Hoe Tony en Maria tot een kusje komen

Het was háár 'lievelingsmusical', en hij vindt het nog steeds 'een tuttige film'. Maaike Widdershoven en Addo Kruizinga spelen in de nieuwe musical van Joop van den Ende, West Side Story, het liefdespaar Maria en Tony....

In het begin is er alleen die muziek. Een testbeeld met muziek. De eerste opnames zijn in vogelvlucht van Manhattan. De straten van New York. Dan jongens, close-ups van jongens. Jongens die dreigend met de vingers knippen, en dan, heel wonderlijk, de armen zijwaarts strekken alsof ze aanstalten maken tot vliegen. . .

'Kijk, dat bedoel ik nou. Toen ik die beginscène voor het eerst zag, dacht ik: moet dat nou, dat dansen? Zijn dat nou stoere jongens? Ik vond het maar mietjes.' Addo Kruizinga (30) speelt Tony in West Side Story, de nieuwe musical van Joop van den Ende Productions. Hij hoopt 'heel erg' dat zijn Tony geen softie is.

Maaike Widdershoven (27) weet nog goed dat ze meteen bij die eerste beelden al kippenvel kreeg. Zij is Maria op de bühne. Toen ze de film voor het eerst op televisie zag, was ze een jaar of elf, twaalf. Sindsdien is West Side Story, de twintigste-eeuwse versie van Romeo en Julia's lovestory, haar 'lievelingsmusical'. Ze zong Something's Coming voor haar toelatingsexamen aan het Utrechts Conservatorium. Voor de overgang naar het tweede jaar studeerde ze I feel pretty mét koortje in. Haar eindexamenvoordracht sloot ze cum laude af met A boy like that. Maria is voor haar een droomrol.

Met pizza's op schoot zitten ze voor de video: de Nederlandse Tony en Maria. In de film van Robert Wise (1961) worden Maria en Tony gespeeld door Natalie Wood en Richard Beymer. Maar de Puertoricaan Bernardo (George Chakiris), de leider van de Sharks, en zijn liefje Anita (Rita Moreno) maken meer indruk.

'Ik kwam er pas jaren later achter dat Natalie Wood niet zelf zong in de film', zegt Widdershoven. 'Dat was een enorme teleurstelling.'

Kruizinga was vijftien en hardrockfanaat toen hij West Side Story voor het eerst zag. Zijn belangstelling voor musicals werd door de film Jesus Christ Superstar aangewakkerd. Die muziek vond hij helemaal te gek. Maar nu hij Tony speelt, heeft hij wel meer ontzag gekregen voor de acteurs. 'Het blijft een tuttige film. Maar als je ziet hoe zij het doen, dan denk je toch: shit, het zit wel goed in elkaar. Toch blijf ik die Beymer een watje vinden met dat rare gebit van hem.'

Doorspoelen maar? Naar the dance in the gym? De wervelende mambo waaraan zo'n beetje de hele cast meedoet, vinden ze allebei gewéldig. . . Ssst, doet Widdershoven. 'Nu komt het zometeen.' Hét moment waarop Maria en Tony elkaar in het vizier krijgen, is in de film nogal komisch door het ouderwetse foefje. De danszaal wordt in eéé klap vaag, alle omstanders gaan op in een vette waas en de muziek verdwijnt naar de achtergrond. Alleen Tony en Maria bestaan nog in elkaars ogen.

'Let op de handen van Maria', roept Widdershoven. Ze zegt niet alleen My hands are cold, ze steekt Tony ook nog haar handen toe. Dat doet Maaike heel anders, zìj laat haar armen juist langs haar lijf hangen.

Tonight (Vannacht) komt in de Nederlandse productie vóór America, in de film is het net andersom. Tony komt Maria stiekem welterusten zeggen. Zij verschijnt op het balkon in haar lichtblauwe nachtpon. Wood en Beymer zingen met blikken in de ogen die nog tot ver achter de einder lijken te reiken. Dat doen Kruizinga en Widdershoven toch beter, vinden ze zelf.

'Wij kussen wel', zegt Kruizinga.

'Zie je dat het noodlot er al boven hangt?', zegt Widdershoven. Nee, dat ziet hij niet.

Doorspoelen maar weer?

Natalie Wood zingt I feel pretty in het naaiatelier, daarbij toepasselijk gebruik makend van de attributen om haar heen, terwijl Widdershoven zich moet behelpen in haar slaapkamertje wanneer zij 'ik ben uitdagend, oogverblindend, ik ben woest en opwindend en wild' zingt. Erg mooi, hoe Wood dat doet.

En het volgende cruciale moment?

Dat is One Hand, One Heart. . . De make-out-scène noemt hun choreograaf die. Maria en Tony ontmoeten elkaar tussen de paspoppen in het atelier van de bruidswinkel. Ze doen alsof ze elkaar in de kerk voor het altaar het jawoord geven en gaan dan heftig zoenen. 'Wat ik mooi vind', zegt Kruizinga, 'is dat Maria in onze versie het initiatief neemt. Zij leidt hem als het ware. Dat klopt ook wel, vind ik. Mannen zijn veel onhandiger. In de liefde nemen vrouwen meestal het voortouw.'

Zij hebben met zijn tweetjes veel gelegenheid tot improviseren gekregen van regisseur Eddy Habbema. Het blijkt enorm te schelen in krampachtigheid tijdens de vrijscènes. Geen van beiden heeft ooit zoveel moeten kussen op een podium.

Kruizinga grinnikt. Hij weet nog goed dat Habbema tijdens een van die improvisaties zei: 'En dan probeer je heel voorzichtig tot een kusje te komen, maar het hoeft nog niet hoor.' Zo zei hij het echt: tot een kusje komen! Ze hebben gegierd van het lachen.

Widdershoven vindt het 'de mooiste scène om te doen'.

Kruizinga: 'Als ik Maria zoen, voel ik me ook echt verliefd.'

Widdershoven: 'Ja, je bent even weg. Maar het volgende moment denk je alweer: shit, we moeten op tijd van het toneel af zijn.'

In de regie van Eddy Habbema gaat de West Side Story op 8 september in première in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Tournee tot en met juni 1997.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden