Hoe vrouwen voor wie Boef respect heeft over slutshamen denken

Verslaggeverscolumn - Margriet Oostveen in Rotterdam

Deze brave meisjes zijn de volgende generatie.

Rabia Yildiz (22) is op het oog een meisje zoals rapper Boef ze graag ziet: 'Ik studeer en ik luister naar papa en mama.' Al zijn er genoeg plaatsen waar ook meisjes met hoofddoeken kunnen sjansen. In shishalounges compleet met vip-tafel. Niet Rabia's ding. Of kijk eens op de Rotterdamse Lijnbaan op vrijdagavond, zegt ze: vol 'barbiepoppen, ook met hoofddoek' en jongens die hun Mercedessen komen showen. Patsergedrag, vindt Rabia. 'Snob!', lach ik. 'Yeah', zegt zij.

We praten over slutshamen en het online 'exposen' van vrijgevochten moslimmeisjes. En over Boef. Nazli Celikci (21) praat ook mee, net als Rabia derdejaars rechtenstudent aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Beiden zijn de eersten thuis die studeren. Rabia is de dochter van een betonvlechter en Nazli's vader heeft een taxibedrijf, Nazli's moeder is vorig jaar overleden ('Maar ik studeerde door, overlijden is geen excuus').

Toen Rabia nog eerstejaars was, liep ik haar bij toeval tegen het lijf in het universiteitsrestaurant, waar ze tijdens ramadan opgewekt een ijsje wegwerkte. Ik zocht toen aanhangers van Denk, Rabia legde me uit wat aan die partij niet deugde (+). Een meisje uit de Haagse wijk Transvaal. Keek toen nog met grote ogen naar autochtone Nederlanders, want die zag ze thuis zelden. Denk vergroot die kloof alleen maar, zei Rabia.

Ik zocht Rabia en drie ambitieuze vriendinnen later nog eens in Transvaal op (+). Daar werd pas goed zichtbaar met welke snelheid deze vrouwen een enorme afstand aan het overbruggen zijn. Rabia was intussen lid van D66.

Nu stelt ze voor dat we afspreken bij brasserie Dudok in Rotterdam. Ik zie haar voor het eerst met wat make-up, wereldser en mooi. 'Wat Boef zegt kan totaal niet', brandt ze los. 'Die 'kechs' van hem zijn juist de meisjes waar hij het bij optredens van moet hebben. Ook tactisch is dit echt súperstom.'

Rapper Boef

Dan komt Nazli binnen. Spraakwaterval vanaf het begin. Vindt alle ophef over Boef 'totaal gehyped'. Hij is een rápper, zegt ze, geen voorbeeldfiguur. 'En een rapper blijft een rapper, inclusief straattaal.' Zit wat in. Columnist Sylvain Ephimenco wordt ook niet door Trouw aangepakt omdat hij vrouwen zonder hooggesloten kleding niet serieus wenst te nemen.

Maar de straattaal zelf? Waar staat die voor? Rabia en Nazli kennen hun rappers. Vroeger zongen ze hardop mee: met Marokkaanse Skiezo, die in Den Haag rapte over ongelijkheid. Daarna Ali B en Yes-R: ook leuk. Maar Boef! En Bizzey! Dat 'kun je echt niet meer meezingen, als je een hoofddoek draagt'. (Ik zoek de lyrics later op. Bizzey in Badman Ollo: 'Schatje buig voorover/ Ik kan het niet beloven/ dat jij nog kan lopen/ Laat me je bakka slopen.')

Maar waar waren we.

Rabia Yildiz

'Slutshamen en exposen', zegt Nazli: 'Dat is nóóit de schuld van het slachtoffer, dus zéro tolerance voor alle moslims en iedereen die beschamende beelden van meisjes verspreidt. De hoogste straf!'

Natuurlijk zien ze het veel om zich heen, het denken in madonna's en hoeren. 'Dit is overal. Oók onder autochtonen.' Dat bedoelde ik niet direct, maar het klopt ook wel, tot op zekere hoogte. Autochtonen verstoten dochters minder. Toch: terwijl ik deze zinnen tik, vragen een autochtone redacteur van het Nederlands Dagblad en een autochtone cabaretier zich alweer op Twitter af waarom vrouwen die serieus genomen willen worden zich niet zedig kleden.

Nazli kent zelfs een moslimméísje dat na een ruzie met haar vriendin belastende foto's van die vriendin op Snapchat zette. En welke vrouw heeft, meisjes onder elkaar, nooit over 'sletten' horen praten? Rabia: 'Maar wie om drie uur 's nachts wil dansen in de club moet dat toch lekker zelf weten? Dat ik het zelf niet graag doe, betekent echt niet dat ik het afkeur.'

Worden moslimvrouwen extra onderdrukt? Rabia zelf niet: 'Mijn moeder maakt me áf als ik met mijn studie stop, dat wel, haha. Maar wíj vrouwen zijn het die nu studeren en straks een baan vinden. De mannen, die doen maar wat!'

Een mannelijk minderwaardigheidscomplex. Dat zou al dat opflakkerend seksisme in die rapteksten ook best eens kunnen verklaren. Al haalt niet ieder moslimmeisje de universiteit, zeg ik. Klopt, zeggen zij, meisjes op het mbo hebben meer steun nodig.

Nazli's vingers roffelen al op haar telefoon om de maximale straf voor smaad op te zoeken. 'Reken maar dat het helpt. Eén keer streng straffen en het is afgelopen. Die jongens die exposen, die zijn als de dood hun VOG kwijt te raken.' De Verklaring Omtrent Gedrag, door steeds meer werkgevers geëist.

Nazli Celikci (21)

Rabia zegt: 'Niemand die geslutshamed wordt hoeft zich te schamen, níémand!' En Nazli: 'Wij zouden die jongens keihard vervolgen.'

Deze brave meisjes zijn de volgende generatie. Die zal ze leren.