Hoe biologische boer Sil zijn erf moet beschermen

Caspar loopt

Aflevering 150: biologische boer Sil moet zijn erf beschermen voor de niet-biologische buren.

Foto Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam

Het contrast kan niet groter. Met Sil Oostendorp ('boer Sil') loop ik over de tien hectaren van zijn groenteteeltbedrijfje in Dwingeloo, het is spruitjestijd, maar hij teelt het allemaal, van boerenkool tot bloemkool en broccoli. De percelen van zijn jonge bedrijfje (hij is zelf 26) liggen op een strook grond tegen het Dwingelderveld aan, aan de bosrand. Een deel heeft hij in gebruik van zijn ouders, een deel pacht hij van Natuurmonumenten.

Nee, aan die kant is er geen contrast, integendeel, zijn werkwijze past helemaal in het ideale plaatje: natuurvriendelijk boeren rondom natuurgebieden. Vruchtwisseling, afwisseling, geen bestrijdingsmiddelen. Het oogt in elk geval prettig, zelfs in deze grauwe tijd van het jaar. Tussen zijn percelen en de bosrand is het een druk verkeer van vogels; een grote groep groenlingen en vinken vliegt over, levendige boel. Het afgelopen voorjaar had hij voor het eerst veldleeuweriken op zijn land.

Het contrast dan. Dat betreft de andere kant van zijn percelen op de es: waar Oostendorp groenbemesters heeft ingezaaid is het meteen boven hem, bij de buurman, een kale boel. De grond, waar afgelopen jaar lelies stonden, is geërodeerd, de organische stof weggewaaid, 'een schaatsbaan'. Tja, wat kun je doen, als biologische boer, op weg naar biologisch-dynamisch. Zorgen voor een goede verstandhouding met de buurman, zegt hij. 'Hij doet niets illegaals, de politiek staat het toe. Ik heb met hem afgesproken dat hij niet spuit met noordenwind en daar houdt hij zich aan. Hij is zelfs bereid om een akkerrand te maken.'

Het erf van boer Sil.

Desalniettemin ondervond Oostendorp schade van de lelieteelt bij de buren. 'Het is vooral lastig voor mijn imago. Mensen zien die spuitmachine en vragen zich toch af: waait dat niet uit?' Gelukkig verplaatst de lelieteelt zich elk jaar, dus komende jaren is het even pauze. Zelf gaat Oostendorp een bufferrand met granen inzaaien. 'Het liefst zou ik een heg maken, maar dat past niet in dit landschap.'

Ik vind het maar wrang dat hij al die inspanningen moet doen, zeg ik. Maar boer Sil laat zijn enthousiasme niet temperen. Liever gaat hij vertellen over zijn manier van boeren.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Lees hier de eerdere afleveringen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.