Homobladen zijn zouteloos en voorspelbaar

In welk homoblad lonkt de lokroep van de imam nog?..

Cornald Maas

Niet in het meest recente nummer van Squeeze, dat zich concentreert op gay-rodeo, nieuwe topattractie in Amerika, en op de verlokkingen van mannelijk schoon. Niet in Expres Zo, dat in gesprek is met reality-homo Hans (uit De Bus) en serieuze informatie brengt onder de veelzeggende noemer Seriouz. Niet in Gay News, dat filosofeert over schoonmaakseks. Niet in het splinternieuwe homoblad Butt, tegenhanger van de homo-glossy's, dat op kringlooppapier rauw en recht-voor-z'n-raap wil zijn en programmamaker/dichter Lernert Engelberts, in half ontklede staat, poses laat aannemen van voetballer David Beckham.

In de good old Gaykrant dan toch. Daar werden de uitlatingen van de imam afgedrukt, en - vanzelfsprekend - hevig gekritiseerd. Door Gaykrant-voorman Henk Krol, die in ronkende hoofdredactionele commentaren het lakse OM aanklaagde dat nog niet tot een oordeel kwam, en in de huid kroop van de omstreden geestelijk leider. 'Hij voegde het er nog nét niet aan toe, maar je voelt dat hij wilde zeggen: ''en daarom is het goed dat ze geruimd worden.''

Hij krijgt bijval van zijn lezers. Woedend zijn ze, en geschokt, zoals blijkt uit ingezonden brieven. Een van hen komt met een misplaatste vergelijking: 'Het is maar goed dat de Nederlandse Spoorwegen niet optimaal functioneren. Dat biedt ons het perspectief dat we voorlopig niet op transport worden gesteld.' De Gaykrant slaagde er ook nog in om die ene directeur van een Turks-Islamitische organisatie te strikken die de uitlatingen van de imam scherp veroordeelt. Van enige relativering is geen sprake. Alleen columnist Cees van der Pluijm plaatste een paar kanttekeningen bij de heilige verontwaardiging.

Relativering is sowieso niet het sterkste punt van de Gaykrant. Alles voor de goede homozaak, heiligverklaring van het homohuwelijk, verkettering van homohaters. Goed voor het moreel van de lezers misschien, en - in het geval van de imams - begrijpelijk, maar het komt de scherpte van het debat niet ten goede. Eenzijdige berichtgeving kan bovendien het zicht benemen op werkelijke misstanden, en de oorzaken daarvan. De Gaykrant, toch homoblad met journalistieke pretenties, stikte in de imam-discussie vooralsnog in zijn eigen verontwaardiging en diepte nauwelijks iets uit. Anders dan in de landelijke dagbladen geen beschouwing over het schemergebied tussen vrijheid van meningsuiting en tolerantie, geen analyse van de inmiddels beruchte NOVA-reportage, geen vergelijking met eerdere uitlatingen van behoudende Nederlandse politici of EO-gezanten.

De Gaykrant mikt zelden op de minder prettige nuance. Liever een aanklacht dan een analyse. In artikelen die door moeten gaan voor journalistieke bijdragen wordt de homozaak steeds opnieuw bepleit. VVD-Kamerlid Els Meijer vertelt over de homovriendelijkheid van liberalen, een gynaecoloog over de voordelen van het lesbische moederschap, en Gerda Verburg spreekt zich, als een van de weinige CDA-politici, uit vóór het homohuwelijk.

Gretiger en veelvuldiger nog stort de Gaykrant zich op faits divers uit de homoscene. De nieuwste homo-vakantieplekken, het nieuwste homo-ondergoed ('met extra functies'), de eerste homo-bruidstaarten (fabrikant Siemon de Jong: 'Ik ben autodidact'), de eerste homo-huwelijksannonces, de vaste homo-columnisten (Albert Mol, Marjan Berk) en de vaste homo-rubrieken: de homo-strip, homo-roddels en besprekingen van homo-toneel, homo-literatuur, homo-films, homo-tv. Alles voor homo's, over homo's of desnoods voor hetero's ' als het dan maar tenminste door homo's werd gemaakt. Vanwege de voorbeeldfunctie, uiteraard. Special features in de laatste edities van de Gaykrant: een verslag van de Brusselse gay pride, van de oranje Queens Day in San Francisco en van de verkiezingen van Mister Leather en Mister Gay. Plus een vooruitblik op Rotterdam Roze, de grote homomanifestatie die eind deze maand plaatsvindt.

Daarmee houdt de Gaykrant het midden tussen spoorboekje, schoolkrant en clubblad, tussen infotainment en vrijetijdspropaganda, schuwt het het debat dat podium biedt aan uiteenlopende meningen, en preekt het nadrukkelijk voor eigen parochie. Vanzelfsprekend: een beetje bonding is nodig, het eigen moreel van de achterban moet worden gekoesterd, en de Gay Krant probeert, anders dan andere homobladen, tenminste nog íets aan de orde te stellen. Maar waarom zijn de oproepen tot waakzaamheid steeds zo voorspelbaar, waarom worden homo-uitspattingen zo knullig en onbenullig opgetekend, waarom gaat het zo vaak helemaal nergens over? In campy bijdragen wordt in de Gaykrant en, meer nog, in collega-homobladen vooral homo-lol gepresenteerd. Smullen dus, van het verhaal dat John Travolta een homosauna zou hebben bezocht. Saunabezoeker Mark weet het zeker, meldt Gay-

krants roddelrubriek, 'die overigens ook nog even meedeelde dat John er zeer onappetijtelijk uitzag, met dikke vetrollen all over his body.'

Van (vermeende?) lotgenoten moet je het maar hebben. Wat intussen overduidelijk is: homobladen zijn zouteloos en sussen hun lezers, met weinig prikkelende bijdragen en geruststellende woorden, in slaap. Schrijven voor homo's is risicoloos dobberen op een trekschuit, op weg naar alle roze plezierplekjes van Nederland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden