Holland Baroque Society en Cappella Amsterdam

Combinatie met Cappella Amsterdam legt zwakke plekken Holland Baroque Society bloot.

muziek


O.l.v. Daniel Reuss. Lennon, Vloeimans, Schütz, Händel, Bach, Carissimi e.a. Rotterdam, Arminiuskerk, 2/11


Amsterdam (6/11), Leiden (8/11), Utrecht (9/11), Vlissingen (10/11)


Het is de tijd van Allerzielen, waarin gelovigen stilstaan bij hun overledenen. Kon je er vroeger nog omheen, nu herinnerde een tv-programma als Ode aan de doden je dagelijks aan de tijdelijkheid van het aardse bestaan. Holland Baroque Society en Cappella Amsterdam haken in op die herdenkingshausse: ze zijn nog een week te horen met hun concertreeks Speel dit maar op mijn begrafenis.


Daarvoor hebben de samenstellers gegrasduind in het repertoire van onder anderen The Beatles, Monteverdi, Bach en Fauré. Verrassend is de keuze voor een kort, instrumentaal werk van Eric Vloeimans. Het heet Requiem, een naam die een mis suggereert maar een fragment blijkt te zijn.


In de Rotterdamse Arminiuskerk, met banken rondom de musici en zangers, kwamen de eerste klanken van boven. Het hemels zingende Cappella Amsterdam strooide vanaf een galerij zijn tonen uit over het kerkpubliek. Oude, Gregoriaanse zanglijnen met een ziel die eeuwen troost heeft gebracht aan rouwenden - herdenkingsmuziek zoals die moet klinken.


Die gewijde sfeer hield niet lang stand. In Eric Vloeimans' Requiem hielden onbeholpen klappen op een trom de muziek op een afstand. Het bleek de voorbode voor een patroon dat steeds duidelijker werd: de zangers van Cappella Amsterdam en hun dirigent Daniel Reuss vertaalden fijne nuances in de teksten van de composities naar klanken die de beleving van die teksten intenser maakten. Holland Baroque Society begeleidde adequaat, maar door de combinatie met een eliteclub als Cappella Amsterdam kwamen de zwakke plekken in het ensemble onder een vergrootglas te liggen. Zeker als een van de vele vioolsolo's klonk, leidde een scherpe toon en een stijve timing je af van een meesterlijke compositie als Welt Ade, uit Bachs cantate Der Friede sei mit dir.


Dieptepunt was het Beatlesnummer Blackbird. De stem van Pierre-Guy Le Gall White klonk warm en kwetsbaar, maar de plompe begeleiding had met de oorspronkelijke fragiele gitaarpartij weinig gemeen.


De middag eindigde met een persoonlijke herinnering, Plorate filii Israel uit Carissimi's oratorium Jephte, waarmee Cappella Amsterdam 20 jaar geleden zijn oprichter Jan Boeke uitgeleide deed. Koorlid Lucie Chartin hield haar solopartij mooi natuurlijk; een fraaie afsluiting van een wisselvallig concert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden