ReportagePucciniflat in Tilburg

Hoewel de Tilburgse Pucciniflat berucht is, zouden veel van de bewoners nergens anders willen wonen

De Pucciniflat telt 102 appartementen, maar in sommige daarvan wonen volgens bewoners wel vijftien personen.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

De Pucciniflat haalde al eens het landelijk nieuws: drugs, geweld, overlast en eenzaamheid liggen hier op de loer. Toch zijn er maar weinig bewoners die er willen vertrekken. Want eentonig is het er nooit.

Met de glimmende spiegelwanden en smetteloze zitjes zijn de twee liften in de Pucciniflat weer als nieuw. Eindelijk, zou je zeggen, want iedereen klaagt hier al jaren over de graffititeksten, de pis die er te vaak ligt, de spuug die soms van de knopjes druipt. Desondanks reageren veel bewoners cynisch op de opknapbeurt: wedden dat-ie morgen weer smerig is?

‘Eigenlijk zouden ze moeten zeggen: jij krijgt de rekening, want jij hebt de lift besmeurd’, zegt Gritta van de derde verdieping. ‘Maar ja, dat doen ze dus niet.’

De lift is de aorta van elke flat: de doorstroom moet goed zijn, de aanslag niet te hardnekkig. Neem de lift in deze flat in Tilburg-Noord, bel bij elk appartement aan om te vragen hoe het leven hier is en je staat al gauw weer in de lift, al pratende dan. Het symbool van verloedering.

‘Tilburgers doen niets liever dan maawen’, schreef Ralf Bodelier, al veertig jaar Tilburger, in juli in De Groene Amsterdammer. Oftewel: ‘verongelijkt mopperen, klagen en zaniken’. Over? Hun stad die bijna nergens om bekend staat behalve de Efteling die vlak bij is en de xtc die er gemaakt wordt.

Op het balkon.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

‘Mijn flat’

Al gaande de gesprekken in de flat blijken de klachten over zwerfvuil en viezigheid vooral een uiting van onvrede. Over grotere, en veel minder gemakkelijk op te lossen problemen: drugs, geweld, ziekte, eenzaamheid, schulden. Dat kun je nauwelijks nog ‘gemaaw’ noemen. Zeker als ze aan het eind van hun verhaal vaak monter zeggen: ik zou nergens anders willen wonen.

Zo ook Gritta, een zongebruinde zestiger met een hartje op haar arm, een felgekleurde band in haar grijze haar en een gouden klokje om. Sinds 1981 woont ze al in de Pucciniflat, waar ze de samenstelling heeft zien veranderen. Inmiddels wonen er in Tilburg-Noord 120 etnische achtergronden. Gritta wil er nooit meer weg: ‘Hier leeft het gewoon.’

De flat telt officieel 102 appartementen, maar Gritta is wel benieuwd wat er zou gebeuren als je het gebouw op z’n kop zou houden en zou uitschudden. In een woning waar één persoon staat ingeschreven, vermoedt ze, vind je zo vijftien bewoners.

In een dergelijke weerbarstige omgeving is stevig toezicht volgens haar noodzakelijk. Met ook stevige sancties: als je je niet gedraagt, krijg je een boete. Maak je het echt te bont, dan zou je moeten verhuizen, vindt Gritta. Haar buren zijn het haast unaniem met haar eens: strengere handhaving is de oplossing.

Terwijl de rest van de flats in de wijk Stokhasselt grondig werden opgeknapt, kreeg de Pucciniflat alleen een likje verf - de bewoners hadden geen zin in de huurverhoging die bij de renovatie kwam kijken.

Schietpartij

De Pucciniflat was in 2017 landelijk nieuws, met een schietpartij waarbij een Rotterdammer in zijn buik werd geschoten en over de balustrade vluchtte van de derde naar de tweede verdieping. In mei werd een drugspand op de tweede verdieping gesloten.

Eind oktober vlogen er weer kogels door de lucht vlakbij de flat. Niemand raakte gewond. Na een politieachtervolging crashte een witte Audi tegen de vangrail op de A58. In die auto vond de politie dezelfde patronen als bij de flat, de inzittenden bleken gevlucht.

Een 26-jarige flatbewoner met Turkse wortels vertelt dat hij de jongens vaagjes kent die betrokken waren bij de incidenten. Geboren en getogen in Tilburg-Noord zijn ze, net als hij. Ondanks alles wil ook hij nooit meer weg uit Noord, zegt hij op de drempel, gekleed in een zwarte trainingsbroek. Hoewel een verhuizing naar een rijtjeshuis wel fijn zou zijn.

De flatwoningen zijn zo gehorig, dat hij soms hoort hoe bij zijn buren lachgas wordt gebruikt. Niets voor hem. Maar van een jointje houdt hij wel. Al vier keer is de politie bij hem langs geweest, omdat ze dachten dat hij een wietplantage had. De politie had telkens een anonieme tip gekregen, wellicht door die wietlucht bij hem. Maar hij heeft niets met criminaliteit, vertelde hij de agenten, liever bakt hij shoarma voor z’n geld.

‘Je kunt hier eigenlijk niet wonen’, zegt Ouadif (47), die er toch al woont sinds 1997. In een vet Tilburgs accent begint hij te vertellen over het buurhondje dat los liep op de galerij en zo voor zijn deur poepte. Pas toen hij een foto van de drol aan zijn buurvrouw liet zien, geloofde ze hem. Hij toont de foto nu weer. ‘Dat kan toch niet?’

Ook zag hij laatst een buurman ‘s nachts een vuilniszak van het balkon gooien. Hadden we trouwens al gehoord hoe goor de lift was?

Eerdere afleveringen van Zomer in Tilburg-Noord

Alles liever dan een kunstproject, zeggen de jongeren op het Verdiplein in Tilburg

Op pad met Henk en Ireen van de buurtpreventie in Stokhasselt

Wat verkoop je als Syriër in Tilburg-Noord? Kapsalon en shoarma

Geen grove taal en gangstergedrag op de Cruyff Court in Tilburg-Noord

Niet op vakantie, maar naar zomerschool: ‘Dit vind ik ook leuk’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden