Hoe Netflix ons deze zomerstop redt met twee docu's over een land in verval

Gelukkig kent Netflix met twee zelfgeproduceerde documentaires geen zomerstop.

Beeld de Volkskrant

Er is voor wie niet houdt van wielrennen, Fons de Poel die in taxi's door Europa reist en herhalingen van herhalingen niet gek veel op televisie deze dagen. Gelukkig kennen ze bij Netflix het begrip 'zomerstop' niet. Onlangs verschenen twee nieuwe, door Netflix geproduceerde documentaires die zeer de moeite zijn.

In Counterpunch volgt regisseur Jay Bulger drie jonge Amerikaanse boksers die vastberaden zijn de nieuwe Ali, Tyson of Mayweather te worden. Het Amerikaanse boksen hangt al een tijdje uitgeteld tegen de touwen; in 2012 won Team USA zelfs geen enkele medaille op de Olympische Spelen, een unicum. 'De glorie, eer en respect zijn verdwenen' vertelt voormalig bokser Oscar 'Golden Boy' de la Hoya, die bij zijn eerste Spelen in 1992 een gouden medaille won.

Amateurboksers - alleen zij mogen meedoen - kiezen steeds vaker voor het snelle geld in de professionele wereld. Counterpunch portretteert Lil B-Hop, het straatjochie die in een gesubsidieerde sportschool traint; Cam F. Awesome, een vertederende opportunist met een extravagante boksstijl; en Peter Quillin, de prof die naar zijn trainingen rijdt in een glanzend zwarte Mercedes. De film is een aangrijpende karakterschets van drie jonge mannen die alles in hun leven hebben te danken aan boksen, maar op zijn eigen manier is Counterpunch ook een portret van een eens machtig land in verval.

Hetzelfde gebeurt in Nobody Speak: Trials of the Free Press, waarin de makers aan de hand van drie belangrijke gebeurtenissen vertellen hoe de pers in de Verenigde Staten de afgelopen jaren onder druk is te komen staan. Allereerst de rechtszaak van Hulk Hogan tegen Gawker.com, die het einde van Gawker inluidde. Hogan bleek stiekem gefinancieerd door Silicon Valley-miljardair Peter Thiel, die nog een appeltje te schillen had met Gawker. Een andere miljardair, Sheldon Alderson, spande een rechtszaak aan tegen schrijver/columnist John Smith van de Las Vegas Review-Journal. Ten tijde van de rechtszaak werd Smith's dochter ernstig ziek. Via een tussenpersoon liet Alderson weten dat als Smith schuld zou bekennen, hij genoeg geld zou krijgen om alle ziekenhuisrekeningen van zijn dochter te betalen. 'Pestkoppen' zegt Smith, 'werken allemaal op dezelfde manier. Of het nou op het schoolplein is of in Washington D.C. Ze pakken de zwakkere, nooit iemand die even groot is.'

En dan is er natuurlijk nog Trump, die de pers letterlijk tot zijn grootste vijand - en die van het Amerikaanse volk - heeft verklaard. Ze kennen elkaar allemaal, die miljardairs. Trump poseert met Alderson en Thiel spreekt op een rally van Trump. Zo schetst Nobody Speak een zorgwekkende trend van het grote geld dat het gemunt heeft op onafhankelijke journalistiek.

'Het gevaar van Thiel, Trump en Anderson' zo vertelt Jay Rosen, een vooraanstaande Amerikaanse hoogleraar journalistiek, 'is dat miljardairs verkondigen: wij zijn niet te vangen door waarheid, wij zijn ongevoelig voor feiten. Het doet er niet toe wat je zegt, wat de pers doet. Wij zijn machtiger dan de waarheid.'

Niet bepaald een zonnige conclusie; wel een die een herhaling of wat waard is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.