Hoe een digibeet uitgroeide tot een van de grootste online drugsverkopers

Dat de 57-jarige Jan P. uit IJmuiden via internet drugs ging verkopen, lag niet echt voor de hand. Een liefhebber van verdovende middelen was hij niet, hij had zelf nog nooit iets gebruikt. Geld had P. ook niet nodig. Van internet had hij helemaal geen verstand. En met justitie was hij nog nooit in aanraking geweest.

Xtc-pillen. Beeld anp

Maar toen hij een paar jaar geleden voor zijn zieke vrouw moest zorgen en daardoor veel thuis was, begon P. met z'n handeltje. Hij las wat over het darkweb en zijn interesse was gewekt. Toen ging-ie een beetje 'googelen'. Over encryptie en over het Tor-netwerk, dat alleen via speciale internet browsers toegankelijk is. Dat deed P. wel vaker als hij iets boeiend vond. Dan dook hij helemaal in een onderwerp, tot hij er alles van af wist. Zo heeft hij ook eens voor een kennis een heel plan geschreven over een visserijproject op de Zuidpool, al lag dat als telg uit een bekend vissersgeslacht wat meer voor de hand.

P. zette in 2012 een account op bij TorMail. Ook meldde hij zich aan bij internetmarktplaats Silk Road en hop, daar ging-ie. Eerst een paar pillen. Toen eens tien. Gewoon in een envelop, postzegel er op en weg ermee. Voor hij het wist liep het handeltje als een tierelier. De pillen kocht P. via via. Hij had een poosje in de haven gewerkt en zo wist hij nog wel wat contacten. En in twee jaar tijd groeide P. met zijn webwinkel HollandOnline uit tot een van de grootste Nederlandse drugsverkopers op de onderwereld van internet.

Deze week staat P. met twee medeverdachten, de 27-jarige Bram de V. en de 26-jarige Thomas P., voor de rechter. Deze twee vrienden leverden volgens justitie de drugs aan P.. Ook zouden ze zelf onder de namen AmsterdamUnited, AlbertHeijn en TheHeineken via internet in drugs hebben gehandeld.

Een screenshot van de online marktplaats Silk Road.

De zaak tegen de mannen biedt een blik op een wereld die veelal verborgen blijft. Waar kopers en verkopers met elkaar communiceren via versleutelde mails en afrekenen met de digitale munt bitcoins; alles om zo weinig mogelijk sporen achter te laten. Soms gaat er iets mis en kunnen opsporingsdiensten toch de inhoud van e-mailberichten achterhalen. Bijvoorbeeld toen de Amerikaanse FBI in 2013 de server van een hostingbedrijf in Frankrijk in beslag nam en zo de gehele database van TorMail in handen kreeg.

Maar de handel via het afgeschermde darkweb heeft ook een ander zwak punt; dat is het moment dat de reële en virtuele wereld elkaar raken. Bijvoorbeeld bij het fysiek leveren van drugs, of bij het omzetten van virtueel geld in cash.

Daar ging het ook voor deze verdachten mis. Een stom toeval zorgt ervoor dat P. met een lading drugs in zijn kofferbak gepakt wordt. Op 16 december 2014 ziet een agent op de parkeerplaats van IKEA in Amsterdam twee auto's slordig geparkeerd. Hij ziet twee mannen, waarna er een paar plastic tassen vanuit een BMW in een Mercedes verdwijnen. Als de auto's wegrijden, rijdt de agent achter de Mercedes aan, die hij iets verderop tegenhoudt. In de kofferbak ligt onder meer xtc, amfetamine en zegels lsd.

P. bekent al snel dat hij in drugs handelt. 'Uit pure nieuwsgierigheid', gaf hij het deze week ook meteen toe aan de rechters. Droogjes gaf P. - een kleine onopvallende man in een paarse broek, met grijze coltrui, een brilletje en sluik haar - uitleg over zijn handel. Hoe hij de drugs bewaarde in zijn studeerkamer. 'De veiligste plek, niemand wist ervan.' Dat hij vanuit zijn kamertje in IJmuiden zijn waar de hele wereld over stuurde, maar geen idee had aan wie. 'Dat is nou eenmaal het darkweb, dat je elkaar niet kent.'

Hij kreeg betaald in bitcoins. En één keer in de zoveel tijd wisselde hij die in Duitsland om in cash geld. Wat-ie vervolgens met die stapels geld moest, wist P. eigenlijk niet. 'Daar ging het me niet om.' Hij stopte het in een plastic tas van de Deka-markt, die in de hoek van zijn kamer lag, tot er zo'n 400.000 euro in zat. 'Ik kocht er nieuwe drugs mee en enveloppen en postzegels. Meer niet.' Nee, het ging P. om de waardering die hij op het darkweb kreeg. Dat vond hij mooi. 'Zoals elk startend bedrijfje, wil je goeie recensies. Je klanten tevreden houden.' Dat lukte P. uitstekend. Uiteindelijk deed hij meer dan 5.000 transacties.

De goeie waarderingen zijn nog steeds terug te vinden op diverse internetfora. P. wordt geprezen voor de snelheid waarmee hij de drugs verstuurde. En dan waren het vaak ook geestverruimende middelen van uitstekende kwaliteit, aldus enthousiaste gebruikers.

Die kocht P. van zijn medeverdachten Bram de V. en Thomas P., aldus justitie. Terwijl de 57-jarige P. al snel zijn hele handel bekende, bleven de twee vrienden vaag over hun rol. Ze wisten wel wie er achter bijvoorbeeld de internetdrugshandelaar AmsterdamUnited zat, maar wilden er 'uit angst' niets over zeggen. Waar ze wel uitvoerig over wilden en konden vertellen, was de handel in bitcoins. Daar waren ze naar eigen zeggen al vroeg mee begonnen, toen het grote publiek er nog niets van wist. Dat verklaarde volgens hen waarom justitie zoveel bitcoins bij ze had aangetroffen.

Justitie noemde de verklaringen van de twee 'volstrekt ongeloofwaardig'. Volgens justitie zijn de bitcoins verdiend met de handel in drugs. Tegen de 57-jarige Jan P. eiste de officieren justitie een gevangenisstraf van 6 jaar. De twee vrienden Bram de V. en Thomas P. moeten als het aan justitie ligt 8 jaar de cel in. Tegen de vriendin van De V. werd een werkstraf van 240 uur geëist wegens witwassen. Later deze week komen de advocaten van de verdachten aan het woord.


Marktplaats van de drugs
In 2015 werden de mannen achter de website Silk Road opgepakt. De Volkskrant onderzocht de opkomst en ondergang van de digitale drugsmarktplaats. Hoe ging de 'ebay voor drugs' te werk?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden