Hoe een schuchter jochie zijn eerste WK en de Gouden Schoen won

'Iemand voor jou aan de lijn', zei de Italiaanse journalist van La Gazzetta dello Sport, Stéfano Boldrini. Hij gaf de telefoon door aan een wantrouwig kijkende Lionel Messi. 'Hoi Leo, ik ben het, Diego ... Diego Maradona. Ik wilde je zeggen dat ik je volg en dat ik je een ster vind en ik hoop dat je het WK wint.'


Messi was verstijfd van schrik. Hij trilde op zijn benen en dat was hem toch zelden overkomen. Hij was toch gehard, want al vanaf zijn dertiende moest hij het zonder zijn moeder en zus zien te rooien. Ze konden niet aarden en keerden terug naar Rosario, zijn vader en broer bleven. Toch was hij nu aangedaan.


Maradona is een symbool in Argentinië en dat hij op deze leeftijd een telefoontje van hem kreeg deed hem echt wat. Het was een dierbare herinnering van Messi aan dat WK onder 20 in 2005. Dat WK heeft voor een groot deel zijn leven bepaald, want hij kwam er als vrijwel onbekende speler en verliet het toernooi met de eerste zoete smaak van een wereldtitel, internationale erkenning en het gevoel dicht bij zijn landgenoten te zijn.


Messi had het niet makkelijk. Hij kwam bij de selectie door een reeks toevalligheden. Schuchter sloot hij zich aan bij de WK-ploeg in 2005. De bondscoach, Francisco 'Pancho' Ferraro, besloot hem niet op te stellen in de eerste wedstrijd tegen de Verenigde Staten en Argentinië verloor.


Messi zat somber in het hotel, zijn hoofd diep tussen de schouders. Hij had het zich anders voorgesteld en kon dit niet verdragen. Hij wist niet dat Ferraro inmiddels een telefoontje had gekregen van de voorzitter van de nationale voetbalbond, de machtige Julio Grondona. Die had Ferraro vinnig laten weten: 'Of Messi speelt, of jij komt nu terug naar Argentinië.'


Messi speelde de tweede wedstrijd en alles veranderde. Argentinië won de twee resterende groepswedstrijden, maar makkelijk ging het niet. In een van die wedstrijden viel een jonge Sergio Agüero in, waarna Ferraro nog een wissel moest doorvoeren. Om de voorsprong vast te houden wisselde hij een aanvaller voor een middenvelder. Hij koos ervoor Messi te wisselen, die woedend reageerde op weg naar de kleedkamer.


Daarmee was de kous niet af. Ferraro kreeg later de beelden te zien van Messi's afkeurende gebaren. De verhouding was slecht, maar na een tijdje wilde de jongen een gesprek met Ferraro. 'Pancho, ik wil me verontschuldigen want ik zat fout. Ik had geen gebaar moeten maken, maar ik wil gewoon spelen, snap je?'


Ferraro haalde diep adem en probeerde het hem uit te leggen: 'Leo, ik snap het, maar je moet begrijpen: we stonden voor, ik moest verdedigend wisselen en de andere aanvaller, Agüero, stond er net in. Alleen jij was over, wie moest ik er anders uit halen?'


Messi was bepalend in de halve finale tegen Brazilië, waarna de finale volgde tegen Nigeria. Daarin stond hij tegenover John Obi Mikel, zijn rivaal in de strijd om de Gouden Bal.


De Argentijn schoot twee strafschoppen raak alsof hij in de tuin van zijn huis stond te oefenen en alles rolde de Argentijnse kant op: de wereldbeker, de Gouden Bal en zelfs de Gouden Schoen, voor de topscorer.


Hij trok alles naar zich toe, terwijl op de persconferentie later zijn bondscoach Ferraro zei dat als hij een speler moest noemen die hem was opgevallen, dat zonder twijfel Pablo Zabaleta was, de aanvoerder.


Voor Ferraro was Zabaleta echt een voorbeeld. Voor de finale tegen Nigeria liet hij zijn spelers een video zien. Niet met een hoogstandje van een geniale Messi, maar een beeld van de middenvelder van Espanyol die onvervaard naar een bal duikt. 'Als iedereen zich inzet zoals Pablo, dan worden we kampioen', sprak Ferraro vol trots.


Tussen Messi en Zabaleta waren geen problemen, integendeel. Ze deelden veel in Barcelona, de een bij Barça, de ander bij Espanyol. Ze gingen geregeld samen uit en de huidige vleugelverdediger van Manchester City en Argentinië moest hem eens thuis brengen na een rijke maaltijd met het beste Argentijnse vlees, want hij was al in slaap gevallen.


Messi had nog wat achtergehouden. Net voor de finale had Barcelona besloten zijn contract te verbeteren, maar dan wel met een vaste transfersom van 150 miljoen euro. Ferraro hoorde dit pas negen jaar later uit de mond van ondergetekende. Zo zwijgzaam was de speler.


Natuurlijk weet Messi dat Nederland het land is van een andere Argentijnse beroemdheid, koningin Máxima. En dat bij de tegenstander Arjen Robben speelt, die wel wat overeenkomsten heeft met hem, zoals zijn poot stijf houden en zelfs zich verzetten tegen Josep Guardiola.


Messi had bij Barcelona geen goede start met de huidige trainer van Bayern München. Toen hij in 2008 begon, wilde hij naar de Olympische Spelen in Peking, maar de club liet hem niet gaan. Met tegenzin liep Messi rond op de trainingen, tot Guardiola besefte dat hij Messi naar Peking moest laten gaan, zodat het genie zich goed zou voelen.


Ook Robben heeft zo zijn verstoringen gehad met Guardiola. Misschien, op een verloren moment in de wedstrijd in San Pablo, vraagt Messi aan Robben of alles goed gaat met Pep, en laat hem groeten overbrengen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden