Column

Hoeveel x kost een migrant nu echt?

Hardwerkende en vruchtbare migranten kunnen de vergrijzende westerse verzorgingsstaat veiligstellen.

Beeld AFP

Een wiskundige, een accountant en een econoom solliciteren naar dezelfde baan. De personeelsfunctionaris roept ze een voor een binnen. Aan de wiskundige vraagt hij: 'Hoeveel is 2 + 2?' 'Vier', antwoordt die. 'Exact vier?' 'Ja, exact vier.' Daarna vraagt hij het aan de accountant. 'Gemiddeld vier - dat kan 10 procent naar boven of naar beneden verschillen.' Ten slotte vraagt hij de econoom: 'Hoeveel is 2 + 2?' De econoom staat op, doet de deur op slot en trekt de gordijnen dicht, waarna hij fluistert: 'Welke uitkomst wilt u hebben?'

Of het nu over het verlaten van de eurozone gaat, de gevolgen van bezuinigingen of de vluchtelingencrisis: economen kunnen bij elk standpunt sommetjes op maat maken. Het is net zo gemakkelijk populisten die uit xenofobe overwegingen het ijzeren gordijn willen optrekken op hun wenken te bedienen, als partijen die uit humane overwegingen de migranten juist geen strobreed in de weg willen leggen.

Over en weer klinkt het verwijt dat appels met peren worden vergeleken, waarna een grote ondoorzichtige moes resteert.

Woensdag deden IMF en Wereldbank een duit in het zakje. Ze noemden de huidige migrantenstroom van arme naar rijke landen slechts het voorproefje van een volksverhuizing die de komende decennia zal voortduren. Maar als het goed wordt aangepakt, biedt dit een unieke kans.

Hardwerkende en vruchtbare migranten kunnen de vergrijzende westerse verzorgingsstaat veiligstellen. Ze betalen meer aan belastingen dan zij aan uitkeringen krijgen, zo is tot nu toe bewezen. Een nieuw utopia is mogelijk. De bank Credit Suisse heeft het zelfs in concrete cijfers vertaald. Dankzij de asielzoekersstroom zal de economie in de EU tot 2025 niet met 1,1 maar met 1,3 procent groeien. Op korte termijn komt daar nog eens 0,2 tot 0,3 procent groei bij. De uitgaven aan onderdak, voeding en zorg voor immigranten stromen direct terug in de lokale economie (de kapper in Oranje, de snackbar in Ter Apel) en worden niet via spaartegoeden aan de economie onttrokken of lekken via de ontwikkelingshulppot weg naar Afrika. Dankzij het zogenoemde multipliereffect (de kapper en snackbarhouder kunnen met het ontvangen geld een villa neerzetten die bouwvakkers weer inkomen geeft, etc.) is het een economische boost van jewelste.

Het staat in schril contrast met de sommetjes van het CPB, dat berekende dat een niet-westerse asielzoeker Nederland voor zijn hele leven 43 duizend euro kost. Reden is dat het aantal uitkeringsontvangers onder die groep veel hoger is. Ook zou de massale stroom tot culturele spanningen, maatschappelijk ongenoegen en politieke instabiliteit leiden. Migranten met een hoge opleiding stoten Nederlandse academici het brood uit de mond. En kanslozen ondermijnen de markt voor ongeschoolden. Kortom: het land wordt een hel.

Misschien kan het asieldebat worden verschoond van economisme en mag een wiskundige de onbekende x uitrekenen.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden