Hoe overleef je het festivalseizoen?

Het festivalseizoen is losgebroken. Zo sla je je er doorheen.

Beeld Sasa Ostoja

Survivalgids

Festivals zijn de hemel. Een paar dagen hoef je niets anders te doen dan van vroeg tot laat bands bekijken en bier drinken. In de frisse lucht, omgeven door je lievelingsmensen en als het een beetje meezit in de zon. Da's ook leuk als je al decennia lang geen 16 meer bent - de tijd dat iedereen met ook maar twee grijze haren werd begroet met 'Wat leuk meneer/mevrouw, dat u ook nog naar festivals gaat!' is voorbij. Tegenwoordig staan meerdere generaties er gelukkig te wezen. Of niet? Want er bestaan ook zwartkijkers die vermoeden dat festivals de hel zijn. Dagenlang op je benen staan, tussen de mensenmassa's en de pokkeherrie, ver van comfortabele stoelen en zachte bedden. En zon? Het is waarschijnlijker dat je halverwege het evenement met een stel schaterende wildvreemden in de striemende regen je vastgezogen rubberlaars uit een modderpoel staat te trekken. Enfin, de meningen zijn verdeeld over festivals. Om de ervaring zo hemels mogelijk te maken, volgen hier wat realistische adviezen.

Wat draag je niet?

Wie zoekt naar tips over wat je moet dragen op een meerdaags muziekfestijn komt al snel uit bij modebladen, want die staan er van april tot augustus vol mee. Echter. Vrijwel al hun ideeën over festivaldracht zijn volledig van de pot gerukt en betreffen geenszins gepaste zaken om tijdens een festival te dragen. Een voorbeeld. De Britse Vogue suggereert dit jaar een snaaks vissershoedje van Miu Miu. Knalroze, met een rand van pailletten. 490 euro. Voor een ding dat op een festival achterwaarts in een Dixi kan vallen, door zatte lolbroeken van je hoofd gejat kan worden of door je zatte zelf kan worden geparkeerd op een biertafel vol klodders loempiasaus. Wij raden het knalroze vissershoedje van Pinkpop aan, dat al achttien jaar de Limburgse festivalweide kleurt. Kost euro 7,50.

Andere onpraktische zaken die modetijdschriften graag aanprijzen: kleren met franjes (zuigen zich fluks vol modder en bier), speelse overalletjes (meerdere rampscenario's op de Dixi denkbaar), hotpants (afhankelijk van het weer steenkoude dan wel verbrande billen, zitten in het gras leidt tot benen vol peuken en ontbindende ecstasypillen). Ja, coole beroemdheden hangen op festivals wel rond in al dat onhandigs, maar die verblijven in trailers met butlers en verwarmde wc-brillen.

Wie overigens dacht dat alleen vrouwenbladen zich te buiten gaan aan onzinnige kledingtips: mannentijdschriften kunnen er ook wat van. De Amerikaanse Esquire stelt als festivalschoenen beige suède Clarks desert boots voor. Ofwel exact het soort schoen dat verre moet blijven van slijk en overstromende urinoirs.

Beeld Sasa Ostoja

Wat draag je wel?

Wat de fuck je wil natuurlijk, maar laat comfort voorop staan. Een festival is niet de plek om er goed uit te zien, maar om drie dagen lang niet in de spiegel te kijken. Bekijk het weerbericht en vul zo nodig je T-shirts en spijkerbroeken aan met een regenjack en rubberlaarzen, of een zonnebril. Moet er ook een fleecetrui aan te pas komen, dan is dat maar zo. Maandag kun je weer uitpakken met hippe en schone kledingstukken. Wacht, maak daar dinsdag van, maandag is voor uitkateren in een zachte pyjama met nutellavlekken erop.

Beeld Sasa Ostoja

Wat neem je mee?

Er zijn mensen die op alles voorbereid willen zijn. Een zonnetje, een buitje, de zondvloed, de zombie apocalyps, je weet het niet. Dat zijn dus de types die een gigantische rugzak meetorsen. Ook al weegt het onding tig kilo, ze zijn zich nooit bewust van de omvang. Blijmoedig slaan ze met hun rugzak kleine meisjes voor hun gezicht en stoten ze links en rechts drankjes uit de handen van hun medemensen. Wees niet die lul. Wat heb je nou echt nodig? Zonnebrandcrème. Een zonnebril. Een plastic poncho. Je bankpas. Muntjes. Medicijnen en 'medicijnen'. Dat past allemaal in een tasje ter grootte van een fikse portemonnee, of in jas- dan wel broekzakken. Wie extra kledingstukken wil meenemen, kan die omknopen.

Wat eet je daar?

Vroeger kon je op festivals drie dingen eten: friet, uitsmijters en evenementenburgers (de ruwe versie van de hamburger: klef broodje, verkoold stuk vleesfantasie, mayo en half rauwe uienringen). Deed er ook niet toe, het draaide om muziek en bier. Tegenwoordig kun je voor het voedsel naar een festival gaan en de rest laten zitten. Er is op het Best Kept Secret-festival een food line-up, heus. Er is kreeft mensen, kreeft! Biologische koffie, pulled pork, sushi, crêpes, een wijnbar, alles. Maar ook friet, geen zorgen. Alleen geen derderangshamburgers.

Nu is het natuurlijk van de zotte om in de rij te gaan staan voor een bord oesters als er ergens een Kroatische noiseband speelt. Want oesters kun je in elke middelgrote stad dagelijks bemachtigen, terwijl zo'n band? Die staat wellicht maar één keer in Nederland. Nee, het is heus leuk dat je niet na drie dagen festival scheurbuikverschijnselen krijgt, maar over eten moet je niet overdreven doen. Hetzelfde geldt voor een flink deel van het randprogramma. Er zijn festivals met sauna's, yogaklasjes, auramassages en ander wellnessgefrummel. Allemaal dingen die je ook tijdens een ander weekend kan ondergaan. Dít is een weekend om de nieuwste IJslandse electrosensatie te zien en te dansen op kliko's.

De WC?

Een groot deel van festivalhorrorverhalen gaat over de toiletten. In de gouden festivaldagen van weleer was de wc nog een plank boven een sloot, waar tipsy mensen weleens in wilden rollen. Tegenwoordig is het beeld dat tienduizend man het moet doen met één Dixi, die uiteindelijk wordt omgeduwd door een stel lamme Brabanders die 'Zak es lekker deur' zingen. De werkelijkheid is vaak anders. Een batterij urinoirs en rijen en rijen wc's, die je niet zelden gewoon kunt doortrekken ook. De wachttijden zijn bescheiden, tenzij het spitsuur is - het tijdstip waarop ook de nachtbrakers weer uit hun tentje zijn herrezen of er net een concert van een headliner is afgelopen. Tip: ga in de rij staan die het verst verwijderd is van de ingang van het toiletgedeelte. Die is doorgaans het kortst.

Het blijft toch een irritante onderbreking dat toiletbezoek, spoelknop of niet. Wie slim is, drinkt iets waarvan de ervaring heeft geleerd dat het pissen beperkt blijft (meestal geen bier). Ook een goed idee: de broodnodige hydratatie vooral rond het middaguur plannen. Dan is de ochtendspits voor de wc's voorbij en zijn de rijen een tijdje aan de korte kant.

Beeld Sasa Ostoja

Gratis bier!

Ja, nu komen de echte adviezen. Gratis bier! Wat namelijk nogal eens gebeurt op een festival, is dat mensen met een volle tray bier terugkomen van de bar en vervolgens nergens hun vrienden meer kunnen vinden. Als je ziet dat het huilen ze na 10 minuten zinloos zoeken nader staat dan het lachen: sla toe. Geef ze een bemoedigende schouderklop, biedt ze een paar muntjes en neem de tray over. Het risico is dat je de rest van je avond aan deze persoon vastzit, maar dat geeft niks. Het is waarschijnlijk een eersteklasmens, met alleen wat coördinatieproblemen.

Een andere manier om gratis bier te versieren is om naar de grond te kijken, vooral in de buurt van de bar. Dronken mensen laten van alles vallen, ook hun drankmuntjes.

Beeld Sasa Ostoja

Persoonlijke hygiëne?

'Maar hoe moet het dan met douchen?', vragen veel festivalmaagden zich af. Ja, ideaal is het niet om dat op een overvolle camping te doen - met tweehonderd anderen in een reusachtige tent onder een piepklein straaltje. Maar bedenk: te vaak douchen is niet goed voor je. Dermatologen raden af om elke dag te onder de douche te staan, daar droogt je huid maar van uit. Zie een festival als een weekendje vrij voor je vel. Het jammere is natuurlijk wel dat een festival bij uitstek de plek is om een joviale lijfgeur op te doen. Lopen, swingen, slapen in dampende tentjes - het zorgt allemaal voor zweet. Maak een realistische inschatting van je bouquet en ga het naar gelang de heftigheid te lijf met vochtige doekjes of toch maar een echte douche. Wie de ochtendrijen wil vermijden, zoekt overdag een gaatje in het programma om even op en neer naar het douchegebouw te racen of duikt er voor het slapengaan onder.

Waar slaap je dan?

De ene festivalcamping is de andere niet. Lowlands heeft een traditionele, tot aan de horizon opeengepakte hindernisbaan van zwalkende mensen, scheerlijnen en half leeggelopen zwembadjes. Op het Duitse technofestival Nature One mogen manshoge boxen en laserinstallaties mee de kampeerplek op. De camping van het Best Kept Secret-festival daarentegen is een echte, geen overbevolkte koeienwei. Het is er ruim en rustig, tot verbazing van ervaren festivalrotten die elkaar in het holst van de nacht wakker maken en gechoqueerd 'Moet je luisteren!' roepen. 'Ik hoor niks.' 'Precies!'

Aan zo'n camping kun je je geen buil vallen. Maar niet iedereen kan tegen de oldskool tentenzee waar altijd wel iemand aan het fuiven of lallen is. Hoef je je niet voor te schamen, zeker niet als je een zekere leeftijd hebt. Vroeger had je prima kunnen tukken in een iglootje pal naast de 24 uursfeesttent. Een uurtje of drie, en daarna kon je er weer fris een etmaal tegenaan. Maar ergens na je 29ste wordt het gewoon wat lastiger om te slapen terwijl de bassen van het onophoudelijke feestgedruis je middenrif laten wapperen. Een paar uur nachtrust is ook niet genoeg, de volle acht uur zijn nodig om weer een menselijke vorm aan te nemen. Anders word je zo iemand die bij het ochtendgloren schuimbekkend de partytent van je gabberminnende campingburen binnenstuift. In pyjamatop en onderbroek, met rubberlaarzen eronder, want ja, die lagen voor het grijpen. De kneiterstonede snotneuzen stoppen vervolgens na je gefoeter helemaal niet met gabberen, maar je staat wel de rest van hun leven op hun netvlies gebrand als de demonische verschijning van camping 3. Het is beter voor iedereen dat te voorkomen en bijtijds te verkassen naar een fijn bungalowpark in de buurt van het festival.

Beeld Sasa Ostoja

Waar is m'n tent?

Voor mensen die toch naar de camping gaan: weet waar je tent zich bevindt in die eindeloze massa van blauwe, grijze en groene iglo's. Er schijnen zelfs apps voor te zijn, maar je kunt ook een gele tent kopen. Of, doe eens gek, gewoon je best doen om te onthouden waar je staat. Je zult anders de eerste niet zijn die na uren zoeken ten einde raad besluit om dan maar in de auto te gaan slapen, die vervolgens ook niet kan vinden en uiteindelijk een bibberig dutje doet in de greppel naast parkeerveld 6B.

Doseer de napret!

Festivals zijn mooi, jonguh. Als het goed is heb je aan het einde van de rit fabelachtige artiesten gezien en geweldig leuke snoeshanen ontmoet. Probeer dat alleen niet te vertellen aan iemand die er niet is geweest. Zeker niet op je werk. 'En toen haalde die kerel gewoon zó een handvol paarse glitter uit z'n broekzak, precies op het moment dat de zon doorkwam en de dj Start wearing purple van Gogol Bordello opzette!' 'Leuk voor je, Jean-Paul. Maar mag ik nu eindelijk die offerte? Dank je wel.'

Wie loopt waar?

Elk festival heeft zo z'n eigen mensenmix. Vier Nederlandse festivals en hun publiek, door de ogen van doorgewinterde bezoekers.

Best Kept Secret
Bezoeker Jamie (43): 'Publiek dat voor de muziek komt, en sommigen zelfs voor het eten. Hoe dan ook: weinig mensen die bruut willen feesten. Een beetje tam dus, maar dat heeft ook voordelen. Slapen dat je kunt op de camping! O ja, en veel Belgen want Hilvarenbeek is vlak bij de grens.'

Down The Rabbit Hole
Bezoeker Rik (33): 'Voor de iets alternatievere festivalganger die niet per se komt voor kant en klare headliners en vooral niet te beroerd is om handen en kleren vies te maken op zoek naar eigen avontuur.'

Lowlands
Bezoeker Sanne (26): 'Er zijn jonge mensen die heel veel prikkels willen: de vetste muziek, de obscuurste dj's, de raarste tenten en een overvloed aan sideshows. Tegelijkertijd zijn er mensen die er al twintig jaar komen en gewoon wat bands willen zien en gezellig doen. In ieder geval is het één groot dorp, waar je in de rij al vrienden maakt.'

Into The Great Wide Open  
Bezoeker Laura (40): 'Hier zie je 35-plussers uit de grote stad, Lowlanders van het eerste uur die hun jonge kinderen meenemen in de hoop dat zij ook festivalgangers worden. Plus wat dronken ouders voor wie dit juist het ene weekend in het jaar zonder kinderen is. En een paar hipsters.'

Kleiner en fijner

Minder bekende festivals zijn niet minder leuk en grote namen niet altijd nodig voor een groots festijn.

FestiValderAa
Theater (Das Lemniscaat, De Hotshop) en muziek (Sue the Night, Bertolf), met als achtertuin nationaal park Drentsche Aa.

Hongerige Wolf
Festival in het fraaie landschap bij het Groningse dorpje Hongerige Wolf, met muziek, theater, literatuur en film. Geen bekende artiesten, wel veel sfeer.

Wildeburg
Alternatieve happening die non-stopvertier biedt, in een bamboebos in de Noordoostpolder. Voor de avontuurlijke festivalfan. Nu al uitverkocht, maar wie weet valt er nog een kaartje te scoren.

Fields of Joy
Retegezellig festival met weides, bos en strand, bij Oldenzaal. Met o.m. De Staat, Blaudzun en Miss Montreal. Voor alle leeftijden en één dag, dus zonder camping.

La Truite Magique
Sprookjesachtig evenement in een vallei in de Ardennen, met een bescheiden muziekaanbod en een ruime keuze aan Belgische bieren. Het is piepklein: er worden maar 400 kaarten verkocht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden