Hoe zou het met mevrouw Wagendorp zijn?

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 25 november. Met een klacht over seksisme in een column van Bert Wagendorp en de brief van de dag over de nieuwe fietstunnel onder het CS in Amsterdam.

De nieuwe fietsers- en voetgangerstunnel onder het Centraal Station. Beeld Julius Schrank

Brief van de dag

Een Rotterdams schip bij CS? Nooit

De nieuwe fietstunnel naar het Centraal Station in Amsterdam is opgeleukt met een tegeltjeskunstwerk. Daarop is een havenfront te zien met een kloek oorlogsschip. Kleine nuance: met een Rotterdams oorlogsschip en dat kan natuurlijk niet in Amsterdam.

Omdat in de 17de en 18de de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden een vrij lokaal georganiseerd land was, waren er vijf admiraliteitscolleges in de Republiek.

Die colleges functioneerden als separate marines en hadden eigen schepen, eigen kapiteins en eigen problemen. Amsterdam had een eigen admiraliteit en 010 ook, die heette 'Van de Maeze'.

Kunstenares Irma Boom gebruikte voor haar tegelkunstwerk een tableau van de Rotterdamse plateelschilder Cornelis Bouwmeester. De kunstenaar schilderde rond 1700 de Rotterdamse haven met alles wat hij daar zag. Vissers die de woeste golven trotseren en het oorlogsschip De Rotterdam en dat is dus zoals de naam al doet vermoeden - van de Rotterdamse Admiraliteit.

Cornelis schilderde het Rotterdamse wapen netjes op de spiegel van het schip. In een aardig stukje geschiedvervalsing maakte Irma Boom van dit stadswapen een Andreaskruis en daarmee een Amsterdams schip.

Wat ons hieraan stoort is niet louter de geschiedvervalsing. Dat komen we als historici continu tegen. Het gemak van de keuze is echter wel storend.

Het lijkt erop alsof de besluitvorming niet meer is geweest dan: 'We pakken gewoon een willekeurig schilderij met een bootje en dat tegelen we in die tunnel.' We durven dan ook een korte selectie te geven van veel geschiktere én historisch kloppende voorbeelden voor de afbeelding.

De zoektocht naar alternatieve alfbeeldingen heeft ons misschien vijf minuten gekost via Maritiem-Digitaal en Google. We vragen ons dan ook ten zeerste af waarom dit niet is gedaan door de mensen die hiervoor werden betaald. Geschiedvervalsing moeten we helaas af en toe voor lief nemen.

Maar een Rotterdams schip in onze IJ-passage? Nee. Dat nooit.

Tim Streefkerk, Paul de Jong, Amsterdam

Seksisme

Op 19 november 2015 lees ik in de Volkskrant over het lage percentage vrouwelijke hoogleraren in Nederland: 17 procent. Keurige statistieken worden onderbouwd met steekhoudende argumenten: deeltijd werken, zwangerschappen en eventueel te weinig gekwalificeerde vrouwelijke universitaire hoofddocenten alleen zijn geen reden voor dit verschil.

Als jonge vrouwelijke wetenschapper anno 2015 is de meerderheid van mijn collega's vrouw, maar een paar stappen hoger op de ladder is de meerderheid man. Tot nu toe ervaar ik geen beperkingen op basis van mijn geslacht. Maar welke barrières kan ik verwachten? Dat mijn empathisch vermogen zal voorkomen dat ik vooraan sta wanneer de leerstoelen worden uitgedeeld? Moet ik vrezen dat ik niet op basis van kennis en kunde, maar op basis van een quota aangesteld zal worden als hoogleraar? De tijd zal het leren.

Dinsdag 24 wordt in de column van Bert Wagendorp (+) echter pijnlijk duidelijk dat ik in ieder geval een flinke dosis seksisme kan verwachten. Wagendorp slaat de spijker op zijn kop in zijn complimenteuze column over hoogleraar Béatrice de Graaf. Enkel lof, maar dan toch dit: 'De enige over wie ik me wel eens zorgen maak, is meneer De Graaf. Hoe houdt hij het vol?'. Wanneer zulk seksisme zonder gêne wordt geplaatst in de Volkskrant, lijkt het mij duidelijk dat de emancipatie nog niet compleet is.

Hoe zou het met mevrouw Wagendorp zijn?

Sonia Boender, Amsterdam

Bert Wagendorp Beeld ANP

Columnisten

Ik heb opnieuw vastgesteld dat Sheila (+) (Profetie, 23 november) en Bert (+) (Beatrice, 24 november) echt de kostelijkste columnisten zijn die je je kunt wensen!

Jan Bierhoff, Den Haag

Hoezo behang?

Leuk, dat artikel over Hausparty (+) in de V van 24 november, maar om een affiche van El Lissitzky voor behang uit te schelden vind ik net wat te ver gaan.

Het gaat hier om de poster 'Sla de Witten met de Rode Wig', waarmee de 'Roden' - het communistische Rode Leger - worden opgeroepen de Witten - Wit-Russisch anti-communistisch- leger- te bestrijden. Een en ander speelt in de Russische burgeroorlog van 1917 tot 1922.

El Lissitzky, geheel begeesterd door het constructivisme, maakt er een abstract affiche van zonder figuratieve voorstelling. Overigens beantwoordt het bijschrift geheel aan de vrees van een andere modernist, Kandinsky. Die was bang dat het publiek zijn schilderijen niet zou begrijpen en dat abstracte werk zou aanzien voor iets decoratiefs als een stropdas of een vloerkleed. Behang had ook gekund.

Ad van der Borght, Slagharen

Doorstromen graag

Net als minister Blok ben ik een voorstander van mobiliteit voor ambtenaren (Ten eerste, 24 november). Zelf heb ik meer dan zeven werkgevers gehad, binnen als buiten de rijksoverheid. En ik kan zeggen dat het heel verfrissend is om na een aantal jaren van werkplek en/of werkgever te veranderen. 'Voor het zestigtal topambtenaren van het Rijk is dat al jaren vanzelfsprekend', lees ik. Dat klopt! Zij hebben een aanstelling bij de zogenaamde 'Topmanagementgroep van het Rijk' en hebben daarmee mogelijkheden om te switchen tussen de diverse departementen.

Voor de overige rijksambtenaren is die mogelijkheid héél beperkt. Feitelijk zitten de diverse ministeries vrijwel op slot. Bij een vacature wordt via sollicitatierondes gekeken of er een geschikte kandidaat binnen het eigen ministerie. Pas daarna mag, als er écht geen interne kandidaat is, de vacature worden opengesteld. Ronald Lucardie, werkzaam bij de inspectie Veiligheid en Justitie, kan niet zonder meer solliciteren op een vacature bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, al wil hij nog zo graag. Mobiliteit betekent voor mij: collega's stimuleren mogelijkheden buiten de deur te verkennen. Het helpt dan wel als andere ministeries de deuren openzetten.

Rob de Heus, ambtenaar, Wijk bij Duurstede

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.