VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Rotterdam

Hoe zakenman Harm Prins zijn mondkapjes creatief naar de mensen brengt

Om bij de mondkapjeswinkel te komen loop je over de Rotterdamse West-Kruiskade voorbij Slagerij Ben Ali (‘Een kilo zoutvlees voor negen euro’) en juwelier De Gouden Kroon (‘Laat je gebit sieren met een gouden tand’).

De fris lichtblauw geverfde gevel van de mondkapjeswinkel ligt naast slagerij J&S (‘Drie kilo varkenspoten voor vijf euro’). Op de pui veel imponerende woordjes: ‘Ostrichoo medical Covid-19 VIRUS PROTECTION. Hier te koop voor de ZORG en particulieren COVID-19 VIRUS PROTECTION GEZICHTSMASKERS’. De etalage is nog afgeplakt met kleurenfoto’s van knappe jonge mensen met mondkapjes.

Johan en Vanessa richten de mondkapjeswinkel in voor Harm Prins.

Draai nu je rug naar de lichtblauwe gevel en kijk even naar de overkant van de straat. De mondkapjeswinkel ligt recht tegenover De Leeuwenhoek: het verpleeghuis waar vermoedelijk vijftien bewoners zijn overleden aan het coronavirus, mogelijk mede door een gebrek aan mondkapjes.

De mondkapjeswinkel van Ostrichoo zou deze zaterdag opengaan. Dat hebben directeur Harm Prins en zijn partner Michael Hu vorige week breed mogen aankondigen in het Algemeen Dagblad. Harm Prins noemde de locatie tegenover De Leeuwenhoek zelf ‘ironisch’. Ik zou het eerder een typerend staaltje van onze vaak bejubelde ‘VOC-mentaliteit’ noemen.

De winkel blijft deze zaterdag niettemin dicht, terwijl potentiële kopers al door de ruiten komen kijken. Zoals COPD-patiënt Karin Padmos en haar rokende dochter Lena. En de Portugese Manuela Nobre, die vooralsnog een zelfgemaakt mondkapje draagt. Manuela is zeventig, vindt het doodeng om nu boodschappen te doen maar één keer per week moet het.

Promotiemateriaal dat nog moet worden opgehangen.

Druk is het zeker. Slager Joey Kemp van Slagerij J&S vat het straatbeeld even samen: ‘Alle Aziaten dragen hier mondkapjes, de Nederlanders nemen het minder serieus en de Surinamers denken dat het virus geen kwaad kan.’ Suriname heeft nog maar tien besmettingen en één dode. En ze hebben er bita, een bittere kruidendrank die goed zou zijn tegen infecties.

Dan gaan toevallig net twee personen in trainingspak de mondkapjeswinkel binnen: Vanessa en Johan van der Sluis. Vanessa blijkt door Harm Prins ingehuurd om ‘de winkel te managen’. De Poolse klussers zijn de nacht ervoor vertrokken. Binnen leggen weer andere klussers de vloerbedekking.

Hun achtergrond in de wereld van de medische mondkapjes? Vanessa: ‘Ik ben styliste, ik ben horecamanager, ik ben hospitalitymanager, ik ben interieurdesigner.’

En Johan? ‘Ik maak de dozen voor Ostrichoo. Ken je vouwdozen.nl?’ Is van Johan. Johan zorgt dat vanaf nu miljoenen geïmporteerde mondkapjes van Ostrichoo vanuit diverse Chinese plaatsen van herkomst en dozen worden herverpakt in dozen van Ostrichoo, pardon ‘Ostrichoo Medical’. De opdracht is ‘alles ompakken, om het merk verder uit te dragen’.

Ostrichoo reageert drie dagen niet op verzoeken terug te bellen. Ze verkochten tot nu toe elektrische fietsen. En nu dus mondkapjes met ‘lokale keuringsrapporten’.

COPD-patiënt Karin Padmos en haar dochter.

Om een eind te maken aan wildwest-praktijken, dit weekend in deze krant nog adembenemend beschreven door Frank Hendrickx, regelt het landelijk consortium hulpmiddelen (LCH) voor Nederland inmiddels de inkoop, het testen en het verdelen van beschermingsmiddelen voor de zorg. De mondkapjes van Harm Prins, voormalige rechterhand van zakenman Erik de Vlieger, zijn in dat verband nu al een paar keer wervend genoemd door Thierry Baudet. En tweede man van FvD Theo Hiddema begon vorige week tijdens een technische briefing van de Kamercommissie Volksgezondheid, Welzijn en Sport ook al over de mondkapjes van Harm Prins. Waarom kochten ze díe niet?

In het AD beklaagde Harm Prins zich erover dat het LHC partijen van zijn mondkapjes heeft afgekeurd maar niet wil zeggen waarom. Terwijl ze misschien nog best bruikbaar zijn in verpleeghuizen. Harm Prins móest kortom wel een winkel openen om zijn kapjes naar de gewone mensen te brengen. Of in de woorden van Vanessa: ‘Dat is natuurlijk ook het mooie van de winkel. Dat alle burgers zich veilig mogen voelen.’

Maar is dat terecht? Al vóór Hiddema’s vragen in de genoemde briefing zei Rob van der Kolk namens het LCH dat potentiële leveranciers wel degelijk te horen krijgen op welke punten materiaal precies wordt afgekeurd. ‘Behalve’, zei Van der Kolk, ‘als het om falsifiëring van certificaten’ bij de mondkapjes gaat. Want je moet een vervalser natuurlijk nooit laten weten waaraan je het precies hebt gezien.

Díe mondkapjes zou u vanaf vandaag kortom kunnen kopen bij Ostrichoo in Rotterdam. Creatief. En misschien maar goed om te weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden