Hoe het Franse team ten onder ging op het WK

Bondscoach Raymond Domenech haalt in zijn boek hard uit naar de 'luie en arrogante' voetballers die weigerden te trainen in Zuid-Afrika. Van zelfkritiek is nauwelijks sprake.

VAN ONZE CORRESPONDENT ARIEJAN KORTEWEG

PARIJS - Franck Ribéry is 'ziek van pretentie', bij Karim Benzema 'had ik het gevoel naar een leegte te kijken', Yoann Gourcuff 'leeft nog steeds in een wereld van knuffelberen'.

Raymond Domenech (60), de Franse bondscoach met wie het team de blamage van het WK van 2010 in Zuid-Afrika beleefde, laat weer van zich horen. Via een boek dit keer, waarin hij terugkijkt op zijn jaren als bondscoach. Tout seul (helemaal alleen) is de titel. Een ding is zeker: nieuwe vrienden zal hij met deze terugblik niet maken.

Twee jaar lang heeft Domenech niet met de pers gepraat. Hij bivakkeerde op de boot van een vriend om aan de media te ontsnappen, ging daarna een amateurploegje trainen. In het boek geeft hij eindelijk zijn versie van het kleedkamerincident met aanvaller Nicolas Anelka, waarmee de ruzie in het Franse kamp ontvlamde. Domenech vertelt dat hij de spits vroeg dieper te spelen. Die was daar niet van gediend.

Anelka:'Daar heb je het, het ligt altijd aan mij.'

Domenech:'Ja, altijd jij. Jij bent het steeds die afhaakt en geen diepte zoekt.'

Anelka:'Wel waar, doe ik wel.'

Domenech:'Nee.'

Anelka:'Jawel, ik heb het geprobeerd.'

Domenech:'Nee, zeg dat niet. We zitten met tien man op de bank en zien dat je dat niet hebt gedaan.'

Anelka, tegen Ribéry:'Hij zit me te fokken. Waarom is dat? Altijd ik!'

Aanvoerder Patrice Evra: 'Kalm aan mannen. We hebben nog een helft te spelen. Alles komt goed.'

Anelka: 'Klootzak. Zoek het zelf maar uit met je kloteploeg. Ik kap ermee...'

De rest van de zin is me in het lawaai ontgaan, schrijft Domenech, die nog het meest ontdaan is doordat Anelka hem met 'jij' aanspreekt. 'Daarmee doorbreekt hij een grens, die van de functie, de leeftijd, de hiërarchie.'

De volgende ochtend zouden de spelers weigeren de bus uit te komen om aan de training te beginnen. Uiteindelijk was het Domenech die de door hun advocaten opgestelde brief voorlas, waarin ze hun werkweigering toelichtten. 'Dat had ik niet moeten doen, schrijft hij. Maar omdat niemand de moed had, heb ik hem voorgelezen, die ellendige tekst.'

Het is een van de zeldzame keren dat de ex-bondscoach een begin van falen bij zichzelf erkent. Verder is alles wat misging de schuld van de spelers. Ze zijn lui (Thierry Henry liep zich nog geen minuut warm voor de wedstrijd tegen Uruguay), arrogant (Vincent Malouda kan het niet verdragen dat hij geen aanvalsleider is) en zelfzuchtig (Samir Nasri staat symbool voor al die spelers die niets aan het collectief bijdragen). Ook bondsvoorzitter Jean-Pierre Escalettes wordt bedankt voor zijn inzet: 'De president steunde me zoals het touw een gehangene.'

Hoe is het mogelijk dat diezelfde wraakzuchtige, beroepsblinde, onbeholpen coach Frankrijk in 2006 naar de finale van het WK leidde? Hijzelf denkt het antwoord te geven als hij Gourcuff voorspiegelt hoe Zinedine Zidane en Michel Platini te werk gingen. 'Die beledigden de andere spelers en joegen hen angst aan. Jij zoekt zonder een woord te zeggen je plek op. Het verschil is: zij waren de baas!

'In 2006 had je mensen met verantwoordelijkheidsgevoel en grote spelers. De huidige groep ontbeert dat', schrijft hij. Hij zal verbaasd zijn dat het Franse team onder Deschamps met deels dezelfde spelers bezig is aan zijn beste reeks interlands in minstens zes jaar.

Wat Domenech betreft is met dit boek de kous af. 'Ik wil niet meer worden gezien als schuldig aan al het kwade van het Franse team.' Hij hoopt op een baan als trainer.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden