Column

Hoe Halina te veroveren

Hoe de mens Halina een appeltje eet en hoe je daarop verliefd kunt worden

Halina Reijn. Beeld ANP

Vanochtend werd ik door een vriend uit bed gebeld. Hij wilde weten hoe die Halina Reijn nu eigenlijk in het echt is. 'Ze heeft heel veel haar', zei ik. 'En ze heeft lippen.' Ja, dat wist hij ook wel, maar hoe was Halina nu echt? 'Ze is actrice', zei ik. 'Op het toneel. Maar als ze een appeltje eet, backstage bij DWDD, dan is het net Lidewij uit klas 4B.'

'Vertel eens over dat appeltje', zei mijn vriend. 'Nou', begon ik, 'als je andere mensen van Toneelgroep Amsterdam een appeltje ziet schillen, dan weet je meteen: die schilt een appel zoals ze het op de toneelschool hebben geleerd. Naturel. Dus niet doen alsof je je moeder schilt. Niet huilen tijdens het schillen. Houd de appel niet vast alsof het je eigen lever is. Het is maar een appel. Laat het publiek in de zaal geloven dat jij thuis precies zo een appeltje zou schillen. En dat ziet er dan uit alsof ze zes jaar hebben gestudeerd op het schillen van appel. Snap je?'

Dat begreep hij. 'Maar nu komt het', zei ik. 'Halina Reijn schilt backstage bij DWDD een appel en dan denk je dus niet: dat is een scène uit De Meeuw van Tsjechov. Nee, je ziet De Mens Halina. Ze laat mij altijd het klokhuis zien als ze lekker heeft zitten knabbelen. Daar zit niks toneelmatigs bij.'

Mijn vriend begreep het niet helemaal. 'Luister', zei ik, 'ander voorbeeld: ik heb Pierre Bokma een keer vlak naast me een gebakken schol zien eten. Dat was alsof ik naar een toneelbewerking van Oorlog en Vrede zat te kijken. Aan het staartje voelen en dan teksten prevelen. Zijn platte hand op het hartje van de vis en dan zijn hoofd in de nek. Ik heb Pierre Bokma zien huilen om een graatje. Dat kan hij. Hij denkt aan zijn overleden opa en dan pang, de tranen. Hij eet professioneel een scholletje. Halina doet dat niet. Of ze kan het niet. Er zit te veel mens in die vrouw. Maar waarom vraag je me dit?'

'Ze zoekt een man', zei mijn vriend. 'En ik ben een man, toch? Dus ik dacht, niet geschoten altijd mis, jij kent haar een beetje, dus wat vindt ze nou echt leuk? Ik zit te denken aan een weekendje Florence. Als verrassing.'

'Niet doen', zei ik. 'Te romantisch. De volgende dingen moet je allemaal niet doen met Halina. Geen foto gaan schieten op de kermis. Niet op een veerboot gaan staan en dan zeggen: de overkant lijkt zo ver weg, maar met jou duurt het eeuwen. Geen strandwandelingen. Ook niks met duiven.'

'Oké, genoteerd. Maar wat dan?' 'Heb je allebei je ouders nog?', vroeg ik. Ja, die had hij nog. 'Ga met Halina naar je ouders en stel haar voor als je nieuwe verkering. Dat wil ze. Ze wil dat jij in een klein huiskamertje met je vader over voetbal gaat zitten praten en dan loopt zij naar de keuken, waar je moeder gevulde eieren staat te maken, want er is visite. En let op, dan gaat Halina vragen aan je moeder of ze mag helpen.'

'En dan?', vroeg mijn vriend. 'Dan loop jij naar de keuken, je ziet haar dolgelukkig met je moeder over helemaal niets praten en dan word je verliefd. Succes.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden