'Hoe jonger, hoe beter' heet het in de meisjessmokkel

Jaarlijks worden duizenden Nepalese meisjes de grens met India overgesmokkeld. Zij worden vaak gedwongen in bordelen te werken. De organisatie Maiti Nepal verzet zich hiertegen, onder meer door vroegere slachtoffers als 'grenswachten' in te zetten....

Dag in dag uit stapt de fragiele Halima op meisjes af die samen met hun broer of oom de grens willen oversteken. Ze probeert hen tegen te houden, omdat ze niet gelooft dat die man familie van hen is. En omdat ze wil voorkomen dat met de meisjes gebeurt wat haar zelf is overkomen.

De Nepalese Halima was zestien toen er een vreemdeling in het dorp verscheen die haar gouden bergen beloofde. 'In India', zei hij, 'kun je heel gemakkelijk werk krijgen en veel geld verdienen.' Ze geloofde hem en besloot, zonder haar ouders in te lichten, met de man mee te gaan. Twee weken later zat Halima in een bordeel in Mumbai (Bombay). Daar heeft ze vijf jaar lang onder dwang gewerkt, tot de politie een inval deed en haar bevrijdde. 'Ik was naïef', zegt ze nu. 'En ik heb daar een heel erg hoge prijs voor moeten betalen.'

Om te voorkomen dat anderen dezelfde fout maken, werkt Halima nu als grenswacht voor de organisatie Maiti Nepal. 'Naar schatting worden elk jaar zevenduizend meisjes de grens over gesmokkeld en niemand weet beter welk lot hun te wachten staat dan de slachtoffers zelf', zegt directeur Bishwo Ram Khadka. 'Daarom hebben we op 26 plaatsen langs de grens meisjes als Halima aan het werk, die proberen de smokkelaars tegen te houden. En met succes: in zes jaar tijd hebben we twaalfduizend meisjes gered.'

'Mijn intuïtie laat me nooit in de steek', zegt Halima. 'Als ik een onschuldig, jong meisje van het platteland zie die samen met een man de grens wil oversteken, spreek ik haar aan en probeer ik uit te zoeken waarom ze naar India wil.'

De meeste smokkelaars hebben hun slachtoffers van tevoren goed geïnstrueerd: als er vragen worden gesteld, moet je vertellen dat je met je broer reist en dat jullie familie aan de andere kant van de grens willen bezoeken. 'Daar prik je snel doorheen', zegt Halima. 'De twee worden direct uit elkaar gehaald en verhoord en dan vraag je bijvoorbeeld naar de namen van hun Indiase familieleden, en waarom ze deze uitgerekend nu willen bezoeken. Ik weet waar ik op moet letten, ik zie het direct aan de ogen.'

De politie is de meisjes van Maiti Nepal dankbaar voor de hulp. 'Ze zien veel eerder dan wij dat er iets niet in de haak is', zegt een medewerker van de recherche in Kathmandu. 'En doordat ze de juiste vragen stellen, geven de slachtoffers ook sneller toe.'

Smokkelaars laten zich echter niet snel uit het veld slaan, want er is veel geld te verdienen met deze handel: voor ieder meisje dat ze bij een bordeel aanbrengen, vangen ze ongeveer 400 euro. 'Met name vrouwen uit de bergdistricten zijn vanwege hun lichte huid, hoge jukbeenderen en schuine ogen heel populair in India', zegt Bishwo Ram Khadka. 'We schatten dat er op dit moment tussen de 200 duizend en 250 duizend Nepalese meisjes aan het werk zijn in de bordelen en de meesten zijn tussen de negen en zeventien jaar oud. Hoe jonger, hoe beter - en hoe duurder.'

Maiti Nepal biedt ook opvang aan de slachtoffers, zowel aan degenen die al aan de grens zijn tegengehouden als de meisjes die bevrijd worden uit de bordelen. 'Het heeft geen enkele zin om ze uit het bordeel te halen en ze vervolgens aan hun lot over te laten', zegt Ram Khadka. 'In sommige gevallen wil de familie bijvoorbeeld niets meer met het meisje te maken hebben omdat ze ''besmet'' is. Degenen die na medische en psychologische hulp niet terug kunnen naar hun dorp, krijgen van ons een opleiding aangeboden, zodat ze voor zichzelf kunnen zorgen. En een enkeling, die sterk genoeg in haar schoenen staat, gaat voor ons aan de grens werken.'

Het is echter heel erg moeilijk om de smokkelaars vervolgens te laten veroordelen. Khadka: 'Degenen die een meisje over de grens proberen te krijgen, kunnen tussen de twee en vier jaar gevangenisstraf krijgen. Als is aangetoond dat ze iemand aan een bordeel hebben verkocht, gaan ze voor twintig jaar de cel in.'

Dat gebeurt echter zelden. Volgens een studie van de organisatie Pro Public is in 2000 58 procent van de verdachten vrijgesproken. 'De bewijslast ligt bij de slachtoffers', zegt Khadka. 'Een meisje moet voor de rechter getuigen om een pooier de cel in te krijgen en dat willen ze lang niet allemaal. Sommigen vrezen de publiciteit of zijn bang dat de smokkelaar wraak zal nemen.'

'Het grootste probleem is echter dat de meeste zaken pas jaren later voorkomen en dan is een meisje vaak niet meer te traceren, of wil ze de hele gebeurtenis niet nog eens oprakelen. Zolang dat niet verandert, zolang misdadigers er mee weg komen, zullen er altijd onschuldige meisjes aan bordelen worden verkocht. Er is nog veel werk te doen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden