Hoe de stilte gaat verdwijnen uit Bergen

Bergen stond voor armoede en verval. Maar de Waalse stad ondergaat een metamorfose. Met dank aan premier Elio di Rupo, tevens burgemeester en wethouder.

Het is stil in Bergen. De smalle kasseistraten, die omhoog kronkelen tussen 17de-eeuwse burgerhuizen, zijn verlaten. De zon hangt laag en hult de gigantische Sint-Waldetrudekerk, halverwege de berg waarnaar deze stad is genoemd, in een warm licht. Vanuit het Belfort doorbreekt een carillon de gewijde stilte.


Dit lijkt Brugge wel. Toegegeven: Brugge in het klein. Maar met zijn imponerende kerken, zijn gotische stadhuis vol architecturale tierelantijnen en zijn kinderkopweggetjes met eeuwenoude bakstenen herenhuizen ademt deze onbekende stad in het diepe Wallonië precies dezelfde Middeleeuwse sfeer als de wereldberoemde toeristentrekker van Vlaanderen.


Misschien is het zelfs nog bekoorlijker dan Brugge. Want hoe vaak is het in Brugge nog stil?


Bergen - Mons in de moerstaal -wordt inderdaad vaak met Brugge vergeleken. Maar dan wel met 'Bruges la Morte', het doodse en arme Brugge van voor 1950, van voor de toeristische heropleving.


Want ondanks zijn rijke verleden en prachtige gebouwen roept Bergen vooral associaties op met steenkoolmijnen, armoede en verval. Dit is het hart van de Borinage, de mijnstreek die in de 19de eeuw economisch triomfeerde maar in de 20ste eeuw ten onder ging. De werkloosheid in Henegouwen, de provincie waarvan Mons de hoofdstad is, is met 18 procent nog steeds het hoogst van heel Wallonië.


Toch is Bergen goed op weg om de negatieve associaties van zich af te schudden. Mons is niet langer Bruges la Morte, maar Bruges la Vivante. Meer nog, de Waalse stad ontpopt zich als een klein Brugge met hoogtechnologische en ultramoderne toevoegingen. Brugge 2.0.


De afgelopen jaren vestigden technologiebedrijven als Google en Microsoft zich in de buitenrand van Bergen, die zich positioneert als een Waalse Silicon Valley. In het centrum van Bergen verscheen een minimalistisch Museum voor Schone Kunsten, het BAM, en een volledig uit glas opgetrokken theater, Le Manège.


Daarmee is de transformatie van Bergen nog lang niet ten einde. De komende jaren krijgt de stad nog een treinstation van de Spaanse sterarchitect Santiago Calatrava erbij, een centrum voor hedendaagse muziek, een congrescentrum van de gevierde architect Daniel Libeskind en nog een aantal nieuwe musea. Bergen wordt steeds meer het culturele hart van Wallonië.


Die metamorfose heeft de stad vooral te danken aan Elio Di Rupo, die naast kersvers premier van België al tien jaar de burgemeester én wethouder van cultuur van Bergen is. In 2004 lanceerde hij het idee van Mons als Europese culturele hoofdstad in 2015, een ambitieus vergezicht om zijn stad uit het slop te trekken.


Lees verder op pagina 2.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden