Hollywood

HET LEVEN is lijden en zeker in deze tijd. Gisteren naar een uitvoering van de Mattheus Passion geweest, in het Concertgebouw (helemaal zelf gevonden, ikke allochtoon, zonder dat iemand me belde of gratis binnenliet), en nu alweer de Messiah van Händel zachtjes op de achtergrond....

Wie niet gelooft, erkent God noch kerk, maar wel de muziek, waarin over dat geloven wordt gezongen. Bij God kan ik me niemand anders voorstellen dan Bach, die zijn God ter plekke uit de grond stampte, en in notenschrift ving. Dat is natuurlijk geen gods- maar een Bachbewijs.

De keuze is dus niet tussen Bijbel en Bach, maar tussen Händel en Bach, en dat is niet eenvoudig. Ja, onvergelijkbaar anders, die twee, maar dat waren je vader en moeder ook, en toch koos je instinctief partij.

Vroeger was ik twintig en werd het vanzelfsprekend Bach. Jonge mensen zijn, anders dan hun ouders denken, behoorlijk streng en niet geneigd tot blijheid. Mondriaan, Stravinsky, Sex Pistols, Achterberg, Boulez, en Bach uiteraard - dat rijtje.

Nu ben ik Ouder en is het lekker nog steeds Bach.

Händels muziek: goddelijk, maar zijn blijde Hallelujah-boodschap, die eigenlijk de blijde boodschap is van het nieuwe testament, verdraagt mijn slokdarm niet.

Recapitulerend: Christus stierf, zijn laatste woorden: 'Mijn God, waarom hebt u mij verlaten?' Tot dusver nul fout: dramatisch, diepzinnig, ontgoochelend, helemaal af.

Maar die wederopstanding, dat 'oh, de steen is weg', de hemelvaart, dat spreken in tongen - ik heb het altijd zo'n beroerd geschreven verhaal gevonden, zo'n verkeerde Hollywood-draai.

Niet waar of onwaar, maar lelijk en onartistiek.

Iemand die zo slecht dicteert, moet je niet op Zijn woord willen geloven.

Bach begreep dat, eindigt met een blue note, met tranen en mensen die neerzijgen: het goede nieuws, dat blij-evangelische, de zogenaamde kern van het verhaal - dat geloofde hij wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.