'Hoe overleef ik...'

O ntevreden was Francine Oomen met de verfilming van Hoe overleef ik... mezelf?, volgens een profiel over de succesvolle jeugdboekenschrijfster dat twee jaar geleden in deze krant verscheen. In haar verwoede pogingen 'het dna' van haar Hoe overleef ik-serie te bewaken, vond ze dat de film van Nicole van Kilsdonk (Patatje oorlog), naar een scenario van Tamara Bos (Minoes, Het paard van Sinterklaas) er niet in slaagde de sfeer van haar boeken weer te geven. Dat is opvallend, niet alleen omdat de luchtige, kleurrijke film de bioscoopkassa's deed rinkelen vanwege de grote namen die eraan waren verbonden, maar ook omdat Kilsdonk op originele wijze een aantal specifieke elementen uit het werk van Oomen naar beeld weet te vertalen. Clichés blijven ver weg in dit verhaal over pubermeisje Rosa dat met haar moeder van Brabant naar Groningen verhuist om bij haar stiefvader te wonen en daarbij inzoomt op allerhande puberproblemen.


De kracht van Oomens boeken schuilt in de afwisseling van dagboekfragmenten, mailtjes, chatberichten en lijstjes met tips en adviezen, ondersteund door de illustraties van Annet Schaap. Het wordt visueel vertaald in een vlotte mix van rechttoe rechtaan drama, geestige animaties en droomsequenties. Rosa verliest zich regelmatig in fantasieën waarin haar hulpvaardige vriendin Esther optreedt als talkshowhost of televisiedominee - het gevolg van haar verslaving aan Tel Sell-reclames en andere opvultelevisie. De fantasievolle intermezzo's maken Hoe overleef ik... mezelf? springerig en speels. De film neemt de problemen van pubers serieus, zonder ze overdreven zwaar aan te zetten.


Het maakt Hoe overleef ik... mezelf? tot een opbeurende film, waarin de dramatische momenten des te meer ontroeren. Ook de herkenbaarheid van de personages, belangrijk voor tienerpubliek, werd goed bewaakt. De knap debuterende hoofdrolspeelster Jolijn van de Wiel, die iets te oud is voor haar rol, weet de kwetsbaarheid en eigenzinnigheid van Rosa goed te vangen.


Hoe overleef ik... mezelf? (Nicole van Kilsdonk, 2008) Nederland 3, 15.30-17.05 uur.


La belle et la bête

(Jean Cocteau en René Clément, 1946) Beroemdste film van de Franse filmer Jean Cocteau (Orphée), hier geassisteerd door René Clément, die het beroemde 18de-eeuwse sprookje ruim voor de nog bekendere Disney-versie prachtig verfilmde. Het verhaaltje is hier in een ietwat gotische vorm gegoten; het in mooi uitgelichte zwart-witbeelden gedraaide kasteel oogt griezelig en sprookjesachtig tegelijk. Slimme trucages met rook, kostuums en decor, ontstaan uit financiële beperkingen, creëerden met terugwerkende kracht een prototype voor de fantasyfilm.


Arte, 13.50-15.25 uur.


Le chat

(Pierre Granier-Deferre, 1971) Ondanks het ogenschijnlijk luchtige uitgangspunt - een kat wordt de inzet van psychologische machtsspelletjes tussen een jarenlang getrouwd stel dat op elkaar is uitgekeken - is Le chat een zeldzaam sombere, cynische film. Goed is-ie wel. Dit op een roman van de al even donker ingestelde schrijver Georges Simenon gebaseerde verhaal wordt geweldig tot leven gebracht door Jean Gabin en Simone Signoret, die voor hun spel destijds werden bekroond tijdens het filmfestival van Berlijn. Met zo'n stel ga je graag mee de ondergang tegemoet.


Arte, 20.15-21.40 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden