Hirsi Ali

Het artikel van S.W. Couwenberg (14 januari) is mij als feministische vrouw uit het hart gegrepen. Aan de hand van heldere voorbeelden illustreert hij dat buitenparlementair activisme en politiek bedrijven als volksvertegenwoordiger elkaar in het geheel niet hoeven uit te sluiten....

Amsterdam Carla Brünott

Zelfreflectie, relativeren van eigen waarheid, kritiek kunnen aanvaarden, is een houding waaraan het nog veel moslims ontbreekt. Vandaar de begrijpelijke woede, gevoelens van slachtofferschap, soms doodsbedreigingen, die zelfs tot moord hebben geleid.

Daarmee ontken ik niet dat Hirsi Ali door haar ontactisch en respectloos optreden alle moslims over één kam scheert en hen in het diepst van hun wezen heeft gekwetst. Dat is een pijnlijke ervaring waarvan niet-moslims en ongelovigen zich meer bewust dienen te zijn. Maar ik sta ook vierkant achter Hirsi Ali's doel een bijdrage te leveren aan de positieverbetering van (islamitische) vrouwen en meisjes. Daarom ben ik zeer teleurgesteld over het gebrek aan steun uit feministische kringen. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen de persoon en de zaak, maar zij wordt afgeschilderd als een monsterlijke vrouw, een soort zondebok op wie veel moslims, anders- en niet-gelovigen hun frustraties kunnen botvieren. Een dergelijk fenomeen weerhoudt mensen ervan kritisch naar zichzelf te kijken.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden