Lezersbrieven

Hoe nu verder na Parijs?

De ingezonden brieven over Parijs van zaterdag 21 november

null Beeld anp
Beeld anp

Deradicaliseren doe je zo

Na de aanslagen in Parijs is er een grote toename waar te nemen van radicalisme-experts. Die zouden weten hoe geradicaliseerde moslim(jongeren) weer op het rechte pad zijn te brengen. Er worden bakken met geld beschikbaar gesteld voor diverse deradicaliseringsprojecten. Dat is een nobel streven.

Maar van Nieuwe-Nederlandse (Marokkaanse) vaders krijg ik vaak te horen dat een stevige pak rammel zou helpen om het verstand in deze patatjihadi's terug te slaan. Het probleem is: een corrigerende tik en de jeugdbescherming staat voor de deur.

Ik heb een suggestie! Investeer niet in die ineffectieve radicalisme-experts. Het is geldverspilling. Laatst zag ik er één met een dikke bak onder zijn derrière en ik snapte dat totaal niet. Met andere woorden, het is geldklopperij mensen. Mijn advies is muziek.

Luister naar de Algerijnse rai. Rai is een Noord-Afrikaans muzikaal orgasme voor de oren. Naar de lofzang voor vrijheid door Cheb Khalid, voor liefde door Cheb Bilal en naar de meester der meesters van de rai: Cheb Hasni (Hasni Chakroun).

Cheb Hasni werd door de Algerijnse islamitisch fundamentalistische Groupe Islamique Armée (GIA) vermoord op 29 september 1994, net buiten Oran. Zijn muziek werkte bevrijdend en liet alle taboes, zonden, lusten en verlangens de vrije loop. Rai is de kunst die mannen en vrouwen bevrijdde.

Deze muzikale kunst legt problemen bloot in haar teksten. En met ritmische klanken geeft zij de emoties rust en het verstand voeding om te deradicaliseren.

Zouhair Saddiki (29), filosoof, Gouda

Zomaar wat vragen

Haast in elk stuk over IS wordt wel gezegd: er blijven nog heel wat vragen onbeantwoord. Mag ik er dan ook een paar stellen:

Wie levert toch al die spiksplinter nieuwe Toyota's?

Wie koopt (nog steeds) al die olie?

Wie houdt toch die eenheid van politieke wil tegen?

Wie kan toch rustig slapen na het uitspreken van politiek 'oorlogs'-gebral?

Wie denkt nu echt dat hoge omheiningen helpen?

Wie levert toch al die geavanceerde vuursystemen, naast de gemakkelijk verkrijgbare handwapenkruimels?

Wie weet hoe de onderlinge financiële verplichtingen tussen IS en derden worden geregeld?

Wie heeft IS onderschat, dan wel stiekempjes gesteund vanwege eigen belangen?

Wie is er nu niet staat het digitale verkeer volledig te blokkeren als dat nodig is?

Wie accepteert nu eindelijk dat voor sommige delen in deze bedreigde wereld democratie absoluut geen oplossing is, maar slechts een keuze binnen bestuurlijke mogelijkheden?

Je staat op en zo'n rijtje schiet je zo maar te binnen, wat een heerlijke ochtend toch, wat een heerlijke wereld. We blijven vragen stellen zonder de antwoorden te willen weten.

Ik leg me erbij neer en troost me met de gedachte dat wij, als al die antwoorden er uiteindelijk wel zijn, gelukkig nog de zwartepietdiscussie zullen hebben.

Henk J. Tap, socioloog, Rotterdam

Alles wat u moet weten over IS

Lees hier het artikel (+)

Vorm Europese FBI

De Volkskrant maakte melding van de versnippering in het bestuur van Brussel: een deelstaat, twee taalgemeenschappen, negentien gemeenten en zes politiedistricten. Dat zou hebben bijgedragen aan de opbloei van jihadterroristen die in Molenbeek onderdak vinden, omdat mensen door die versnippering onder de radar van de overheidsdiensten blijven. Dat lijkt wel de Europese Unie in het klein! De krant suggereert dat meer bestuurlijke eenheid in Brussel een remedie zou kunnen zijn. Dat denk ik ook. Maar dan zou de consequentie zijn dat ook in de EU meer bestuurlijke eenheid nuttig is. Velen, onder wie oud-minister Bot, pleiten voor betere samenwerking tussen veiligheidsdiensten. Dat lied is vaker gezongen.

Maar een structuur die principieel nationaal is, zal nooit erg effectief worden. Veel meer dan coördineren zit er niet in. Denk ook aan het zwak functionerende Frontex. Wie de veiligheid van burgers wil vergroten, zal moeten werken aan een Europese FBI, die eigen middelen en bevoegdheden heeft, los van de nationale staten.

Politici die dat niet willen, moeten de burgers eerlijk berichten dat er grote kans blijft op grensoverschrijdend terrorisme, maar dat de nationale staat belangrijker is dan de burgers.

A.J. van der Burg, Zoetermeer

Geen religie svp

Direct na de aanslagen in Parijs stelde Mark Rutte vastberaden: 'Ook Nederland is in oorlog met de Islamitische Staat en niet met de islam'. Natuurlijk zijn de gruweldaden niet de hele islamitische geloofsgemeenschap aan te rekenen, anderzijds is het moeilijk vol te houden dat deze horror niets met de islam te maken heeft. Niemand zal ontkennen dat de islam een geloof is. In die zin zijn de aanslagen uiteindelijk een gevolg van het fenomeen geloof in welke god dan ook.

Geloofsterreur is een aanklacht jegens elk geloof in het bovennatuurlijke en het paradijs. De oplossing op de lange termijn lijkt dan ook aangegeven door John Lennon: Imagine there is no heaven. Ontkerkelijking omzetten in seculier denken draagt pas echt bij aan een fundamentele oplossing. Of zoals cartoonisten van Charlie Hebdo reageerden: 'Bedankt voor de gebeden; maar we hebben geen religie meer nodig.'

Anton Mullink, Haarlem

Naiëve Grunberg

In zijn voetnoot van van 19 november schrijft Arnon Grunberg dat terreur geen existentiële bedreiging vormt voor het Westen. Hoe rijmt hij dat met de gebeurtenissen in Madrid, Londen, New York en Parijs? Hij voegt er zelfs nog aan toe dat het de hysterische politici en burgers zijn die een bedreiging vormen voor het Westen en het liberalisme. Dit neigt naar het weglachen van de angst die burgers en politici hebben voor het terrorisme van IS. Dat is toch een beetje een naïeve kijk.

Ik hoop vurig dat Arnon Grunberg gelijk krijgt. Maar mijn eigen, toch redelijk nuchtere kijk zegt me dat vermoedelijk geen enkel antwoord van onze wereldleiders op het terrorisme van IS afdoende zal zijn hen te stoppen. Dat Grunberg de reële angst hysterisch en bedreigend noemt, vind ik beledigend voor politici die maatregelen nemen én voor voorzichtige burgers.

Het nu door sommigen zo geroemde ban-de-bomteken in de vorm van de Eiffeltoren, zal in ieder geval niets uithalen mocht Grunberg deze ('watjes') vorm van protest prefereren boven het nemen van vergaande militaire- en politieke maatregelen.

Rob van der Heijden, Breda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden