Hoe de arme pup Sjonnie veranderde in de bevoorrechte Lodewijk

Het beste huisdierenverhaal

Als reclasseringswerker ontmoette ik nogal wat huisdieren in deplorabele omstandigheden. Bij het huisbezoek aan een man die net uit een tbs-kliniek was ontslagen, zat ik op een dag verkrampt op de bank vanwege twee strak naar mij starende bulterriërs. Vanonder de sofa werd ik in mijn enkel gebeten door een bange herderpup, die hij Sjonnie had genoemd.

Het beestje had zich daar al twee weken verschanst omdat beide vechtjassen hem dood wilden. Bij het afscheid kreeg ik een bananendoos mee, deksel dichtgetapet, piepende Sjonnie erin: 'Neem maar mee, er zit toch geen vechter in.' Daar zat ik dan, met een opgelucht kwispelende Sjonnie. Ik zette een advertentie voor een geschikt baasje.

Na een louche drugshandelaar te hebben afgewezen, reed een glanzende Mercedes de straat in. Een statige Engelse dame stapte uit, echtgenote van een rijke dokter in een royale villa met bos erbij. Bingo. Ze hadden al een dommige buldog, maar haar man wilde een dier dat wél commando's begreep.

Ik zette Sjonnie op de achterbank. Een paar weken later zag ik de dokter wandelen. De massieve buldog sjokte hijgend naast hem voort, Sjonnie sprong met wapperende oren om hen heen. 'Sjonnie!', riep ik. Maar de dokter riep: 'Lodewijk, kom!' Een mooier voorbeeld van opwaartse mobiliteit kwam ik in mijn carrière nooit tegen.

Trees Roose, Haren

Dit was voorlopig het laatste beste huisdierverhaal. Babette van Ogtrop uit Bussum stelt een nieuw thema voor: deel uw beste, bij voorkeur tikkeltje genante Summer of Love-anekdote. didu@volkskrant.nl

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.