Holland: tolv point. Tak!

GIDI HEESAKKERS, CHRIS BUUR, JULIEN ALTHUISIUS, HARO KRAAK, LOES REIJMER Vanavond bezingen Ilse DeLange en Waylon de stilte na de storm in de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival. Hoe verhouden The Common Linnets zich in Kopenhagen tot de concurrentie? Julien Althuisius, Chris Buur, Gidi Heesakkers, Haro Kraak en Loes Reijmer beschouwen voor.

Oekraïne


Mariya Yaremchuk - Tick - Tock


De titel klinkt fris, pastel en lekker Martine Bijl, maar eenmaal op het podium dringt de vergelijking zich op met de broertjes Hanson (en hun schuwe zus). Het is een vrolijk deuntje, perfect voor het Junior Song-festival. Onthoud: Taylor Hanson heeft inmiddels al vijf kinderen. De hoogtij-dagen van evangelisch enthousiaste langharigen in mottige kleding liggen gelukkig al zo'n zeventien jaar achter ons.


Cijfer: 6


Ke$ha blijkt geen patent te hebben op de succesformule 'laat iets tiktokkerigs onderdak zoeken in onschuldige mensenhoofden'. Dit Top 40-nummer, smaakvol opgediend door een wulpse zangeres uit 1993, heeft dezelfde nesteldrang. Het zet gehaaid een voet tussen de deur net op het moment dat je 'Nee, geen interesse!' wilt schreeuwen. Vooruit dan, een vrolijke noot uit Oekraïne kan de wereld wel gebruiken.


Cijfer: 7


Een goatee, een gelkuifje, een volwassen man die zingt dat zijn moeder zijn soulmate is: de Charleroise gayscene uit 1994 belt, ze willen hun... hé, en dat is Isabelle Beernaert op de achtergrond, de onvermijdelijke topchoreografe, van de dansopvatting dat modern ballet betekent dat je héél zwaar moet over-acten om uit te leggen waar de muziek over gaat, als een langzame en nogal dramatisch ingestelde doventolk.


Cijfer: 3,5


Dat een baard niet meer symbool staat voor stoere ruigheid, bewijzen deze vier overdreven blije knuppels uit IJsland wel. 'Geen vooroordelen', prediken ze. 'Van binnen zijn we allemaal hetzelfde', 'niet discrimineren', blablabla. Natuurlijk, het is een sympathieke boodschap waarmee je weinig kwaad kunt doen. Maar guess what: de heren van Pollapönk krijgen het toch voor elkaar. No Prejudice klinkt als een rest-product van Blur waar Blink 182 overheen heeft gekotst en waarmee Chic in een dronken bui hele slechte, onbeschermde seks heeft gehad.


Cijfer: 2 (voor de moeite)


Albanië


Hersi - One Night's Anger


In haar clip volgde Hirsi nog dat prettige rocksjabloon leuk-meisje-naast-coole-dude-op-gitaar, maar live zet ze in op de galajurkenballad. Op een ijsschots. Waardoor je wat makkelijker hoort dat ze muzikaal helemaal Within Temptation gaat, maar dan wel met exact het timbre van Shakira, van ja, ik zing wel door, maar er zit eigenlijk iets in mijn keel. Het komt, met andere woorden, maar moeilijk samen allemaal.


Cijfer: 4


Rusland


The Tolmachevy Twins - Shine


Tja, dit is zo'n niets-aan-dehandliedje dat zomaar eens heel hoog zou kunnen scoren. Of misschien komt het door het Songfestival-genieke Shine in de titel (Katrina & The Waves, De Toppers, Oostenrijk vorig jaar, Georgië in 2010). De Tolmachevy-tweeling won in ieder geval in 2006 al het Junior Eurovisie Songfestival en daarom moeten we serieus rekening houden met deze uit de kluiten gewassen versie van de meisjes uit The Shining. Verder is het gewoon een heel erg saai nummer, dat alleen door de dubbelzinnige tekst 'shine into my darkness' de schaduw van een emotie bij je los zou kunnen maken.


Cijfer: 6


Azerbeidzjan


Dilara Kazimova - Start a Fire


Mogelijk de elegantste verschijning van het bal. Dilara Kazimova zingt de ballad met precies de juiste balans tussen emotioneel wrak en niet klein te krijgen dame. De strijkers halverwege zijn zo filmisch, dat Hans Zimmer himself het niet beter had kunnen doen. Toe-gegeven, het accent zit er net naast en 'maybe nightfall darkens skies' is een bijzonder onnozele tekst. Zou toch een aardig vuurtje kunnen stoken.


Cijfer: 7,5


Zweden


Sanna Nielsen - Undo


Goeie binnenkomer: nummer 1 bij de bookmakers. En dat snappen we wel, niet in de laatste paats vanwege een bekende truc - de eerste zangregel heeft een enorme ditkenikergensvanfactor (antwoord: nineties-housekneiter You're not alone van Olive zet praktisch hetzelfde in). Maar daarna leidt de heer Mp3 het nummer zelfstandig recht de berg op: hij voegt een militair trommeltje toe, roept een aanrollende zandstorm op, schuift er symfonisch koper tussen, geeft een trap tegen de windturbineknop en draait tot slot de dubstepsluizen open. We geven ons gewonnen.


Cijfer: 7,5


Bij de eerste breekbare pianotonen weet je al: dit komt binnen twee minuten tot een vuisten-in-de-lucht-tranen-in-de-ogenclimax. En inderdaad, de blonde Nielsen stelt niet teleur. Behalve dat ze een behoorlijk ijskonijn is en dat ze achter 'undo my sad' best wel 'ness' mag zingen. Maar ja, je maakt tekstueel diepere dalen mee. Kan ver komen, want ongevaarlijk en catchy, maar ontbeert helaas de Holy Shitballs-factor.


Cijfer: 6,5


Letland


Aarzemnieki - Cake to Bake


Met de studioversie van deze SLAM!FM-vriendelijke dancematerie zal Tanja autoradioluisteraars eenvoudig kunnen verleiden tot meezingen. Dikke kans dat ze, aangestoken door zo veel lichtvoetigheid, nog eens het gaspedaal stevig indrukken. Altijd lekker. De live-uitvoering is het riskeren van een snelheidsboete niet waard. Vergeleken met bloedverwant Euphoria, de Zweedse winstpakker van 2012, mist Amazing de epische opbouw die is geboden om grand slam van de week te worden.


Cijfer: 7


IJsland


Pollapönk - No Prejudice


België


Axel Hirsoux - Mother


Estland


Tanja - Amazing


Armenië


Aram Mp3 - Not Alone


Vorig jaar deed Portugal aan songfestivalonthouding vanwege geldgebrek bij publieke omroep RTP. Ook deze editie had het land zich de kosten en moeite kunnen besparen. De eerste 25 seconden staan in het teken van valse hoop op een leuke vakantiehit. Wat volgt, klinkt als de afgezaagde soundtrack van iemands vijfde rondje langs het wokbuffet in een gedateerd all-inhotel. Lelijk gezongen, ook dat nog. Als we het tropische trekzakgenre willen herwaarderen zetten we Oh Bambolero van Jody Bernal wel op.


Cijfer: 3


Portugal


Suzy - Quero ser tua


Nederland


The Common Linnets - Calm after the Storm


Hongarije


András Kállay-Saunders - Running


San Marino


Valentina Monetta - Maybe (Forse)


Moldavië


Cristina Scarlat - Wild Soul


We hebben er een paar seizoenen op moeten wachten, maar Game of Thrones-Khaleesi is met haar draken eindelijk in Kopenhagen aangekomen. Ze brengt een ballad met strijkers en biedt de permanente dreiging van dubstep (die niet wordt ingelost - dank oude én nieuwe goden). Vijftig tinten grijs voor het gehoor: zogenaamd ferm en spannend, maar in essentie vooral saai en voorspelbaar. Er is meer dan een wind-machine nodig om op de ijzeren troon te komen.


Cijfer: 5,5


Horen wij daar de diepe pianotoetsen van James Blake? En de kreunstem van Drake? Het onheilspellende begin van Running, een liedje over huiselijk geweld, is intrigerend en de hartslagbeat stuwt het geheel lekker voort. Maar na krap een minuut bezwijkt het nummer onder de ambitie - een hardnekkig kwaaltje dit jaar. Opeens vliegen de breakbeats je om de oren en bevind je je midden in een drum & bass-rave van Rudimental. Dan zit er maar één ding op, inderdaad: rennen.


Cijfer: 5


Vorig jaar kwam Montenegro met de krankzinnige inzending van de mannen-in-gele-radioactieve-pakken die met een hysterische blend van rap en dubstep trommelvliezen over de hele wereld deden knappen. Nu gokken de Montegrijnen op de Marco Borsato-doctrine: beginnen met panfluit, daarna aanzwellende violen, piano, subtiele aanslagen op een akoestische gitaar en voldoende emotionele, vocale uithalen, gezongen door een levensmoeie versie van Jan Smit. Dan heb je dus een prima, maar standaard- songfestivalballad te pakken. En daar doen we het dus niet voor hè, Sergej.


Cijfer: 6


Ilse & Waylon stijgen heel langzaam in de bookmakerslijsten; plaats acht nu, net genoeg om de finale te halen, en als we dit nummer nog zeventien maanden de kans geven, kunnen we misschien met de bokaal naar huis. Want Calm after the Storm klinkt chic, anders, afgewogen. Soms trekt fluisteren meer de aandacht dan schreeuwen. Soms ook val je, met de autoradio zachtjes aan op een mistige Noord-Amerikaanse bergroute, in slaap achter het stuur.


Cijfer: 7


Montenegro


Sergej ¿etkovi¿ - Moj svijet


Kalm blijven


Van Glennis Grace en Treble via De Toppers naar Sieneke en de 3JS; acht edities lang lukte het Nederland als trouwe songfestivalganger niet zich te plaatsen voor de finale. Tot vorig jaar, toen Anouk met serieuze smaakmaker Birds als negende eindigde in Zweden. Net als Anouk zijn ook The Common Linnets door een interne selectiecommissie gekozen. Aan kritiek traditiegetrouw geen gebrek, maar inmiddels klinken er ook lovende geluiden. Zo beloonde de Deense krant Berlingske Calm after the Storm vorige week als enige liedje met vijf sterren.


Waartoe, waarheen - de grotere filosofische twijfel komt vanavond van een vrouw die zich aritmisch heupwiegend in een schelp achttien keer afvraagt wat er misschien gaat gebeuren. 'Misschien is er een licht boven, misschien vliegt er een duif over' - dat idee, allemaal in naam van de liefde natuurlijk. Halverwege krijgt de ballad iets Abba-achtigs. Misschien is dat een goed idee, misschien niet.


Cijfer: 5,5


De eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival vindt vanavond in Kopenhagen plaats. Wij komen met Calm after the Storm van The Common Linnets. Maar wie is de concurrentie? Op pagina 6, 7 en 8 een overzicht.


Halve finale Eurovisie Songfestival, vanavond om 21:00 uur op Nederland 1

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden