Hoe geloofwaardig is de imposante erelijst van Contador?

Alberto Contador won de drie grote wielerronden tweemaal of vaker. Dat lukte verder alleen Bernard Hinault. Maar hoe geloofwaardig zijn de ongelooflijke prestaties van de 34-jarige Spanjaard? Hij zwaait zondag af: tijd voor de eindbalans.

Alberto Contador in het rood in 2014. Beeld Klaas Jan van der Weij

'Gracias todos', vermeldt het opschrijfboekje. Het is een notitie van vorige week donderdag, ergens tussen vijf uur en half zes opgetekend. Op de televisie ontvouwde de Ronde van Spanje zich in volmaakte stilte. De Belgische commentatoren Wuyts en De Cauwer wiegden elkaar in slaap. Veel viel er immers niet te verwachten van de twaalfde etappe.

In afwachting van wat verderop in de koers nog volgde, zouden de klassementsleiders hun kruit droog houden. Maar op een kilometer of dertig voor het einde besloot een van hen dat niet te doen. Die ene was Alberto Contador.

Het offensief beloofde weinig goeds. Ver kon zijn ontsnapping niet reiken en bonificatieseconden lagen al buiten bereik. Tot overmaat van ramp werd achter zijn rug een nieuw front geopend. Klassementsleider Froome kwam ten val, voor de concurrentie reden om extra gas te geven. Ternauwernood redde Contador het tot aan Antequera. Meer dan de eer was het niet, maar die zal hem inmiddels ook wat waard zijn.

Bij zijn doorkomst op de laatste klim ging een spandoek de hoogte in. Daarop stond: ¡Gracias por todos, Contador! Dat werd dus die aantekening in het schrijfblok. Nog altijd tussen aanhalingstekens, want zo'n spandoek is ook maar een mening. Bedankt? Voor alles? Contador?

Clenbuterol

Dit weekeinde maakt Alberto Contador na veertien jaar fietsen een einde aan een roemruchte loopbaan waarmee je alle kanten op kunt. In eigen land ligt de nadruk op de eerste lettergreep van dat bijvoeglijk naamwoord: roem. Spaanse kranten luiden Contador uit als de grootste sportman die het eigen land in de 21ste eeuw heeft voortgebracht. Het buitenland herinnert zich vooral de keerzijde van die medaille.

6 augustus 2012: de start van de Eneco Tour stond die dag in het brandpunt van de belangstelling. Alberto Contador zou in Waalwijk zijn comeback maken. Twee jaar eerder was een mespuntje clenbuterol in zijn bloed aangetroffen. Na een slepend proces leidde dat mespuntje tot een schorsing die een dag eerder was geëindigd.

De Eneco Tour bood Contador een laatste kans om zich nog enigszins op te warmen voor de Vuelta, zijn favoriete werkterrein. Contador was die maandag in Waalwijk zijn nukkige zelf. Zwijgzaam liet hij alle aandacht over zich heen komen. Het startschot moet in meerdere opzichten een verlossing zijn geweest.

Een week na afloop van de Eneco Tour begon de Ronde van Spanje al. Vanwege die geringe voorbereiding hield niemand echt rekening met hem. Vier ritten voor het einde leek het pleit dan ook beslecht. Bergop had landgenoot Joaquim Rodríguez zich telkens de meerdere getoond. De overige concurrenten schikten zich in hun lot, maar Alberto Contador niet.

De zeventiende rit kende geen noemenswaardige obstakels, maar toch ging het vanaf de start met volle kracht vooruit. Na een uur koersen vormde zich een kopgroep met daarin drie ploeggenoten. Zij moesten Contadors weg naar de top van het klassement plaveien.

0,00000000005 gram per milliliter. 'Cero, cero, cero, cero...' Beeld reuters

Die weg begon 50 kilometer voor de eindstreep. Contador demarreerde op de Collado La Hoz, de voorlaatste klim. 'Een kamikazeactie', zei hij er zelf naderhand over. De lastige afdaling zou een onverwachte mogelijkheid bieden zijn voorsprong uit te breiden. Dat deed ze ook, waarna de vooruitgeschoven pionnen hem naar een riante voorsprong op Rodríguez leidden, ruim voldoende voor winst in de 67ste Vuelta.

Dat was een uitzonderlijk staaltje van durf, tactiek en talent. Nu is de vraag is of dat staaltje destijds wel op waarde is geschat. Lees de zin die deze verslaggever in elkaar schroefde: 'Zou Alberto Contador, met alle vormen van voorbehoud, eindelijk zijn plaats hebben bemachtigd op het erepodium van de eeuwigheid?'

Fuentes

Nog geen half jaar na Alberto Contadors wonderbaarlijke wederopstanding in die Vuelta viel Lance Armstrong voorgoed door de mand. Op 17 januari 2013 gebruikte de zevenvoudig Tourwinnaar een tv-camera als openbare biechtstoel. Inderdaad, hij had op systematische schaal gebruikgemaakt van stimulerende middelen.

Achteraf gezien kan zijn bekentenis een waterscheiding worden genoemd. Nieuws over doping beperkt zich sindsdien, net als voor de grote kladderadatsch, weer tot incidentele berichten. Nooit meer een grote naam onder de betrapten.

Onvervalste heroïek is ook weer toegestaan. Peter Sagan en Tom Dumoulin, opgekomen rond Armstrongs coming-out, kunnen vrijwel ongestoord gloriëren. Alleen Christopher Froome moet zich nog wel eens verantwoorden wanneer zijn Tourprestaties langs de meetlat van het mogelijke worden gelegd. Maar dat heeft vooral met het besmette blazoen van zijn ploeg te maken. Hijzelf geniet vooralsnog het voordeel van de twijfel.

In dat opzicht is Alberto Contador het vleesgeworden nadeel van de twijfel. Dat is hij trouwens altijd geweest. Elf jaar geleden, het jaar van zijn doorbraak, weigerde de Tour de France hem als deelnemer toe te laten. Onder de codenaam Operación Puerto had de Spaanse politie een netwerk van doping blootgelegd, waarin zijn ploegleider Manolo Saiz een sleutelrol had. Spin in het web was de gynaecoloog Eufemiano Fuentes. Op een lijst van zijn afnemers prijkte de afkorting AC.

Hoe de vork in de steel zat, is nooit helemaal duidelijk geworden. En die schimmigheid kleeft aan Alberto Contador. Het mespuntje clenbuterol is altijd een mespuntje gebleven. Clenbuterol wordt gebruikt om gebruik van doping te maskeren, maar tot op de dag vandaag is de aard en ernst van die stimulantia nooit vastgesteld.

Contador ontkende totdat ontken-nen geen zin meer had. Doorstond gelaten zijn schorsing, liet zich zonder protest zijn grootste overwinningen afnemen en pakte de draad weer op toen dat op 6 augustus 2012 weer was toegestaan. Nooit openheid van zaken gegeven, nooit schoon schip gemaakt. Contador liet slechts zijn benen spreken. En hoe.

Offensief

Zes wielrenners zijn er tot nu toe in geslaagd de drie grote ronden op hun naam te schrijven. Met Bernard Hinault is Alberto Contador de enige die elke ronde meer dan één keer won. Hinault was tien keer de beste. Contador komt op zijn erelijst tot een totaal van zeven: tweemaal Tour de France (2007 en 2009), tweemaal Giro (2008 en 2015), driemaal Vuelta (2008, 2012, 2014). De Tourzege van 2010 en de Girowinst van 2011 zijn hem afgenomen.

Drie jaar geleden won hij voor het laatst de Vuelta, net zo miraculeus als twee jaar eerder. Ook dit keer was de voorbereiding mimimaal geweest. In de Tour had Alberto Contador zijn scheenbeen gebroken en zijn deelname hing er tot op het laatst om. Er volgde een doldriest duel met Froome dat Contador in zijn voordeel besliste.

Opnieuw werden wenkbrauwen gefronst en voorbehouden gemaakt. Was dit niet een ongelooflijke prestatie in de letterlijke betekenis van het woord?

Nu, op de drempel van zijn afscheid, moet de slotsom zijn dat Alberto Contador niet anders kan. De tweede helft van zijn loopbaan is een aanhoudend offensief geweest. Hij viel aan waar mogelijk, eigenlijk ook waar onmogelijk, en deed dat met een hartstocht die achterdocht deed smelten.

Die achterdocht wordt ook deels weggenomen nu de leeftijd hem merkbaar parten speelt. Dat maakt zijn prestaties alweer een stuk geloofwaardiger. Hij blijft het in elk geval proberen. Dat is misschien wel het allermooiste.

¡Dank daarvoor, Contador!

Lees meer over Contador en de Vuelta

Op schoot bij Sunweb-ploegleider Arthur van Dongen ligt vandaag een keurig uitgetikt verslag van de Angliru, de bepalende slotklim van vandaag. Sunweb-renner Tom Veelers is begin augustus, na deelname aan de Clásica San Sebastián, naar de Angliru afgereisd om te verkennen. Houdt Wilco Kelderman stand op de afgrijslijke Angliru? (+)

Vol aanvalslust en vechtend tot de allerlaatste meters. Alberto Contador neemt passend afscheid. Want zelfs El Pistolero heeft een keer rust nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden