Hoe de Sardijnse droom van het roze in Spanje kapotviel

Correspondent Italië Jarl van der Ploeg en wielerverslaggever Just Fontein reizen langs het parcours van de honderdste Giro d'Italia op zoek naar de mooiste verhalen. Etappe 1: op het Sardinië van Fabio Aru en hoe de roze droom van het eiland in duigen viel.

Fabio Aru in de kleuren van zijn team Astana.Beeld anp

Een paar uur voordat titelfavoriet Fabio Aru (26) tijdens een trainingsrondje zo hard op zijn knie valt dat hij de belangrijkste wedstrijd uit zijn leven moet afzeggen, fantaseert hij hardop over hoe geweldig La Grande Partenza zal zijn. 'Vooral de ploegenpresentatie voor de start, daar kijk ik naar uit. Dat is bij iedere grote ronde een mooi moment, maar ditmaal is het op Sardinië... mijn Sardinië.'

De stem van het grootste wielertalent van Italië klinkt krakerig. Hij belt vanuit de Sierra Nevada, het gebergte waar hij in 2015 de Ronde van Spanje won en waar hij zich als kopman van Astana heeft voorbereid op de koers waarover hij al een leven lang droomt: de Ronde van Italië.

Specifieker: de Ronde van een Italië inclusief Sardinië.

Vandaag start de honderdste editie van de Giro d'Italia op het mooiste eiland van de Middellandse Zee. Een eiland met een kustlijn van 1.340 kilometer die volgens de Engelse reisschrijver D.H. Lawrence (1885-1930) zo betoverend puur is, dat het lijkt alsof het 'buiten de tijd en de geschiedenis is gehouden'.

Beeld VK

Roze ducttape

Het is ook een eiland dat vakkundig buiten de Italiaanse wielergeschiedenis is gehouden. Vandaag is pas de derde keer dat de Ronde Sardinië aandoet. Dat betekent dat de regio in de 97 eerdere edities genegeerd is. Aru: 'Natuurlijk, de Giro duurt drie weken. Maar die eerste drie dagen op Sardinië... Tja, hoe leg je dat uit? Wij Sardijnen zijn nu eenmaal erg gehecht aan ons eiland.'

Precies daarom moet de jubileumeditie van de ronde van heel Italië worden, aldus rondeleider Mauro Vegni. 'We omarmen het land.' Eigenlijk net zoals dat in de eerste editie het geval was, toen Italië een jonge natie was van kunstmatig bij elkaar geraapte rijkjes waarin iedereen een andere taal sprak.

De fietsronde was een van de eerste gebeurtenissen die de verschillen oversteeg en juist de overeenkomsten benadrukte: de liefde voor het wielrennen.

De Giro als roze ducttape rondom het bij elkaar geraapte Italië.

Honderdste Giro d'Italia 

De honderdste Giro d’Italia moet de Ronde van heel Italië worden. Wij reisden langs het parcours en verzamelden de mooiste verhalen. Over wielrennen natuurlijk, én over Italië en de Italianen.

Fabio Aru, de enige Sardijnse wielerprofessional, kon daarom niet wachten, zegt hij via de telefoon. Vandaag kon hij eindelijk die fietsliefde delen met zijn andere liefde: het eiland. Maar tijdens een trainingsrondje in de Sierra Nevada sloeg het noodlot toe in de vorm van een val op zijn linkerknie.

'Iedereen verliest als Fabio Aru niet start op Sardinië', schreef titelverdediger Vincenzo Nibali een paar dagen na de val in een brief aan zijn ex-ploeggenoot. 'Jij en ik zijn twee referentiepunten wat klassementsrenners in Italië betreft. Zonder jou verliezen we allemaal. We zijn allebei eilandbewoners waardoor het voor ons helemaal bijzonder is. Zo vaak bezoekt de Giro onze gebieden niet. Fabio, geef de hoop niet op. Nog niet.'

Daags daarna schreef Aru een lang antwoord aan de Siciliaan. 'Vincenzo, ik heb je brief gelezen en herlezen. Hoe mooi was het geweest als ik je had geantwoord met: ja, ook ik start de honderdste Giro. Maar helaas: mijn droom is geëindigd bij die verdomde val.'

Weg droom van Sardinië, weg droom van Italië.

Fabio Aru en Vincenzo NibaliBeeld anp

Mooie Mario, dopingzondaar di Luca en de dood van God op wielen: Marco Pantani

De honderdste Giro d'Italia moet de Ronde van heel Italië worden. Wij reisden langs het parcours en verzamelden de mooiste verhalen.

U gaat in etappes door het land. Van de Etna, de meesteres van Italië, naar Messina, op visite bij de trotse ouders van Vincenzo Nibali. Even langs in de werkplaats van Danilo Di Luca en duik in het leven van Mario Cipollini. 'Mooie Mario' was snel, gladjes, overdreven charmant en ijdel vanaf zijn geëpileerde wenkbrauwen tot zijn geveilde kleine teen, maar ook smaakvol, prachtig gevormd en behept met een fantastische geschiedenis.

Maar het Italiaanse wielrennen is ook doping en de mysterieuze dood van Marco Pantani, was het zelfmoord of de maffia?

Hier vindt u alle verhalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden