'Hoezo ben ik een muts?'

Marianne Zwagerman zegt dat zij wordt afgerekend op het gedrag van 'al die mutsen' (Katern V, 26 oktober). Ze wil niet geassocieerd worden met vrouwen die zeuren en zaniken en begint een eigen website voor vrouwen die hun schouders eronder willen zetten. Nu maar hopen dat er op die site niet te veel gezeurd en gezanikt gaat worden over mutsen.


Wat is het toch dat vrouwen zonodig hun eigen geslacht willen afzeiken? Net als het boek Verwende prinsesjes van Elma Drayer, ook zo'n verzuurde 40-plus schrijfster van wie ik mij afvraag wat zij nu bijdraagt aan vrouwenemancipatie.


Als vrouw van 41, moeder van 2 kinderen met deeltijdbaan en freelancewerk timmer ik, met onder mijn wollen jurkje een driekwart legging, weer aan de weg.


Daarvoor was ik een aantal jaren zwaar depressief en overspannen geweest ondermeer omdat ik mij liet opnaaien door vrouwen als Zwagerman of Elma Drayer.


Volgens mij spreken dit soort vrouwen nooit persoonlijk met de mutsen die zij zo haten. Die komen ze namelijk niet tegen. Die zitten in hun hoofd omdat ze waarschijnlijk tegen hun eigen beperkingen aanlopen.


Als dat namelijk wel het geval zou zijn, zouden ze veel genuanceerder kijken naar vrouwen die werk en gezin combineren en ook onderlig nog veel meer lachen dan zij twee bij elkaar.


Ik kan ook lachen als ik lees (V, 24 oktober) hoe Sylvia Witteman kijkt naar het soort vrouwenemancipatie waar je als vrouw niets aan hebt.


Ik stem daar volledig mee in. Chapeau Sylvia.


Judith Smedes, Amsterdam


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden