Opinie

'Hoe leg ik mijn dochter uit dat jongeren zijn opgepakt omdat ze 'happy' zijn?'

De jongeren die zijn opgepakt omdat ze dansten op Pharrells liedje 'Happy' weten diep in hun hart dat dit een teken is van een wankelend systeem gerund door de ayatollahs voor wie langzamerhand geen ruimte is in Iran, schrijft Ferdows Kazemi.

Gisteravond tot laat in de avond was ik in mijn hoofd bezig met het bericht over zes jongeren in Iran die opgepakt zijn omdat ze een filmpje gezet hebben op YouTube waarin ze op het liedje 'Happy' van Pharrell dansen. Ik kon de slaap niet vatten, en toen ik sliep had ik het moeilijk in mijn droom. Ik droomde dat ik op de fiets zeer steile trappen probeerde op te klimmen waarop een rode loper lag. Steile trappen zonder eind, midden in een mega grote ruimte. Mijn dochter stond aan de kant en riep dat ik naar beneden moest. 'Mama alsjeblieft, niet verder gaan, pak mijn hand, ik houd je vast, kom naar beneden.'

Een paar dagen geleden had ze tegen mij gezegd dat ze het erg vond dat we in de zomer niet naar de bruiloft van onze neef in Iran kunnen gaan omdat ik door mijn schrijfsels een reis naar haar moederland onmogelijk gemaakt heb. Ze heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel en begrijpt waarom ik doe wat ik doe, maar zij is ook maar een kind. Zij houdt van feestjes, dansen, lol maken en eindeloos naar de video's van cabaretiers kijken en hardop lachen met een koptelefoon op. Als biologische dochter van twee Iraanse ouders geniet ze van het privilege dat ze dit allemaal hier mag doen zonder bang te zijn om opgepakt te worden.

Romantisch beeld
Straks komt ze van school en gaat ze direct op Facebook. Zij zal mijn bericht zien over de dansende jonge meisjes en jongens uit haar moederland die opgepakt zijn omdat ze gelukkig zijn, of doen alsof ze gelukkig zijn. Hoe moet ik dat haar uitleggen? Zij heeft een romantisch beeld van dat land. Een beeld gecreëerd door een liefdevolle opa en oma, ooms en tantes, neven en nichten, naast geurige gerechten, prachtig gedecoreerde tafels, veel bezoek, veel gezelligheid en vooral veel dans. Ze dansen bij elke gelegenheid, verjaardagen zonder dans vinden ze vreemd. Alleen naast elkaar zitten praten, koffie en thee drinken, taart en hapjes nemen en weggaan? Nee, zo vier je geen feest. Ze trekken zich niets aan van de islamitische regels van hun regering die het dansen verbieden. Ze doen het achter hun gesloten deuren. Daar hebben de ayatollahs nog niet kunnen binnendringen. En dat zullen ze ook nooit kunnen doen. De politie mag de jongeren waarschuwen dat ze makkelijk te traceren zijn, mochten ze in de verleiding komen het Westen na te willen doen.

Maar die dappere meisjes en jongens laten zich niet afschrikken. De onderdrukkers dwingen ze voor de camera's te zeggen dat ze door de 'Fitna-drijvers' (misleiders) gedwongen zijn zich tegen de islamitische waarden te gedragen. Maar ze kunnen hun vrije gedachten niet van hen afpakken.

Het fundament is al gelegd. De jongeren zullen straks een verklaring ondertekenen dat ze zich voortaan als een goed moslim gaan gedragen, maar geen enkele verklaring kan hun mentale ontwikkeling belemmeren. Zij weten wat ze willen. Dat is de basis voor verandering. Ze worden nu als misdadigers afgeschilderd, omdat ze dansen op vrolijke muziek. Ze worden bang gemaakt, waarschijnlijk krijgen ze zweepslagen en forse boetes. Maar ze weten diep in hun hart dat dit allemaal tekenen zijn van een wankelend systeem gerund door de theocraten, voor wie langzamerhand geen ruimte is in Iran.

Zweepslagen
Ik zal tegen mijn dochter zeggen dat waarschijnlijk niet ik maar zij zeker getuige zal zijn van een vrij Iran waarnaar ze gemakkelijk kan reizen. Ik zal haar vragen of ze dan in de Eram-tuin in Shiraz op een 'happy' Iraans liedje wil dansen, waar haar moeder altijd van gedroomd heeft.

En voor die tijd? Dan zullen we via Skype naar de bruiloften van onze geliefden in Iran kijken. En we zullen dansen op hun muziek die binnen de gesloten muren nog mooier klinkt dan daarbuiten, omdat het verboden is.

Waar de ayatollahs bezig zijn om erachter te komen hoeveel zweepslagen voor wat voor soort dans of muziek toegeschreven zijn in islam, maken onze neven en nichten hun eigen verboden muziek en dans, en ze verspreiden het door de satanische instrumenten uit het westen. En dat tot onze vreugde!

De jongeren in je moederland zijn 'happy', mijn lieve dochter. Help jij je moeder een handje op haar rode loper gespreid op steile trappen.

Ferdows Kazemi is schrijfster van de roman 'De ongewenste zoon' en columniste voor Volkskrant.nl. Volg haar op Twitter: @FerdowsKazemi

Pharrell Williams.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden