Hoe Rutte elke zaak, dondert niet welke, met hartstocht kan bepleiten

null Beeld null

Een van de vele bijzondere eigenschappen van Mark Rutte is dat hij elke zaak, dondert niet welke, tot de zijne kan maken en die vervolgens met diepe hartstocht kan bepleiten. Tot heel onlangs hadden we hem er nog nooit over gehoord, maar gisterochtend stond hij plots in de Tweede Kamer te verzekeren dat hij 'er absoluut van overtuigd' is dat de dividendbelasting een verschrikking is, de pest voor het internationale bedrijfsleven, dat voelt hij 'tot in mijn diepste vezels'.

Je zou de ijsberen zo'n pleitbezorger wensen.

Een uur lang sprak hij erover. Een uur waarin we leerden dat afschaffing van de 15 procent belasting op winstuitkeringen een grote zaak dient, 'een maatscháppelijk belang'. Want voor Nederlandse inwoners is deze belasting misschien niet problematisch - ze mogen hem verrekenen met de inkomstenbelasting - maar voor buitenlandse partijen kan ze een belemmering vormen om geld in Nederland te beleggen. Of om hier hoofdkantoren te vestigen.

Wie Rutte beluisterde - 'We kunnen ons geen risico's veroorloven!' 'Dit gaat om bánen.' 'Voor heel normale Nederlanders!' - kon licht de indruk krijgen dat het een volslagen idioot moet zijn geweest die ooit dit gedrocht heeft ingevoerd. Dat we hebben gespeeld met vuur. Dat het een godswonder is dat er überhaupt nog buitenlandse hoofdkantoren staan, in dit land met zijn perfide belastingwetten.

Een en ander valt onder het kopje 'vestigingsklimaat'. Dat moet goed zijn, voor buitenlandse bedrijven. Niet voor individuen op zoek naar bescherming en geluk; in dat geval spreekt men van 'aanzuigende werking'. Het komt erop neer dat je de goede dingen wil aanzuigen, als land. Volgens Rutte is die opvatting 'niet politiek'. Thuis vonden we dat ontzettend geestig.

Belangenbehartigers van het bedrijfsleven roepen al jaren dat de dividendbelasting een marktverstorend onding is - een beetje zoals de buurman en ik al jaren roepen dat de inkomstenbelasting een marktverstorend onding is. (Nota bene: alle belastingen zijn in principe marktverstorend, omdat ze de 'normale' prijs veranderen.) Er vlammen geregeld discussies op onder fiscalisten over de vraag in hoeverre de dividendbelasting het vrije kapitaalverkeer belemmert en of ze dus past in de Europese regelgeving.

Of de taks buitenlandse investeerders echt afschrikt, en of afschaffing tot nieuwe banen zal leiden: Joost mag het weten. Want er is één constante in het debat over het vestigingsklimaat: de onderbouwingen van beweringen zijn doorgaans boterzacht. Soms is het 'ábsoluut cruciáál' dat Schiphol groeit. Dan weer zijn internationale scholen voor expatkindjes 'van het állergrootste belang'. Soms 'móéten' er forse kortingen komen op de vierkantemeterprijs/belastingen/andere kosten. Of op de dividendbelasting dus.

Het CPB waagt zich niet in dat drijfzand en rekent voor dat afschaffing 1,4 miljard euro kost, terwijl er geen bewijs is dat het iets noemenswaardigs oplevert.

Voor een econoom was het overigens hartverwarmend het Kamerdebat over de wonderbaarlijke verdwijning van de dividendbelasting te volgen. Plots waren economen weer in genade aangenomen. Jesse Klaver was zijn gevit op 'het economisme' vergeten en klaagde luid dat 'geen econoom' dit verstandig vindt. Lodewijk Asscher vroeg zelfs om 'drie economen'. Beiden prezen uitbundig het CPB.

Zo bezien is er een leuk maatschappelijk debat te voeren over de dividendbelasting. Dat had prima in verkiezingstijd gekund, als de VVD, of het CDA, of D66 het in het verkiezingsprogramma had opgeschreven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden