Hoe maak je een strip?

Scott McCloud is een Amerikaanse tekenaar die niet bijzonder goed kan tekenen en toch heel beroemd is in internationale stripkringen, en dat komt omdat hij heel goed kan uitleggen wat dat nou precies is, een strip....

Joost Pollmann

In 2000 verscheen er opnieuw een getekend essay van McCloud, Reinventing Comics, waarin hij de gevolgen van de digitalisering behandelt: wat betekenen computers en het internet voor de strip? Op papier staan de plaatjes naast elkaar, op een beeldscherm verschijnen ze na elkaar. Hij heeft scenariootjes geschreven die heel mooi gebruikmaken van dat wezenlijke verschil en die zijn te bekijken op www.scottmccloud.com.

Zeven jaar na het computerboek is er een derde titel van McCloud uitgebracht: Making Comics: storytelling secrets of comics, manga and graphic novels. Welbeschouwd is het een klassieke how to-uitgave, waarmee je een gebrek aan talent zou kunnen maskeren door nauwgezet de instructies te volgen. Op de laatste bladzij staat: ‘Hoeveel hectoliters inkt er ook zijn gevloeid, elke strippagina is ooit blanco begonnen.’ McClouds derde boek is kortom niet zijn origineelste boek. Zijn houterige tekenstijl is bovendien weinig enthousiasmerend: wat hij zegt is wel waar, maar je wordt er niet warm of koud van.

Tegelijkertijd is er een boek verschenen van een andere Amerikaanse tekenaar die, zonder expliciet educatief te willen zijn, op veel overtuigender wijze laat zien hoe je een strip zou kunnen maken. Het heet Stijloefeningen – 99 manieren om een verhaal te vertellen en het is honderd procent schatplichtig aan de Stijloefeningen van Raymond Queneau uit 1947, waarin 99 keer wordt verteld, maar telkens anders, hoe iemand in een tram tegen iemand anders aanbotst.

Ook Matt Madden kiest voor een banale scène. Man zit achter laptop, staat op om naar de koelkast te lopen. Van boven vraagt zijn vrouw hoe laat het is. Hij kijkt op zijn horloge en geeft antwoord. Bij de koelkast aangekomen denkt hij: wat kwam ik hier in godsnaam ook weer zoeken? Daarna begint een even interessante als amusante tocht langs mogelijke varianten: hetzelfde scenario achterstevoren, met louter extreme close-ups, gezien vanuit de positie van de vrouw die boven zit, in klare lijn, in Krazy Kat-stijl, in silhouet, als palindroom, in sf-gedaante, et cetera. Als iets de vrijheid van de tekenaar mooi weergeeft, dan is het deze staalkaart van Matt Madden. Beginnende tekenaars, opgelet!Joost Pollmann

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden