Hippopotamussen en hiphoppers met patat

Zelfs de meest verstokte atheïst zal, mits hij openstaat voor de raadselachtigheid van het universum en over een ruimhartig gevoelsleven beschikt, moeten toegeven dat de woorden van een gedicht een magische werking kunnen hebben....

Taal heeft, net als muziek, het vermogen oeroude lagen in ons brein aan te boren, te appelleren aan voorstellingen en emoties die misschien als atavismen moeten worden beschouwd, maar niettemin, of juist daardoor in deze verwarrende tijden betekenis kunnen geven aan wat eeuwig ontglipt. Dat heeft niets met zweverig ietsisme te maken, veel meer met het ritme van de seizoenen, de taal van de hartslag en de geur van de paring.

Maria van Daalen (1950) is een mystiek dichter. Ze kent de christelijke traditie, voelt zich verwant met Hadewijch en heeft zich diepgaand beziggehouden met de Haïtiaanse voodoo-religie. Haar poëzie is van die religiositeit doortrokken, maar dan op zo’n vleselijke manier dat het bij vlagen opwindende taal oplevert.

In vorige bundels heeft Van Daalen de grenzen van het sonnet opgezocht, hetgeen vaak resulteerde in gekunstelde gedichten, die knap gemaakt waren maar niet leken te passen bij de vrouwelijke kracht waarvan ze wilden getuigen. Ook haar nieuwe bundel bevat zulke gedichten. Waar de dichter zichzelf echter alle vrijheid gunt en de sluizen van haar woeste lyriek opengooit, verschijnen er overrompelende gedichten in de traditie van Walt Whitman, Herman Gorter en Allen Ginsberg.

De eerste strofe is meteen raak: ‘Toen je niet wou luisteren was de deur dicht./ Ik heb geklopt en geklopt, maar je bleef gillen./ Ik dacht dat het sneeuwde, maar de winter was voorbij.’ Megalomaan maar overtuigend roept ze: ‘ik ben een onuitputtelijke bron/ ik ben een lichaam, een reservoir van woede’. Ze kijkt nauwkeurig om zich heen: ‘Ik sta tussen mensen met aktetassen, hiphoppers/ met patat, hippopotamussen met bindi’s/ en een meisje dat alles binnenstebuiten aan heeft/ omdat ze net van d’r vriendje komt’.

Wie zich laat meevoeren op het bedwelmende ritme van Van Daalens liefde en razernij, waant zich voor even een ingewijde.

Piet Gerbrandy

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden