Hoe de mapping van een verkeerslicht verbeterd zou kunnen worden

Hoe moeilijk kan het zijn?

Denkfouten in hedendaags ontwerp gefileerd door innovatie-expert (en cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: verkeerslicht

Fietsers stoppen bij een verkeerslicht. Foto anp

Op weg naar de school sta ik met mijn slaperige kop en mijn kinderen op de fiets bij het verkeerslicht te wachten, netjes voorgesorteerd in het fietsvak voor linksaf. Het licht gaat op groen, ik fiets weg en knijp dan toch schielijk in mijn remmen omdat de tegemoetkomende auto's ook in beweging komen. Het blijkt dat niet ons licht op groen staat, maar dat voor rechtdoor.

Het is niet de eerste keer dat me dit gebeurt en ik zie regelmatig hetzelfde bij andere fietsers. Apart, want het verkeerslicht voor naar links is netjes gemarkeerd met een pijl naar links en het verkeerslicht voor rechtdoor met een pijl rechtdoor. Of eigenlijk met een pijl naar boven, maar dat is zwaartekrachttechnisch vrij lastig, dus we weten dat daarmee rechtdoor bedoeld wordt.

Wel is er iets aan de hand met de voorsoorteervakken. Ik sta in het tweede vak van links. Het eerste vak is voor auto's die linksaf willen en rechts van me zijn twee vakken voor auto's en fietsers die rechtdoor gaan. En het verkeerslicht waarop ik mijn blik gericht had, aan de linkerkant van de weg, bedient met twee lampenclusters alle vier de vakken. Het eerste, linker lampencluster heeft pijlen naar links en geeft aan of de auto's in het eerste vak en de fietsers in het tweede vak linksaf kunnen. Het tweede lampencluster bedient alles wat rechtdoor wil.

(Tekst gaat verder onder infographic.)

Foto de Volkskrant.

Waar het dus kennelijk misgaat is dat ik het hele pijlengebeuren negeer en simpelweg het aantal lampenclusters en vakken tel. Dus als het tweede stoplicht van links op groen gaat, zal dat wel voor mij zijn, want ik sta in het tweede vak.

Dat bedieningselementen zoals lampjes en knopjes door hun volgorde en plaatsing een relatie krijgen, wordt mapping genoemd. En mapping werkt soms nog krachtiger dan teksten en iconen, zoals blijkt bij dit verkeerslicht.

De mapping van dit verkeerslicht zou verbeterd kunnen worden door elk lampencluster één voorsoorteervak te laten bedienen. Door de lampenclusters van fietsen en auto's te groeperen is het duidelijk dat deze vakken dezelfde richting op gaan. Een andere oplossing om te slaperige vaders goed te laten afslaan is wellicht het ontwikkelen van een verkeerslicht met ingebouwd espressoapparaat.

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk