Homo's dreigen een rooms-katholieke obsessie te worden

En dat is niet goed voor de r.k. kerk

Foto de Volkskrant

Een aantal jaren geleden was dit een probleem dat me deed geeuwen. De bisschop van Den Bosch, Gerard de Korte, zegde aanvankelijk toe deel te nemen aan een 'oecumenische gebedsviering' voor de Roze Zaterdag in Den Bosch, afgelopen zaterdag. Hij zou daar aanwezig zijn om, nee, niemand in de echt te verbinden of te 'homo- trouwen'; de bisschop zou alleen zijn zegen uitspreken. Op het laatste moment trok hij zich terug, want 'een grote minderheid' van priesters tekende protest aan. Dus geen bisschop, wel een roze oecumenische viering, in de protestantse Grote Kerk, die veel kleiner is.

Margriet Oostveen maakte ter plekke voor deze krant een meelevend sfeerverslag (+), waarin ze ook een persoonlijk terzijde plaatste: 'Je vraagt je als van het geloof gevallen katholiek toch af waarom een homoseksueel zijn goede naam in 's hemelsnaam nog op het spel zou willen zetten in een kerk.'

Een aantal jaren geleden had ik hier instemmend geknikt, maar nu voel ik me gedwongen antwoord te geven.

Het lijkt zo simpel: waarom per se lid willen zijn van een club of kerk die jou als homoseksueel maar heel ten dele accepteert? Masochisme, geestdrijverij? Zoek je heil als homo of lesbo elders, bij voorkeur buiten het geloof, dan ben je van al het gedonder af. En als het dan toch kerks moet: de remonstranten en andere vrijzinnigen ontvangen je met open armen. Zelfs de Protestantse Kerk Nederland is zo goed als om.

Maar nu dit: voordat je iets weet van seksualiteit, zelfs voordat het woord een concrete betekenis heeft, dienen zich beelden aan die dwingend van karakter zijn en die van jou vragen bepaalde handelingen te verrichten met deze of gene persoon. Deze persoon moet om de een of andere duistere reden van hetzelfde geslacht zijn - anders blijft de opwinding achterwege. Je kunt ook stellen, als je een beetje een vroeg-oud en praatziek kind bent: het mysterie, het heilige en onverklaarbare kunnen alleen op deze manier benaderd worden. Later blijkt er een algemene naam te bestaan voor deze voorstelling van zaken, die je voor hoogst persoonlijk hield: homoseksualiteit.

Ik vond het als 16-jarige nog wel deftig om te roepen dat ik 'bewust had gekozen' voor die seksuele variant, uit rebellie en nog zo wat. Maar dat was toch om nog wat activisme te smokkelen in een voldongen feit.

Deze lezing van de homoseksuele wording is de meeste mensen nu wel bekend; minder aanvaard is dat ook het geloof zich maar zeer ten dele laat kiezen.

Of je groeit er standvastig mee op als kind, waarna de katholieke of de gereformeerde gang van zaken als een grammatica in je hoofd en hart staat gebrand. Of je denkt later: ik kan zonder die grammatica, weg ermee.

Maar er zijn mensen, van wie in Nederland Gerard Reve de bekendste is (ik ken er meer, die trouwens nog volop in leven zijn) die 'uit het niks' zoals dat heet, toch dwingend uitkomen bij het katholieke geloof. Alsof ze alleen bij de katholieke riten, de liturgie en eucharistie en alles wat erbij komt kijken beleven wat hun idee van heiligheid benadert. Het is alsof ze in een land verzeild raken waarvan ze altijd hebben gedroomd en tijdens de hoogmis moeten constateren: 'Ja, dit is precies wat ik bedoelde.'

De grammatica klopt.

Zelf kreeg ik als kind een lik mee van het katholieke geloof: niet voldoende om me als volwassene te imponeren. Maar nu, op oudere leeftijd merk ik dat ook mijn wending tot het katholicisme minder met een keuze te maken heeft dan met dwingende herkenning. Mijn geloof moet er bijvoorbeeld een zijn waarin de Moeder een ereplaats in neemt, Maria. Dat kan niet anders. Aan deze orde kan niet gemorreld worden, net zo min als aan het gelijkgeslachtelijke idee van mijn liefde.

Ja, we zijn nu een heel eind verwijderd van D66 en het zelfbeschikkingsrecht.

De r.k. kerk is lang een 'brede volkskerk' geweest, met homogelovigen en homogeestelijken die stilzwijgend werden gedoogd. De r.k. kerk heeft in haar kloosters mannen bij mannen, en vrouwen bij vrouwen gebracht. Ze parasiteerde op het homosociale om vervolgens het homoseksuele te verbieden.

Homo's dreigen een rooms-katholieke obsessie te worden.

Dat is niet goed voor de r.k. kerk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.