Hoe een grap voor een jarige vriend kon uitgroeien tot befaamde Haagse stadsode

In de Grovestinsstraat in de Haagse wijk Moerwijk herbeleeft zanger en liedschrijver Harrie Jekkers (65) zijn jeugd, eind jaren vijftig, begin jaren zestig.

Harrie Jekkers in 1983 met op de achtergrond Niek Nieuwenhuijs, Chris Prins en Leon Smit van Klein Orkest. Beeld Jan Lankveld

'Waar die blauwe broek hangt, dat was ons balkon.' Hij vertelt over de partijtjes voetbal in de binnentuin van de flats, na het eten. Geleund over de balkons keken de ouders naar hun kinderen. Immers, 'er was geen televisie of niks'. Als werd gescoord, klonk applaus in de binnentuin. 'Prachtig.'

Aan de andere kant van de flats, op een hoek van de straat, werden elk jaar op 31 december kerstbomen verbrand. 'Dat mocht toen nog.'

De volgende dag kreeg de ene na de andere auto op de zwart geblakerde plek een lekke band, door de spijkers in de kruizen van de kerstbomen die op straat waren overgebleven. 'Dat vonden wij altijd leuk.'

Ik zou best nog wel een keertje, net als vroeger

In Moerwijk willen wonen

Na 't eten een partijtje voetbal in de tuin

De ouders langs de lijn

En in december met de hele buurt op jacht

Om kerstbomen te rausen

Op oudejaarsavond fikkie stoken

Vooral die autobanden rookten fijn

O, O Den Haag (1981), eerste couplet.

O, O, Den Haag

Voor de documentaire Ach, wat lèg ik toch te dromen - het verhaal van O, O, Den Haag, vanaf zondag te zien bij TV West, bleef Bart Grimbergen (58) dicht bij huis. Grimbergen groeide ook op in Den Haag en was destijds bevriend met Jekkers. Na een jarenlang dienstverband bij KRO-NCRV (hij maakte onder meer Man bijt hond) werd hij in 2015 zelfstandig tv-producent. Voor Ach, wat lèg ik toch te dromen werkte hij samen met Roel Wijngaards de Mey, cameraman en editor.

O, O, Den Haag, het Haagse volkslied met landelijke vermaardheid, begon als een grap. Jekkers schreef het lied in 1981 voor de oudere broer van Bart Grimbergen, Cees, ter gelegenheid van diens 30ste verjaardag. 'Ik wilde laten horen hoe we ons vroeger voelden.' Ze woonden in Utrecht in hetzelfde huis. In feestzaal De Catacomben in Utrecht bezong Jekkers hun jeugd in Den Haag voor de eerste keer en betoonde hij eer aan de 'mooie stad achter de duinen.'

Dit is een hit, was de eerste gedachte van Bart Grimbergen.

O, o, Den Haag

Ik zou best nog wel een keertje met die ouwe naar ADO willen kijken
In het Zuiderpark, de lange zij, een warme worst, supporters om je heen
Lekker kankeren op Theo van der Burgh en die lange Van Vianen
Want bij elke lage bal dan dook die eikel er steevast overheen
Oh, oh, Den Haag, mooie stad achter de duinen
De Schilderswijk, Lange Poten en het Plein

'Dat heb ik ook meteen tegen Harrie gezegd. Het sloeg enorm aan. Alle Haagse vrienden zongen het meteen mee, terwijl we helemaal niet van die meezingers waren.'

Jekkers wilde het bij de ene keer laten. Met het Klein Orkest stond hij begin jaren tachtig op het punt van doorbreken. O, O, Den Haag paste niet in het repertoire van een band die zich wilde onderscheiden met liedjes die tot nadenken stemmen.

Het lied werd wel opgenomen, met Jekkers als zanger. Dankzij Haagse piratenstations werd het bekend in de stad. De producent van Klein Orkest drong erop aan dat O, O, Den Haag op de volgende elpee zou komen. De band weigerde. Jekkers vreesde 'een André Hazesachtig imago'. Hij spiegelde zich eerder aan Doe Maar en Raymond van het Groenewoud. 'Ik wilde niet bekend worden als die zanger van O, O, Den Haag.'

Harry Klorkestein

Het leidde tot de landelijke doorbraak van een van de meest curieuze figuren in de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek: Harry Klorkestein. Hij heette in werkelijkheid Henny de Jong en was roadie en technicus van het Klein Orkest. Zingen kon hij nauwelijks. Beroemd werd hij desondanks.

Playbackend nam hij de optredens voor zijn rekening in tv-programma's als Op volle toeren en Nederland Muziekland. Zijn naam stond ook op de hoes van de single. Klorkestein is een anagram van Klein Orkest. In Ach, wat lèg ik toch te dromen komt bassist Chris Prins er scrabbelend achter dat ze hem ook Nelis Kroket hadden kunnen noemen.

Ook tijdens concerten van het Klein Orkest verscheen Klorkestein/De Jong op het podium, voor dat ene lied. In de documentaire vertelt hij dat zijn ouders voor het eerst trots op hem waren. Grimbergen: 'Er kleeft iets tragisch aan, maar hij deed het graag en hij is er niet slechter van geworden.'

Naarmate de jaren vorderden, won O, O, Den Haag aan kracht. Een pastiche, een verjaardagscadeau voor een vriend, ontwikkelde zich tot een nostalgische stadsode, die werd geadopteerd door alle lagen van de bevolking, jong (supporters van ADO Den Haag) en oud, arm en rijk.

Zanger Chris Martin van Coldplay zong in 2012 op het Malieveld een verkorte versie, in het Nederlands. Op de begrafenis in 2014 van Harry Rueb, de tekenaar van Haagse Harry, werd het lied door honderden mensen meegezongen. 'Dat was de keer dat ik voor het eerst echt geraakt werd door het lied', zegt Grimbergen.

Tot zijn verbazing bleek tijdens het maken van de documentaire bijna iedereen op straat bereid het lied te zingen, zonder enige schroom. 'Het leeft veel meer dan ik dacht. O, O, Den Haag heeft een eenheid gecreëerd. Het lied verbindt. En het is natuurlijk makkelijk mee te zingen.'

Nog een mogelijke verklaring voor het succes van O, O, Den Haag: 'Misschien zijn Hagenaars en Hagenezen wel chauvinistischer dan bewoners van andere grote steden.' Harrie Jekkers is inmiddels trots op het lied. Soms zingt hij het zelf weer, tijdens optredens. 'Ik voel het verlangen naar hoe het was, vroeger in Den Haag.'

Ach, wat lèg ik toch te dromen - het verhaal van O, O, Den Haag van Bart Grimbergen en Roel Wijngaards de Mey, zondag 2/7 bij TV West, vanaf 13.00 uur. Een uitgebreide versie van de documentaire verschijnt op dvd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden