands honkbalteam, met in de Verenigde Staten spelende profs, is er tijdens het Europese kampioenschap niet in geslaagd titelhouder Italië te onttronen. In de finale verloor de ploeg met 8-3 van de Italianen.

Nederland en Italië heersen al jaren in Europa en dat zal op korte termijn niet veranderen. De verschillen in niveau met de andere landen zijn enorm, vooral waar het de werpers betreft. Het is de hoogste tijd dat de Europese honkbalfederatie CEB voor een andere EK-opzet kiest. Een reeks wedstrijden tussen Nederland, Italië, Spanje en Duitsland lijkt zo gek nog niet.

De Nederlandse honkbalbond wilde het 100-jarig bestaan vieren met een EK in eigen land. Voor het publiek, dat jaarlijks in Haarlem of Rotterdam een interessanter toernooi krijgt voorgeschoteld, had het niet gehoeven. Dat maakten de toeschouwersaantallen duidelijk. Dieptepunt was het duel Rusland-Griekenland in Utrecht, met veertig bezoekers. Alleen tijdens de finale in Rotterdam waren de tribunes goed bezet.

Italië, met drie in Amerika spelende profs in de gelederen, bleek een tegenstander van kaliber. 'Ze hebben verdiend gewonnen', zei de Nederlandse bondscoach Brian Farley berustend. 'Op alle fronten waren ze beter. Al was het spijtig dat onze pitcher Sulbaran zijn dag niet had.'

Startende pitcher Shairon Martis werd flink geraakt en Farley zag zich genoodzaakt hem in de derde inning te vervangen door Sulbaran. Daarmee was het lek niet boven. In een rommelige fase kwam Italië op 8-2 en was de strijd gestreden.

Opvallend was de geringe slagkracht bij Nederland. De Italiaanse pitcher John Mariotti en zijn opvolger Christopher Cooper kwamen geen moment in de problemen. Zes rake klappen in een EK-finale is een wel heel pover resultaat. Zelfs Curt Smith, die zo'n belangrijke rol speelde tijdens het WK, kwam er niet aan te pas. Alleen de jonge Quintin de Cuba onttrok zich aan de malaise met een homerun en een tweehonkslag.

Het EK maakte duidelijk dat Farley een catcher van het niveau Sydney de Jong node mist. De Jong beëindigde na het WK zijn interlandloopbaan. Als aanvoerder en catcher was hij van grote betekenis voor de teams waarin hij heeft gespeeld. De Jong kende zijn tegenstanders door en door en wist precies wanneer hij welke ballen van zijn pitcher moest vragen. Beoogd opvolger Rudy van Heydoorn , speler van ADO, toonde tegen Italië aan dat hij nog niet zover is.

Voor Farley is het iedere keer afwachten welke profs uit de Amerikaanse competities door hun clubs worden vrijgegeven. De besten waren niet beschikbaar voor het EK, maar met de vrijgegeven Martis, Van Mil, Stuifbergen, Sulbaran, Arribas, Statia, Smith, Urbanus en Sams kon hij tevreden zijn. Aangevuld met veertien hoofdklasse-spelers telde de selectie van Farley vijftien spelers die vorig jaar zo onvoorzien de wereldtitel veroverden.

Het verlies tegen Italië betekende voor Nederland de derde nederlaag van het toernooi. Zaterdag stond er een ontmoeting op het programma die nergens meer om ging, maar wel gespeeld diende te worden. De Italianen wonnen met 4-3. Niemand maalde erom. Ook van Tsjechië werd verloren, de eerste keer ooit tegen deze tegenstander. Niet omdat de Tsjechen beter waren, maar omdat het bij Nederland niet liep. 'Al hadden we nog honderd innings gespeeld, die wedstrijd konden we gewoon niet winnen', sprak pitchingcoach Steve Janssen. 'We verloren niet van de tegenstander, maar van onszelf', analyseerde Farley.

Een belangrijke rol in het Nederlands team was weggelegd voor Rob Cordemans. De pitcher, die in de WK-finale de Cubanen in bedwang hield, verkeert in grote vorm, maar tegen Italië kon hij niet aantreden. Twee dagen eerder had hij tegen Spanje gegooid en hij was zondag nog niet hersteld van de inspanningen. Dat Cordemans tegen Spanje moest aantreden, was het gevolg van de verliespartij tegen Tsjechië. Nederland moest winnen om nog voor een finaleplek in aanmerking te komen. In zulke situaties is Cordemans op z'n best, dat wist Farley ook. Al hield het in dat hij voor de finale niet beschikbaar zou zijn.

Voor de Spanjaarden bleek Cordemans onbespeelbaar. In zeven innings schakelde hij negen tegenstanders uit met drie slag en kreeg hij slechts twee honkslagen tegen. Cordemans wordt volgende maand 38, maar denkt nog niet aan stoppen. 'Ik wil sowieso in maart 2013 meedoen aan de World Baseball Classics. Daarna zie ik het wel.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden