Hoes, Moszkowicz en Mens gebruiken de media als beklaagdenbankje

In verband met de kerstdrukte waren alle beklaagdenbankjes geopend, ook buiten kantoortijden.

Vrijdagavond meldde zich aan de desk van Nieuwsuur Onno Hoes, met een gevalletje imagoschade. Hij was volgens presentator Joost Karhof 'in de val gelukt, eh...gelokt' door PowNews. Nu kwam Hoes zijn besmeurde blazoen schoonvegen in een smetteloze rubriek. Het werd een schoolvoorbeeldje mediamanagement: Hoes hield zijn rug recht en maakte schijnbaar ongeslagen zijn punten. Hij had 'zelf de beslissing genomen' op te stappen, herhaalde hij, ook al doorzag de kijker heus wel dat hij zijn politieke lot al had zien vallen.

En ja: hij had 'héél veel respect voor de leden van de gemeenteraad', maar de burgemeester vindt - terecht - 'dat ik ook een gewone burger ben, met recht op een privéleven en het recht om met iedereen te eten en te drinken.' De rechter moest nu de grens tussen privé en publiek maar trekken. Perfect gedaan: niets gezegd en toch het beeld van de geile gemeentebaas gered.

Even later diende zich in Pauw draaideurdelinquent B. Moszkowicz aan. Opnieuw een gevallen burger pleitend voor eerherstel. Pauw vond Moszkowicz, geboren Maastrichtenaar, een geschikte opvolger van Hoes. 'En een woning van de zaak, dan is dat probleem ook opgelost.'

M. droomde hardop van 'een kledinglijn voor mannen', maar inzake de jongste perikelen rond zijn nering hulde de oud-advocaat zich in stilzwijgen. Hij verwees naar zijn advocaat, die enkele dagen eerder ook al weinig had gezegd. Het kastje en de muur van zijn inboedel waren duidelijk nog niet geveild.

Bram was nu schrijver. Hij (of zijn vriend Leon de Winter) had een roman geschreven. Die gaat over Benjamin Mendel, 'een advocaat die maar twee dingen kon: pleiten en neuken'. De kijker moest nu de grens tussen feit en fictie maar trekken.

Verdachte was zoals altijd op zijn hoede en beriep zich op zwijgrecht. Toch moet Pauw zijn favoriete scherprechter zijn: door de vrolijke stekeligheid en de (zelf)spot van beide heren was het optreden mediatechnisch gesproken een geslaagde witwasoperatie.

Maar geen van deze acties was zo koddig als die van Harry Mens. Zaterdagmorgen had De Telegraaf de voorpagina gevuld met zijn plek op de dodenlijst van criminelen. Hij had het de krant zelf gemeld. Zaterdagmiddag nam Mens zijn Business Class op, dat zondag, na een hilarische reeks reclamespotjes (Tieleman Keukens te Middelharnis, Pianometropool Rijswijk en Kleinsman en Kleinsman tandartsen - 'Ontdek The art of a smile') werd uitgezonden op zijn ingekochte uurtje op RTL7.

Het was een bijzondere dag, zei Harry. Spoedig werd duidelijk waarom, in het krantenoverzicht. 'Er is vandaag maar één krant die ik mag behandelen. Die gaat helaas over mijzelf.'

Dat vond Harry echt erg. Want het zelfgebelde bericht was 'zwaar gechargeerd'. Hij was benaderd door de politie, die een tip had gekregen via Misdaad Anoniem. 'Ik word niet bedreigd, ik heb geen vijanden', wist Harry. 99 procent van alle bedreigingen is onzin, wist hij ook. Daarom had hij de publiciteit gezocht. De niet-bestaande bedreiger uit de zelfgebakken lariekoek 'weet nu dat ik gewaarschuwd ben', aldus de makelaar.

Intussen bevond hij zich toch maar mooi in het goede gezelschap van Dieuwertje Blok, die onlangs bedreigd is om Zwarte Piet, memoreerde hij.

De crisis op de vastgoedmarkt trekt diepe sporen. Mens besloot: 'Ik laat mijn dag er niet door verpesten, en ik wil de uwe ook niet verpesten.'

Dat was gelukt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden